گرمای بازار تعزیه در اصفهان، به برکت گرمای بازار اسب است

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  سیدمحمدمهیار میرنقی (مخالف خوان و جامه دار تعزیه) که دهه اول محرم امسال را همراه با هیئت تعزیه داران قاسم ابن الحسن (ع) با حضور حاج مظفر قربان نژاد به اجرای تعزیه در حسینیه بزرگ میگون گذراند، معتقد است حرفه جامه داری در حال به فراموشی سپرده شدن است و مگر این که قرار بر اجرای تعزیه های غریب باشد تا سراغ جامه داران بروند.

او در پاسخ به این که گمان می کند چرا فعالیت تعزیه خوان در اکثر شهرهای ایران به دو ماه محرم و صفر محدود می شود اما به عنوان مثال در استان اصفهان امکاناتی فراهم است که موجب می شود در طول سال نیز شاهد برگزاری تعزیه باشیم؟ می گوید: «واقعیت این است که در استان اصفهان، بازار تعزیه به نسبت تمام نقاط ایران، بازاری گرم تر و پررونق تر است و از این نظر می توان اصفهان را مدلی موفق از مدیریت این رویداد دانست. با این حال، نمی توان نادیده گرفت که گرمای بازار تعزیه در اصفهان از برکت گرمای بازار اسب است.»

او اشاره می کند در میان بانیان تعزیه در استان اصفهان، بانیانی هستند که علاقه مندی اصلی شان بازار اسب است؛ از معامله و خریدوفروش آن گرفته، تا کشش اسب (جفت گیری طبیعی اسب های سیلمی- نریان هایی با ویژگی های ظاهری برتر- با مادیان ها) و حتی تماشای اسبی که وصفش را شنیده اند.

سیدمحمدمهیار میرنقی که شبیه خوانی شمر ازجمله شبیه خوانی های پُرتکرارش است، ادامه می دهد: «باید تاکید کنم که ما شاهد حضور تعزیه خوانانی ازجمله بزرگ ترین تعزیه خوانان ایران در اصفهان هستیم که نمی توان اثر حضورشان را بر رونق تعزیه در این استان نادیده گرفت اما در عین حال نمی توان علاقه مندی اصلی برخی بانیان تعزیه در این استان را هم مد نظر نداشت. ضمن این که تعزیه استان اصفهان، تعزیه ای است که جامه داری در آن به شکل کلی در حال فراموش شدن است. چون تعزیه هایی با حضور اسب ها از بیشترین اقبال در این استان برخوردار است که معمولا شامل «تعزیه حُر»، «تعزیه عباس» و «تعزیه علی اکبر» می شود و اثاث مورد نیاز این تعزیه ها زره خود و سپر و شمشیر و گرز است که تعزیه خوانان به صورت شخصی برای خود تهیه می کنند.»   

متن کامل این گفت وگو را اینجا بخوانید. 

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین