روایت ناگوار امدادگری که انگشتش زیر آوار جنگ جاماند

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - الیاس نازپرور، خبرنگار و نیروی هلال احمر خراسان رضوی در روایتی از حضور در عملیات امداد و جست وجو در تهران گفت: در روزهای پایانی اسفند سال ۱۴۰۴ به همراه نیروهای هلال احمر از استان خراسان رضوی به تهران اعزام شدیم و پس از حدود یک روز به محل مأموریت رسیدیم. به محض ورود، کار عملیاتی ما آغاز شد و در مناطق مختلف شهر به همراه نیروهایی از استان های مختلف از جمله گیلان و تهران فعالیت می کردیم.

مهر در خبری نوشت: وی افزود: برای مدیریت عملیات، تهران به پنج پهنه مختلف تقسیم شده بود و تیم ما در محدوده مرکزی شهر مستقر شد. بخش زیادی از مأموریت هایی که انجام می دادیم مربوط به جست وجو و تفحص پیکر شهدا بود. در همان روزهای ابتدایی، یکی از تلخ ترین صحنه هایی که تجربه کردم مربوط به زمانی بود که با پیکر برخی فرماندهان و مسئولانی مواجه می شدیم که پیش از این آن ها را می شناختم؛ برخی را قبلاً برای تهیه گزارش دیده بودم و برخی دیگر را در دوران سربازی ملاقات کرده بودم. دیدن آن ها در چنین شرایطی بسیار سخت و دردناک بود.

نازپرور ادامه داد: در آن روزها صحبت های زیادی مطرح می شد مبنی بر اینکه برخی افراد در خانه های امن یا ساختمان های مستحکم حضور دارند، اما واقعیت میدانی چیز دیگری بود. در محل هایی که ما حضور داشتیم، مردم عادی در کنار یکدیگر زندگی می کردند و هیچ تفاوتی میان آن ها وجود نداشت. بسیاری از مناطق مسکونی آسیب دیده بودند و شرایط برای امدادرسانی بسیار دشوار بود.

خبرنگار و نیروی هلال احمر خراسان رضوی درباره یکی از مأموریت های سخت خود اظهار کرد در روز هفتم عملیات، حوالی ساعت یک و نیم ظهر حادثه ای در محدوده مرکزی تهران رخ داد و ما برای امدادرسانی به محل اعزام شدیم. زمانی که وارد کوچه شدیم، گرد و خاک شدیدی تمام فضا را گرفته بود. من به همراه سگ های جست وجو وارد منطقه شدیم و از میان گرد و غبار مردم را می دیدیم که با چهره هایی نگران و آشفته از محل خارج می شدند.

وی افزود: پس از فروکش کردن گرد و غبار و تأیید نیروهای امنیتی مبنی بر ایمن بودن نسبی منطقه از نظر انفجار مجدد، وارد ساختمان شدیم و برای جست وجو از پله ها بالا رفتیم. در همان لحظات، پدری به ما ملحق شد و گفت که برای چند دقیقه به سر کوچه رفته بوده و حالا همسر و دخترش در طبقات بالا هستند. او امیدوار بود که اعضای خانواده اش زنده باشند و ما نیز تلاش می کردیم امید او را حفظ کنیم.

نازپرور با اشاره به لحظه ای که به طبقات بالا رسیدند گفت: وقتی وارد ساختمان شدیم، مشخص شد دختر کوچک خانواده در حال بازی بوده و موج انفجار او را به دیوار کوبیده است. کودک در همان محل جان باخته بود. صحنه بسیار تلخی بود و بسیاری از نیروهای امدادی اشک در چشمانشان جمع شده بود. پدر کودک، با چهره ای مبهوت و چشمانی پر از ناباوری، دخترش را در آغوش گرفت، بوسید و او را به پایین ساختمان منتقل کرد.

خبرنگار و نیروی هلال احمر خراسان رضوی ادامه داد: کمی بعد پیکر همسر این مرد نیز در نزدیکی ساختمان پیدا شد. شدت حادثه به حدی بود که شناسایی پیکر بسیار دشوار شده بود. آن مرد در واقع در یک لحظه همه زندگی اش را از دست داده بود؛ خانه اش ویران شده بود و دیگر هیچ کدام از اعضای خانواده اش در کنار او نبودند.

وی گفت: تا زمان غروب آن روز عملیات جست وجو ادامه داشت اما دیگر مصدوم یا پیکر جدیدی پیدا نشد و تیم ها به محل استقرار بازگشتند. با این حال فردای آن روز، حوالی ساعت ۱۱ صبح اعلام شد پیکر پسر بچه سرایدار ساختمان در داخل بخش آسانسور سقوط کرده و باید جست وجو ادامه پیدا کند.