این که در جنگ روایت ها صدای مان به جایی نمی رسد، محصول غیب امثال عبدالله گیویان است - تصاویر

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  نخستین نشست از سلسله نشست های «گفتآمد» روز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ با محوریت بزرگداشت عبدالله گیویان، استاد پیشکسوت علوم ارتباطات و مطالعات فرهنگی، با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران و فعالان ارشد عرصه رسانه برگزار شد. 

از راست: علیرضا معزی، عبدالله گیویان، حسام الدین آشنا 

سخنرانان این برنامه به ترتیب، هادی خانیکی، حسام الدین آشنا، علیرضا معزی و در نهایت عبدالله گیویان بودند. خانیکی، آشنا و معزی در صحبت های شان به بررسی ابعاد گوناگون اندیشه، سوابق حرفه ای و نقش اثرگذار گیویان در توسعه روش های پژوهش کیفی، مردم شناسی بصری و تدوین «رویای ملی» در رسانه پرداختند.

هادی خانیکی

هادی خانیکی در بخشی از صحبت هایش در این نشست گفت: «زحمات و تلاش های آقای گیویان را در حوزه مطالعات فرهنگی و ارتباطات باید بیش از این گرامی داشت؛ به خصوص مناعت طبع ایشان را که وقتی هم در صداوسیما مورد بی مهری قرار گرفت، پی آن نبود که خودش را اثبات کند. آن چه را بود رها کرد و از زندگی علمی و حرفه ای گذشته خود فاصله گرفت.»

حسام الدین آشنا 

حسام الدین آشنا نیز با مرور پیشینه آشنایی خود با گیویان تصریح کرد: «من از سال ۱۳۶۵ هم با عبدالله گیویان آشنا شده و هم فرصت داشته ام با او کار کنم و می خواهم از زاویه ای دیگر به او بنگرم. اگر بخواهم برای مجموعه کارهای عبدالله یک کلمه پیدا کنم، آن کلمه «کیفیت» است.» 

آشنا در ادامه تاکید کرد: «ایشان سال ها در حوزه پژوهش صداوسیما فعالیت داشته، مدیرکل دفتر پژوهش های برنامه ای معاونت سیما بوده، در پژوهش تصویری و تحلیل برنامه نقش داشته و از بنیان گذاران رویکردی بوده است که می خواست خودِ تصویر را موضوع تحقیق قرار دهد. در سوابق منتشرشده او، مدیریت دفتر پژوهش های برنامه ای معاونت سیما در سال های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۷، تدریس روش تحقیق در سینما و تحلیل فیلم و حتی معرفی قالب «ویدئوکلیپ» در همان دوره، ثبت شده است.» 

در بخش دیگری از نشست «گفتآمد»، علیرضا معزی، روزنامه نگار و صاحب امتیاز خبرگزاری به بیان خاطرات و تحلیل ابعاد مختلف شخصیت و سابقه کاری دکتر عبدالله گیویان پرداخت. 

علیرضا معزی با اشاره به شرایط رسانه ای کشور تصریح کرد: «نمی خواهم درباره خصوصیات اخلاقی آقای گیویان صحبت کنم؛ تقریباً همه کم وبیش با آن آشنا هستیم. آقای دکتر آشنا هم با بغض و خیلی دریغ خوارانه نکاتی را گفتند. اما در ایام جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، حال و روز خیلی از بچه ها  حتی بچه های نظامی که دریغ می خوردند چرا تجهیزات نظامی کافی برای مقابله و انجام خیلی کارها ندارند برای من ملموس بود. من این حال را در خودمان به عنوان اهالی رسانه درک می کردم؛ ما هم خیلی جاها خلع سلاح بودیم و هنوز هم خلع سلاحیم.» 

این روزنامه نگار با ابراز تأسف از کنار گذاشته شدن سرمایه های علمی و رسانه ای تصریح کرد: «این که ما امروز با جنگ روایت ها روبه رو هستیم و صدای مان به جایی نمی رسد، محصول غیبت امثال عبدالله گیویان است؛ چون نگذاشتند این ها کار کنند.»

متن کامل این گزارش را این جا بخوانید. 

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین