(من آب هم بخورم چاق می شوم)؛ افسانه یا واقعیت؟ - پاسخ یک متخصص تغذیه - این دو گروه مستعد چاقی هستند - چاقی (ارثی) است؟

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - الهه جعفرزاده: اضافه وزن و چاقی از آن دسته موضوعاتی است که باورهای عامیانه فراوانی پیرامون آن شکل گرفته است. یکی از مشهورترین این باورها جمله ای است که بسیاری از افراد دارای اضافه وزن تکرار می کنند: «من آب هم بخورم چاق می شوم».

دکتر محمدحسن ابوالحسنی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی، معتقد است این عبارت از نظر علمی درست نیست و بیشتر ریشه در برداشت های نادرست از عملکرد بدن دارد. از نگاه او، بسیاری از جملات رایج درباره چاقی بیش از آنکه پشتوانه علمی داشته باشند، حاصل تجربه های شخصی یا برداشت های نادرست از عملکرد بدن اند و نباید مبنای تصمیم گیری درباره سلامت قرار گیرند.

متن کامل این گفت وگو را با عنوان «از مانجارو تا اوزمپیک؛ نسل تازه داروهای مدیریت وزن/ فستینگ یا کتو؟ کدام رژیم مطمئن تر است؟/ روایت کسی که می گوید می خواهم تا هفته آینده ۶ کیلو کم کنم» در خبرآنلاین بخوانید.

این متخصص تغذیه در کافه خبر توضیح می دهد: «آب هیچ کالری ای ندارد و بنابراین نمی تواند به تنهایی باعث افزایش وزن شود. با این حال، برخی افراد واقعاً احساس می کنند با وجود مصرف غذای کم، وزنشان به سختی کاهش می یابد.»

ابوالحسنی این افراد را به دو گروه تقسیم می کند: «گروه نخست کسانی هستند که با رژیم های سختگیرانه، روزه داری های طولانی مدت یا رفتارهای نادرست غذایی، متابولیسم پایه بدن خود را کاهش داده اند. در این شرایط بدن برای صرفه جویی در انرژی، کالری کمتری می سوزاند و روند کاهش وزن دشوارتر می شود.

گروه دوم افرادی هستند که زمینه ژنتیکی چاقی دارند. بخشی از چاقی واقعاً ارثی است. برخی افراد به طور طبیعی متابولیسم پایین تری دارند و مستعد افزایش وزن هستند.»

با این حال او تأکید می کند که حتی در این شرایط نیز نقش سبک زندگی تعیین کننده است. به گفته این متخصص، ژنتیک ممکن است مسیر را دشوارتر کند، اما سرنوشت را تعیین نمی کند. اصلاح رفتار غذایی، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از رژیم های افراطی همچنان مؤثرترین راهکارها برای مدیریت وزن هستند.