زیدآبادی: آقای پزشکیان (تابوسازی) از مواجهه با شهروندان را درهم بشکنید
سرویس سیاسی - آقای دکتر پزشکیان نباید این آسیب و نقیصۀ بزرگ را تکرار کند و از ترس پاره‌ای محافل تنگ‌نظر، از رویارو شدن مستقیم با شهروندان منتقد و مخالفان مسالمت‌جوی اصطلاحاً پرونده‌دار هراسان باشد. صرفِ دیدار با یک شهروند ناراضی لزوماً به معنای تأیید نظرات و عملکرد او نیست و از همین جهت آقای پزشکیان باید شجاعانه تابوسازی از مواجهه با شهروندان را درهم‌بشکند.

به گزارش سرویس سیاسی خبر ناب به نقل از فرارو - احمد زیدآبادی طی یادداشتی در هم میهن نوشت: ایران در نیم قرن گذشته، دو دورۀ هشت ساله از ریاست جمهوری دو چهرۀ اصلاح طلب و اعتدالی را پشت سر گذاشته است. آن دو دوره، در درجۀ نخست نیازمند آسیب شناسی دقیق و بدون تعصب است تا از یک طرف اشتباهات گذشته تکرار نشود و از طرف دیگر، تجربه های معطوف به موفقیت در دستور کار دولت تازه قرار گیرد.

واقعیت این است که بسیاری از اصلاح طلبان نسبت به دو دوره ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی و میزان موفقیتش، تا اندازه ای تعصب به خرج می دهند و از آسیب شناسی رفتارها و عملکردهای سیاسی در آن دوره چندان استقبال نمی کنند. این در حالی است که شخص آقای خاتمی چنین تعصبی نسبت به عملکرد دولت خود ندارد و معمولاً فروتنانه به پاره ای مشکلات بنیادی در زمان ریاستش بر دولت معترف است.

یکی از آسیب های بزرگ دولت اصلاحات، مشخص نبودن جایگاه نخبگان و کنشگران سیاسی و مطبوعاتی در نظام تصمیم گیری دولت بود. در آن زمان، چهره های معروف سیاسی و مطبوعاتی بسیاری بودند که به طور روزانه دربارۀ مسائل مختلف نظر می دادند اما نسبت آن ها با دستگاه دولت اصلاً مشخص نبود.

برای نمونه بعد از گذشت بیش از ربع قرن هنوز روشن نیست که سعید حجاریان چه نسبتی با دولت آقای خاتمی داشت و آیا استراتژی مورد نظر او دربارۀ «فشار از پایین و چانه زنی از بالا» تا چه اندازه مورد قبول و رضایت آقای خاتمی و کابینه اش بود. با این حال، رقبای سیاسی دولت که بخش اصلی قدرت را در ساختار حاکم در دست داشتند، نه فقط تک تک سخنان و حرف های آقای حجاریان را به حساب دولت خاتمی می گذاشتند، بلکه حتی نوشته های اصطلاحاً «جنجالی» و پرسروصدای اکبر گنجی را هم بخشی از برنامۀ دولت معرفی می کردند!

منظور از طرح این بحث این نیست که لازم بود دولت از کنشگرانی که تمام فراغت و آسایش خود را به زعم خویش صرف کمک به دولت می کردند، اعلام برائت کند و آنان را در برابر انواع آزار و اذیت های رقیب، به حال خود رها سازد. در واقع منظور این است که حداقلی از هماهنگی بین این کنشگران و رئیس دولت وجود نداشت و این نیز نتیجۀ عدم ارتباط ارگانیک بین آن ها بود.

در نتیجۀ عدم ارتباط مستقیم و دوجانبه، هر کس خر را به سمت دلخواهش راند. نهایتاً نیز کار بدانجا کشید که اجزاء مختلف اصلاح طلبی به سمت هم شلیک کردند و قدرت یکدیگر را تباه ساختند. ضمن آنکه چهره های معروف و مؤثر آن نیز یا اسیر بازداشت و زندان شدند و یا اینکه مثل سعید حجاریان مورد ترور فیزیکی قرار گرفتند.

چرا هماهنگی حداقلی بین این کنشگران و کادر دولت وجود نداشت و تشتت فکری و عملی بین آن ها موج می زد؟ به نظرم دلیلش بی مبالاتی دفتر رئیس جمهور بود. اگر هر یک هفته یا دو هفته، دفتر ریاست جمهوری مجموعۀ کنشگران مؤثر در حوزه های مختلف را به نشست و دیداری با اعضای دولت یا شخص رئیس جمهور دعوت می کرد و در آنجا هر کدام از طرفین ضمن طرح نظرات و انتقادات متقابل به عملکرد یکدیگر، به نوعی هماهنگی بین خود می رسیدند، بسیاری از آن تشتت ها و سوءتفاهمات پیش نمی آمد و انرژی کنشگران اصلاح طلب در مسیرهای خودانگیخته و حساب نشده تلف نمی شد.

چنین نشست هایی چرا برگزار نشد؟ پاسخ دقیق این پرسش به عهدۀ مسئولان وقت است، اما به نظر من می رسد که شخص آقای خاتمی و اعضای دولتش از تماس و ارتباط با کنشگران حوزه های گوناگون بیم داشتند و آن را موجب ایجاد حساسیت در بین نهادهای تحت کنترل نیروی رقیب می دانستند. این میزان از احتیاط ناروا سبب شد که مدیران ارشد دولت اصلاحات، حتی از مواجهۀ تصادفی با فعالان سیاسی و مطبوعاتی تأثیرگذار، به سختی حذر کنند و بدین وسیله خندقی عمیق و وسیع بین خود و آنان به وجود آورند.

آقای دکتر پزشکیان نباید این آسیب و نقیصۀ بزرگ را تکرار کند و از ترس پاره ای محافل تنگ نظر، از رویارو شدن مستقیم با شهروندان منتقد و مخالفان مسالمت جوی اصطلاحاً «پرونده دار» هراسان باشد.

صرفِ دیدار با یک شهروند ناراضی لزوماً به معنای تأیید نظرات و عملکرد او نیست و از همین جهت آقای پزشکیان باید شجاعانه «تابوسازی» از مواجهه با شهروندان را درهم بشکند. برای این منظور لازم است دفتر رئیس جمهور جلسات دوره ای و منظمی را با نخبگان و کنشگران حوزه های مختلف برگزار کند و شخص رئیس دولت هم در آن ها شرکت کند. برگزاری چنین جلساتی در جهت آگاهی متقابل از عملکرد یکدیگر و توضیح موانع و محدودیت ها و جلوگیری از سوءتفاهمات بی نهایت مهم و مؤثر است و نوعی همدلی و همراهی و پیشگیری از کدورت ها و منازعات بی حاصل پدید می آورد.

این خبر توسط سایت فرارو منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : فرارو

اخبار گوناگون در خبر ناب