چه افرادی از پیروزی پزشکیان ناراحت هستند؟

چه افرادی از پیروزی پزشکیان ناراحت هستند؟

۱۸ تیر ۱۴۰۳ - ۱۳:۱۸ زمان مطالعه : 11 دقیقه
سرویس سیاسی - سیاست کلی نتانیاهو و جریان راست اسرائیل تلاش می‌کند حاکمیت ایران را به گونه‌ای معرفی کنند که به صورت یک‌پارچه و همگن جز توطئه برای نابودی اسرائیل و تدارک هولوکاست دوم هدف و برنامه دیگری ندارد! در این راستا آنان تلاش می‌کنند هر دو جناح سیاسی ایران را دقیقا یکسان معرفی کنند. جناح راست اسرائیل به سردمداری نتانیاهو باید از سیاست رعب افکنی استفاده کند و وحشت از دشمن قدرتمند خارجی‌ را در جهان بفروشد تا توجهات را از نسل کشی در فلسطین و دیگر مشکلات اقتصادی و اجتماعی داخلی منحرف کند.

به گزارش سرویس سیاسی خبر ناب به نقل از فرارو -  پیروزی "مسعود پزشکیان" در انتخابات ریاست جمهوری اخیر قطعا باعث نارضایتی بازیگرانی در عرصه سیاست و رسانه در سطح بین الملل خواهد شد، در ادامه به این بازیگران خواهیم پرداخت:

استقبال نتانیاهو از جریان راست در ایران

شاید هیچ رئیس جمهوری بیش از محمود احمدی نژاد نماینده وقت جریان اصولگرا که در آن زمان تمام اصولگرایان تمام قد پشت اش ایستاده بودند، علیه اسرائیل سخن نگفت و نسبت به این موضوع حساسیت نداشت. او  مسئله هولوکاست را زیر سوال برد و هر بار که از لزوم نابودی اسرائیل می گفت. جمله "اسرائیل باید از روی نقشه زمین محو شود" به مثابه دستاویزی برای نتانیاهو بود تا بتواند با آن مظلوم نماییکند که ایران خواستار نابودی اسرائیل است. نتانیاهو تلاش می کرد از این طریق توجه افکار عمومی را از ظلم اسرائیل علیه فلسطینیان منحرف کند.  گفته می شود که در انتخابات سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ میلادی اظهارات احمدی نژاد علیه رژیم اسرائیل در پیروزی نتانیاهو و آویگدور لیبرمن سیاستمداران راستگرای اسرائیلی تاثیرگذار بود.

همان سال نتانیاهو تهدید کرده بود که پس از تشکیل دولت جدید همان کاری را که در گذشته علیه "رآکتور صدام" انجام داده و "بیست سال به اسرائیل آرامش بخشید" را با تاسیسات هسته ای ایران انجام خواهد داد. اشاره نتانیاهو به حمله هوایی اسرائیل علیه رآکتور اوسیراک در ژوئن ۱۹۸۱ برای جلوگیری از دستیابی عراق به سلاح هسته ای بود. نتانیاهو پس از پایان ریاست جمهوری احمدی نژاد به اندازه ای از به قدرت رسیدن "حسن روحانی" آزرده خاطر بود که او را "گرگی در لباس میش" خواند.

اکنون که نتانیاهو از هر سو تحت فشار قرار دارد ریاست جمهوری فردی، چون جلیلی می توانست مسیری باشد تا توجه افکار عمومی  را از مشکلات داخلی و جنایت های جنگ در غزه منحرف می کرد.

سیاست کلی نتانیاهو و جریان راست اسرائیل تلاش می کند حاکمیت ایران را به گونه ای معرفی کنند که به صورت یک پارچه و همگن جز توطئه برای نابودی اسرائیل و تدارک هولوکاست دوم هدف و برنامه دیگری ندارد! در این راستا آنان تلاش می کنند هر دو جناح سیاسی ایران را دقیقا یکسان معرفی کنند. جناح راست اسرائیل به سردمداری نتانیاهو باید از سیاست رعب افکنی استفاده کند و وحشت از دشمن قدرتمند خارجی را در جهان بفروشد تا توجهات را از نسل کشی در فلسطین و دیگر مشکلات اقتصادی و اجتماعی داخلی منحرف کند.

ایران اینترنشنال شبکه ای همراستا با اسرائیل

عملکرد شبکه "ایران اینترنشنال" برای مخاطبان ایرانی به گونه ای بوده است گفته می شود اسرائیل از آن به عنوان ابزاری رسانه ای استفاده است چرا نوع جهت گیری و پوشش اخبار و گزارش ها این شبکه بیش از آن که بیانگر رسانه خبری باشد به ابزاری امنیتی شبیه شده است. تلاش برای القای این تصور که آن چه در ایران وجود دارد تاریکی مطلق است و حاکمیت سیاسی در ایران یکپارچه بوده و هیچ راه برون رفتی برای اصلاح امور وجود ندارد را می توان در این راستا ارزیابی کرد.

در همین راستا بود که حجم عمده تبلیغات آن شبکه با هدف تشویق مردم ایران به تحریم انتخابات هدف قرار دادن وجهه مسعود پزشکیان بود و کار تا جایی پیش رفت که یکی از مهمانان برنامه (امید شمس) مدعی شد که آمار ها و داده ها نشان می دهد کارنامه دولت روحانی در تمام عرصه از جمله حقوق بشر بدتر از کارنامه هشت ساله احمدی نژاد بوده است.

ایران اینترنشنال هیچ گونه آلترناتیوی درباره فردای پس از تحریم انتخابات ارائه نمی داد. تحلیل ها حاکی از آن است که امید دست اندرکاران آن شبکه به دست راستی های اسرائیلی و نئومحافظه کاران امریکایی است تا پس از قدرت گیری احتمالی ترامپ در ایالات متحده بتوانند برای اقدام نظامی علیه ایران لابی گری کنند؛ تلاشی که قطعا به روند پیشبرد دموکراسی و بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران کمکی نخواهد کرد و نتیجه آن عقب گردی تاریخی خواهد بود.

با این وجود، نتانیاهو تاکنون نتوانسته توجه جهان را از مسائلی از جمله خواست جهانی توقف شهرک سازی های اسرائیلی در اراضی اشغالی، پایان دادن به جنگ در غزه و لزوم تشکیل دولت فلسطینی منحرف کند. اسرائیل کماکان با مشکلات داخلی فزاینده و انزوای بیش تر مواجه خواهد شد. این احتمال وجود دارد که در دوره ریاست جمهوری پزشکیان با انتخاب اعضایی معتدل در تیم سیاست خارجی، تلاش های نتانیاهو برای تشدید ایران هراسی بیش از پیش کم اثر شود.

روابطی راحت تر میان جلیلی و پوتین

"برنامه دارم امریکا را از تحریم کردن پشیمان کنم"، "امریکا فعال مایشاء نیست"، "در دوران مسئولیت من امریکا به اهداف خود نرسید"، مردم شش ماه در روسیه در صف سمند می ماندند"،   بازار ۱۱ میلیارد دلاری روسیه برای صادرات محصولات کشاورزی و صیفی جات بر روی کردستان و ایران باز شده است". این سطور بخشی از نقل قول های سعید جلیلی است.

از گفته های او و از عملکردش در دوره عهده داری مسئولیت در جریان مذاکرات هسته ای و عدم تمایلی که به مصالحه با غرب داشت می توان این گونه برداشت کرد که او در صورت تصدی مقام ریاست جمهوری حامی تعمیق روابط ایران با روسیه و چین بود.

روابط گرم و صمیمانه میان اصواگرایان و روسیه و چین از دوره احمدی نژاد قوت گرفت. این احمدی نژاد بود که موضوع لزوم عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای را مطرح کرد و در کنفرانس آن سازمان شرکت نمود. نزدیکی میان احمدی نژاد و پوتین بر تحولات سیاسی داخلی ایران نیز تاثیرگذار بود.

این که اصولگرایان در ایران قدرت داشته باشند به نفع روسیه بوده بدان خاطر که باعث دور شدن هر چه بیش تر ایران از امریکا و در کلیت آن از غرب و نزدیکی بیش تر ایران به روسیه و چین می شود.

علاقه اصولگرایان به پوتین به شخص او محدود نمی شود بلکه در سالیان اخیر آنان از "الکساندر دوگین" ایدئولوگ پوتین نیز استقبال کرده اند. "محمدکاظم انبارلویی" سردبیر روزنامه رسالت حامی محمود احمدی نژاد در سال های ریاست جمهوری او از دوگین که در کتاب اش در سال ۲۰۰۹ میلادی استدلال کرده بود لیبرالیسم، فاشیسم و سوسیالیسم مشروعیت زدایی شده اند و آینده از آن روسیه و اوراسیاست تمجید به عمل آورده بود و او را میوه "بذر های پاکی" دانسته بود.

دوگین در  سالیان اخیر معمولا از سوی اصولگرایان و رسانه هایی همچون روزنامه جوان، شبکه تلویزیونی افق و رجا نیوز برای بازدید از ایران دعوت شده است. در اوایل سال ۲۰۱۵ میلادی "نادر طالب زاده" برنامه سازی که نزدیک به اصولگرایان بود دوگین را به عنوان مهمان ویژه در سومین کنفرانس "افق نو" با موضوع و مضمون "توحش پلیس آمریکا علیه آفریقایی تبارها" به تهران دعوت کرد.

 امروزه روسیه برای تامین تسلیحات مورد نیاز برای استفاده در جنگ علیه اوکراین به کره شمالی نزدیک شده و برای تامین مالی جنگ با چین همکاری گسترده دارد به گونه ای که روسای جمهوری دو کشور از "شراکت بدون محدودیت" چین و روسیه سخن گفته اند. در چنین شرایطی که شی و پوتین هر دو سودای راه اندازی "نظم نوین جهانی" با همکاری کشور های "جنوب جهانی"  را دارند پوتین از هر کشوری که از اردوگاه غرب دوری کرده و به شرق نزدیک شود استقبال می کند. این خواسته با نگرش و رویکرد جلیلی مطابقت دارد چرا که رویکردش در سیاست خارجی نگاه به شرق بود. در نتیجه، اگر او در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی می رسید مسیر پوتین و شی در دستیابی به اهداف بلند مدت شان را هموارتر می ساخت.

امکان لغو تحریم ها به دنبال مذاکرات ایران با کشور های غربی در دوران ریاست جمهوری پزشکیان محتمل تر است. در نتیجه، مسکو با آگاهی از این موضوع بلافاصله پس از شهادت "ابراهیم رئیسی" تلاش کرد بحث در مورد توافق بلندمدت دوجانبه را با تمایل به مشاهده نتیجه رقابت های ریاست جمهوری در ایران متوقف کند. احتیاط کرملین قابل درک بود چرا که از رویکرد احتمالی متفاوت پزشکیان در عدم علاقه او به وابستگی یکجانبه تهران به همکاری با روسیه و چین آگاه بوده است.

اطرافیان و هواداران سعید جلیلی در طول مذاکرات هسته ای در دوره ریاست جمهوری روحانی و پس از امضای برجام دائما "محمد جواد ظریف" وزیر خارجه دولت روحانی را هدف حملات لفظی قرار داده و او "ساده لوح" و حتی "خائن" می خواندند و معتقد بودند او بی دلیل به غرب اعتماد کرده است. در نتیجه، یک ایران دور شده از غرب در صورت ریاست جمهوری جلیلی بیش تر می توانست هم راستای منافع روسیه باشد.

در طول تاریخ چهار دهه اخیر اصلاح طلبان و اعتدالیون معمولا نسبت به روسیه به پشتوانه تجربه تاریخی اعصار گذشته با دیده تردید نگریسته اند و خواستار آن بوده اند که ایران روابط خود را با غرب متوزان سازد، اما اصولگرایان از تعمیق روابط با روسیه استقبال کرده اند و امریکا را بزرگترین دشمن مشترک ایران و روسیه دانسته اند و معتقد بوده اند روسیه در موازنه قدرت بازیگری مهم تر و قابل اعتماد در برابر ایالات متحده است.

منفعت چین

برنده اصلی تحریم های ایران به دلیل عدم حل شدن اختلافات میان تهران و قدرت های غربی بر مسئله هسته ای، چین بوده است. در دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد چین با سرمایه گذاری ۴۰ میلیارد دلاری در صنعت پالایش نفت ایران موافقت کرده بود، زیرا ایران مجبور بود ۴۰ درصد از بنزین مصرفی خود را وارد کند، اما از ظرفیت پالایشی لازم برای تامین آن برخوردار نبود. چین از وعده خود مبنی بر احداث پالایشگاه هرمز در جنوب ایران با ظرفیت تولید روزانه ۳۰۰ هزار بشکه بنزین خبر داد.

در دولت سیزدهم تحولات مهمی در روابط ایران با چین رخ داد. توافق نامه همکاری ۲۵ ساله چین و ایران برای اولین بار در مارس ۲۰۲۱ در دوران ریاست جمهوری روحانی امضا شد، اما آغاز اجرای واقعی آن توافق در زمان ریاست جمهوری رئیسی در ژانویه ۲۰۲۲ میلادی چهار ماه پس از روی کار آمدن او رخ داد.

مهم ترین رویداد در روابط چین و ایران در دوره ریاست جمهوری رئیسی سفر دولتی وی به پکن در فوریه ۲۰۲۳ و توافق صلح عربستان و ایران بود که با میانجی گری چین امضا شد. رئیسی برای سفر خود به پکن اعضای کلیدی کابینه اش را با هدف تمرکز بر مذاکره با چینی ها درباره حوزه های تجارت، کشاورزی، توسعه شهری و سرمایه گذاری همراه خود برده بود. رئیسی و شی در جریان برگزاری نشست در پکن در سال ۲۰۲۳ میلادی ضمن ابراز همسویی مواضع استراتژیک خود در امور خارجی به طور خاص بر روی لزوم مقابله با "هژمونی امریکا" تاکید کردند. دو کشور هم چنین به همراه روسیه مانور های دریایی مشترک را در سال های ۲۰۲۲، ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ برگزار کردند.

علاقه جلیلی به چین در گفتار او مطرح شده است. برای مثال، او در پاسخ به این استدلال که اگر می خواهیم کره شمالی نشویم باید با جهان رابطه گسترده داشته باشیم گفته بود:"کی گفته جهان یعنی سه تا کشور اروپایی و امریکا؟ جوری فضاسازی می شود که شما وقتی یک تعامل با کشوری مثل چین می کنید همین ها می گویند چرا کردید. اقتصاد چین که اقتصاد کوچکی نیست". این سخنان نشان می دهند جلیلی از رابطه طولانی مدت و راهبردی با چین استقبال می کرد و تحریم ها را ذاتا یک فرصت برای چرخش ایران به سمت شرق می دانست.

او هم چنین از مدل اقتصاد روستایی مائوئیستی استقبال کرده و گفته بود:" یکی از همین کشور هایی که امروز قطب اقتصادی دنیا شده سال انقلاب ما کل صادرات اش ۱۳ و نیم میلیارد دلار بوده ۴۰ سال بعد صادرات اش می شود بیش از ۲۳۰۰ میلیارد دلار پس این یک امر ممکن است". جلیلی در اظهاراتی که بی شباهت به نقل قول های مائو در کتاب سرخ نیست گفته بود:" هر روستا باید یک سلول جهش شود و روستا های ایران در صنعت پوشاک قابلیت رقابت با چین را دارند". این در حالیست که جلیلی به این موضوع بی توجه بوده که علت رشد و جهش اقتصادی چین، رها کردن سیاست اقتصاد روستایی و بسته نگهداشتن فضای داخلی و در مقابل اصلاحات دوره "دنگ شیائوپینگ" پس از مرگ مائو و باز کردن در های اقتصاد چین به روی بازار های جهانی و پیوستن پکن به آن بازار ها بود.

نگاه جلیلی در مقابل رویکرد پزشکیان قرار دارد که خواستار تصویب FATF و تعامل گسترده با کشور های مختلف جهان است. هم چنین، طفره رفتن جلیلی از پاسخ دادن به نظرش درباره فیلترینگ اینترنت برخلاف تاکید پزشکیان بر بیهوده بودن فیلترینگ نشان می دهد که جلیلی و جریان حامی او از تداوم محدودیت ها بر گردش اطلاعات و دسترسی به فضای مجازی توسط کاربران به سبک مدل سانسور "دیوار آتشین" چینی حمایت می کردند.

در مجموع روابط ایران و چین عمدتا معاملاتی بوده و براساس منافع اقتصادی و استراتژیک هدایت می شوند.  تقاضای شدید چین برای نفت و سیاست خارجی بی طرف و غیر مداخله گر آن کشور، پکن را به مشتری ای جذاب برای نفت ایران از ابتدای قرن اخیر تبدیل کرده است. با این وجود، نقطه مشترک ایدئولوژیک نظام سیاسی ایران با روسیه و چین رقابت و مقابله با غرب است. در نتیجه، قدر مسلم در قدرت بودن رئیس جمهوری از جریان اصولگرا که بر روی لزوم ضدیت با غرب تاکید می کند برای چینی ها رویکردی مطلوب تر قلمداد می شد.

فشار های اقتصادی مستمر غرب که بلافاصله پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران آغاز شد ایران را مجبور کرده که برای توسعه صنعت نفت و گاز خود به سمت چین روی آورد. در ادامه مسیر اگر پزشکیان بتواند از شدت تنش میان ایران با غرب بکاهد نیاز تهران به همکاری با چین برای دور زدن تحریم های نفتی کاهش می یابد. هر دو طرف هم چنین حس مشترک به حاشیه رانده شدن از سوی ایالات متحده را داشته اند که می توانست زمینه ساز نزدیکی بیش تر آنان به یکدیگر شود.

این خبر توسط سایت فرارو منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : فرارو

اخبار گوناگون در خبر ناب