بدن کولبر سرمایه کار اوست، اما در شوتی گری ماشین جای بدن را می گیرد

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - شوتی ها و کولبران هر دو در مشاغلی فعالیت می کنند که با خطر و ناامنی همراه است؛ بااین حال، در نگاه عمومی، این دو گروه الزاماً با واکنش یکسانی روبه رو نمی شوند. رضا صائمی در گفت وگو با خبرآنلاین درباره فیلم «اسکورت» تلاش می کند یکی از دلایل این تفاوت را توضیح دهد.

او می گوید در کولبری، بدن انسان مستقیماً بار را حمل می کند و فشار کار بر جسم او آشکار است. از این منظر، فرسودگی و دشواری زندگی کولبران به شکلی ملموس در بدن آن ها دیده می شود. اما در شوتی گری، خودرو ابزار اصلی کار است و خطرها بیشتر از طریق رانندگی پرسرعت، تعقیب وگریز و احتمال تصادف بروز پیدا می کند.

صائمی معتقد است همین تفاوت در ابزار کار ممکن است در شکل گیری قضاوت اجتماعی درباره این دو گروه نقش داشته باشد. در عین حال، او تأکید می کند که فیلم «اسکورت» تلاش دارد به جای نگاه جرم انگارانه به شوتی ها، شرایط اجتماعی و اقتصادی شکل دهنده این حرفه را بررسی کند.

به گفته این منتقد سینما، رانندگی شوتی ها نیز نوعی مهارت حرفه ای محسوب می شود، هرچند این مهارت در شرایطی به کار گرفته می شود که با خطرهای جدی همراه است. او معتقد است برای فهم وضعیت این افراد، باید از قضاوت اولیه فاصله گرفت و دید چه شرایطی آن ها را به سمت چنین شغلی سوق داده است.

از نگاه صائمی، طرح این مسئله به معنای نادیده گرفتن ماهیت غیرقانونی برخی فعالیت ها نیست؛ بلکه هدف آن است که میان قضاوت درباره یک فعالیت و شناخت شرایط اجتماعی افرادی که به آن روی آورده اند، تفاوت گذاشته شود.

گفتگوی کامل این نشست را می توانید اینجا بخوانید

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین