در جست وجوی یکدیگر، از روزنامه نگاری تا پادکست

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - از وقتی تولید اولین پادکست فارسی درباره ی دویدن را شروع کردیم، به مرور متوجه شدم ظرفیت متفاوتی برای شکل گیری رابطه ای مستمر با مخاطب وجود دارد. گاهی این رابطه از شنیدن یک قسمت فراتر رفت و حتی شنونده به عنوان راوی در جایگاه مهمان وارد شد. این مسئله در پادکست رانیو که تمرکزش بر ورزش، دویدن و سبک زندگی فعال بوده، بارها به چشم می آمد.

در این سال ها بارها از شنوندگانی پیام گرفتیم که شنیدن تجربه فرد دیگری انگیزه ای برای شروع دویدن در آن ها ایجاد کرده بود. اخیرا یکی از این تجربه ها برایمان به خصوص خوشحال کننده بود. آذر، زن جوان ایرانی ساکن استرالیا، در اینستاگرام از تجربه شرکت در ماراتن ملبورن نوشت و اینکه آشنایی اش با ماندانا نوری، رکورددار ماراتن زنان ایران، از طریق یکی از قسمت های رانیو اتفاق افتاده است. ماندانا بعدها مربی او شده بود و آذر با تمرین و تلاش خودش توانسته بود در این ماراتن شرکت کند. خواندن روایت او و اینکه پادکست ما سهم کوچکی در شکل گیری این آشنایی داشته، برایمان بسیار دلگرم کننده بود و بار دیگر یادآوری کرد چه ظرفیت بزرگی در بیان تجربه های واقعی زندگی ما ایرانی ها وجود دارد.

این تجربه در کنار پیام های دیگری که درباره تاثیر شنیدن یک قصه بر سبک زندگی مخاطبان پادکست می گرفتیم، نشان می داد وجود فضاهایی برای ارتباط با کسانی که دغدغه ها و علایق مشترکی با ما دارند، تا چه اندازه می تواند بر مسیر زندگی مان اثر بگذارد. به خصوص در جامعه ای که بخش مهمی از دغدغه ها و علایق مردمش در رسانه های رسمی جایی ندارد.

با گذشت چند سال از فعالیت پادکست، این مسئله برای ما روشن تر شده که شاید ارتباط این محتوا با مخاطب فقط درباره خود محتوا و علایق مشترک نباشد. گاهی انگار از طریق همین فضاها و تعامل های کوچک به یکدیگر علامت می دهیم و یادآوری می کنیم که در این مسیر تنها نیستیم.

فکر می کنم لازم است بر این نکته بیشتر تاکید کنم که بخش بزرگی از زندگی روزمره، دغدغه ها و تجربه های واقعی جامعه ایرانی در رسانه های رسمی بازتابی ندارد یا تنها از دریچه روایت هایی مشخص دیده می شود. اینجاست که پادکست، ویدئوکست و فضاهای گفت وگومحور می توانند فرصتی برای شنیده شدن بخش هایی از زندگی ما فراهم کنند که کمتر مجال بازتاب پیدا کرده اند و فضاهایی هرچند کوچک برای تنفس بسازند.

وقتی با این دید به موضوع نگاه می کنیم، طبیعی است که با دسترس پذیرتر شدن ابزارهای تولید محتوا، به شیوه های متنوع تری برای روایت کردن هم فکر کنیم. همین باور به اهمیت ثبت و ضبط تجربه های واقعی جامعه بود که سوخت ما برای ادامه مسیر شد تا با وجود مشغله ها و ناملایمات زندگی، بعد از گذشت ۷ سال و انتشار ۶۸ قسمت پادکست، سراغ قالب ویدئو هم برویم.

آنچه بیش از انتخاب قالب های تازه برای ادامه این مسیر اهمیت دارد، باوری است که تجربه این سال ها در ما محکم تر کرده است. اینکه جامعه ما از یک طرف گنجینه ای از قصه های شنیدنی درباره تلاش، تاب آوری و سختکوشی است و از طرف دیگر تشنه شنیدن و دریافت تجربه های واقعی. ظرفیت مهم و تعیین کننده محتوای مستقل همین جا خودش را نشان می دهد. برخلاف رسانه های رسمی، در این فضا الزامی به ارائه تصویری یکدست از موفقیت یا حتی شکست وجود ندارد. اینجا می توانیم از تعریف های متفاوت دویدن، ورزش و سبک زندگی حرف بزنیم و تفاوت ها و پیچیدگی ها را حذف نکنیم. این مسیر البته مثل اغلب مسیرهایی که برای نخستین بار طی می شوند، چالش ها و دشواری های خاص خودش را دارد.

آنچه ما را به ادامه این مسیر امیدوار می کند، فقط تعداد دفعات شنیده شدن یک قسمت یا بیشتر شدن مخاطبان نیست. گاهی کافی است بفهمیم روایتی که منتشر کرده ایم، جایی دورتر زمینه آشنایی، شروع یک تجربه تازه یا ادامه دادن مسیری را فراهم کرده است. همان ارتباط های کوچکی که شاید در ظاهر چندان به چشم نیایند، اما برای کسانی که بخشی از آن هستند، معنای مهمی دارند.

*فعال رسانه و ارتباطات

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین