چرا مربی بزرگ به ایران نمی آید؟

چرا مربی بزرگ به ایران نمی آید؟

۱۸ تیر ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۰ زمان مطالعه : 4 دقیقه
سرویس ورزشی - این بار اگر قرار است فدراسیون والیبال در پروژه همکاری با سرمربیان مطرح دنیا شکست بخورد و از آوردن آن‌ها به ایران عجز نشان دهد، بهتر است به فکر توضیح قانع‌کننده‌ای هم برای مخاطبان این رشته ورزشی باشد که چرا مربیان بزرگ دنیا حاضر نیستند به ایران بیایند؟

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از فرارو - تیم ملی والیبال ایران سخت ترین دورانش در سال های اخیر را تجربه می کند. این تیم که روزگاری تا رده هفتم دنیا هم صعود کرده بود، این روز ها در سقوطی محسوس به رتبه پانزدهم جدول رده بندی دنیا رسیده است. این تازه تمام ماجرا نیست؛ چرا که همین جایگاه را هم نه به لطف برتری های نداشته خودش، بلکه به دلیل برد تیم های دیگر برابر رقبای مستقیم ایران در این نقطه از جدول به دست آورده است.

در کنار این موضوع، نتایج اسف بار تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملت های والیبال جهان که به تازگی به پایان رسیده هم مزید بر علت شده تا مشخص شود این تیم که مدعی حضور در جمع برترین ها بود تا چه اندازه تزلزل داشته است. ایران در جدول ۱۶ تیمی لیگ ملت های والیبال در رده یکی مانده به آخر ایستاد تا فقط با کسب دو برد به کارش پایان داده باشد. این نتیجه وحشتناک در شرایطی رقم خورد که والیبالیست های ایرانی امید داشتند با ثبت ۹ برد در این تورنمنت، جواز حضور در بازی های المپیک پاریس را به دست بیاورند.

البته روند طی شده از سوی این تیم مشخص کرده بود که رؤیای حضور در پاریس سرابی بیش نیست. ایران بعد از سال ها که زمام امور را به دست مربیان به نسبت مطرح خارجی سپرده بود، یکباره در تصمیمی بحث برانگیز، بهروز عطایی را به عنوان سرمربی معرفی کرد. این تصمیمی بود که محمدرضا داورزنی، رئیس وقت فدراسیون والیبال گرفت. عطایی اگرچه در ماه های نخست به لطف زیرساخت های خوبی که حاصل اندیشه سرمربیان خارجی بود، نتیجه گرفت، ولی رفته رفته این تیم را به قهقرا برد تا اینکه در میانه های راه تصمیم گرفت، قبل از اخراج شدن، خودش استعفا دهد و برود. پ

یکر لاغرشده والیبال ملی در ادامه راه قرار شد به دست یک مربی بزرگ و صاحب سبک خارجی سپرده شود، ولی خروجی، با ادعای اولیه حسابی متفاوتی بود. آن روز ها مسئولان امر مدعی بودند روزمه همه مربیان بزرگ دنیا را دارند و از بین آن ها یکی را که بهترین است، به تیم ملی ایران می آورند، ولی ماحصل شوکه کننده بود؛ چراکه نه تنها خبری از سرمربی مطرح خارجی نبود، بلکه موتا پائز برزیلی-فرانسوی به عنوان سرمربی جدید معرفی شد.

او پیش از حضور در تیم ملی والیبال ایران سابقه سرمربیگری در هیچ تیمی را نداشت و فقط به عنوان دستیار کار کرده بود. از همه عجیب تر سن و سال زیاد این مربی بود که نشان می داد انگیزه لازم برای رسیدن به موفقیت به همراه تیم ملی ایران را هم ندارد. عمر مربیگری پائز در تیم ملی ایران چندان طولانی نشد؛ چراکه او بعد از متحمل شدن هفت شکست پیاپی به همراه ایران در لیگ ملت های والیبال جهان، برکنار شد تا یک مربی ایرانی به طور موقت جانشین او شود.

حالا که لیگ ملت ها به پایان رسیده و این امر برای بار چندم محقق شده که ایران از چرخه تیم های بزرگ دنیا خارج شود، دوباره در راهرو های فدراسیون والیبال زمزمه ای به راه افتاده که ایران به دنبال مذاکره با سرمربیان مطرح خارجی است. به تازگی شایعه شده که باب مذاکره با سه مربی بزرگ دنیا گشوده شده است. اگرچه این صحبت ها تکرار حرف هایی است که پیش از این هم از سوی مسئولان فدراسیون والیبال عنوان شده، این پرسش مطرح می شود که چرا مربیان بزرگ دنیا حاضر نیستند به این سادگی به ایران بیایند؟ در واقع این طور باید پرسیده شود که چرا وقتی سوپرمربی ای مثل ولاسکو حاضر شده هدایت تیم ملی ایران را بر عهده بگیرد، مربیانی که از او رزومه و شهرت کمتری دارند، حاضر نیستند پیشنهاد تیم ملی ایران را بپذیرند؟

پیش از این، تماس های داخلی با این مربیان، به عنوان یکی از دلایل جدی مطرح شده بود. در دوره قبلی که فدراسیون با سرپرست اداره می شد، ادعا شد که تعدادی از داخل کشور به گزینه های مدنظر زنگ زده و آن ها را از حضور در ایران منصرف می کنند. اینکه چه دیالوگی بین طرفین برقرار می شود که این مربیان پاسخ منفی می دهند، روشن نیست، ولی در مقام مقایسه با فوتبال، بیشتر مباحثِ از سر انصراف باید رنگ و بوی مالی داشته باشد. درباره والیبال بعید است که موضوع مالی اثر چندان پررنگی داشته باشد. شاید نگرانی از تحریم های اعمال شده بر ایران و سخت شدن احتمالی کار مربیان خارجی، بخشی از این نگرانی ها باشد؛ هرچند می توان حدس زد که نباید همه مسائل را ذیل این بخش قرار داد.

به هر روی، این بار اگر قرار است فدراسیون والیبال در پروژه همکاری با سرمربیان مطرح دنیا شکست بخورد و از آوردن آن ها به ایران عجز نشان دهد، بهتر است به فکر توضیح قانع کننده ای هم برای مخاطبان این رشته ورزشی باشد که چرا مربیان بزرگ دنیا حاضر نیستند به ایران بیایند؟ در واقع آن ها که این روز ها فخر مذاکره با سرمربیان مطرح خارجی را می فروشند که توانسته اند تیم هایشان را به المپیک پاریس برسانند، باید راه مذاکره کردن را هم به طریق درستی پیش ببرند تا در صورت نیاز، به این افراد اطمینان خاطر از همه جوانب به ویژه مسائل دیپلماتیک داده شود.

این خبر توسط سایت فرارو منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : فرارو

اخبار گوناگون در خبر ناب