خروج اساتید دانشگاه های بزرگ از کشور - همه خارج نشین ها لزوما نخبه نیستند - ارتباط و رفت و آمد با آنها که در خارجند دشوار است

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - علی جعفریان جانشین وزیر بهداشت درباره وضعیت همکاری دانشگاه های علوم پزشکی با ایرانیان نخبه خارج از کشور اظهار کرد: بسیاری از همکاران ما که از سطح علمی بالایی برخوردار هستند و خارج از کشور حضور دارند، مایل به همکاری با وزارت بهداشت و دانشگاه های علوم پزشکی هستند و این امکان از سال ها قبل در وزارت بهداشت فراهم بوده است.

ایسنا در خبری نوشت:وی افزود: دانشگاه های علوم پزشکی از حدود ۱۵ سال قبل مدلی تحت عنوان «هیأت علمی وابسته» برای استادان خارج از ایران داشته اند و این افراد به شیوه های مختلف با دانشگاه های ما همکاری می کنند. از جمله اینکه این اساتید در کنگره ها حضور می یابند، برنامه های آموزشی برگزار می کنند و به صورت آنلاین به همکاران ما مشاوره می دهند. برای این افراد نیز احکام هیأت علمی وابسته صادر می شود.

رونق نداشتن همکاری ها به دلیل دشواری در ارتباطات و رفت و آمدها

جانشین وزیر بهداشت با بیان اینکه «این مدل همچنان امکان اجرا دارد»، گفت: مشکلی که وجود دارد این است که وقتی ارتباطات و رفت وآمدها دشوار می شود، طبیعی است که این همکاری ها نی رونق مورد انتظار را پیدا نمی کند.

وی تأکید کرد: اگر بخواهیم موضوع را درست ببینیم، باید بتوانیم نه فقط با ایرانیان خارج از کشور، بلکه با هر استادی که در یک حوزه تخصص و تبحر دارد و علاقه مند به همکاری با ایران است، ارتباط علمی برقرار کنیم. در برخی حوزه ها در این زمینه موفق بوده ایم و در برخی موارد نیز موفق نبوده ایم که عمدتا مسائل حاشیه ای و عوامل دیگر در آن نقش داشته است.

روند خروج اعضای هیأت علمی متوقف نشده است

جعفریان در پاسخ به پرسشی درباره روند مهاجرت اعضای هیأت علمی از دانشگاه های بزرگ کشور نیز گفت: اینکه در طول سال های گذشته اعضای هیأت علمی از دانشگاه های بزرگ کشور به خارج رفته اند، کاملا درست است، اما اینکه این روند اکنون ادامه دارد یا خیر، در حد اطلاعاتی که من دارم، باید بگویم متوقف نشده است.

وی افزود: دلایل متعددی در این زمینه وجود دارد که یکی از آنها مسئله مالی است. وقتی عضو هیأت علمی ما در داخل کشور درآمد مشخصی دارد و همان فرد می تواند با حضور در یک کشور یا منطقه دیگر چندین برابر ـ مثلا ۱۰ برابر درآمد فعلی خود ـ درآمد داشته باشد، این موضوع طبیعتا زمینه ساز خروج او خواهد شد و چندان تعجب برانگیز نیست.

این مسئول با اشاره به تلاش های وزارت بهداشت برای کاهش این روند اظهار کرد: همه تلاش ما این است که این روند را کاهش دهیم، اما بخشی از این تلاش ها به نتیجه رسیده و بخشی نیز به نتیجه نرسیده است. ممکن است تلاش ما کافی نبوده باشد، زمان کافی برای نتیجه دادن آن نگذشته باشد یا اینکه دیگران به اندازه کافی متوجه ابعاد این مشکل نشده باشند. بحث حقوق اعضای هیأت علمی یکی از همین موارد است.

همه کسانی که در خارج هستند لزوما نخبه نیستند

جانشین وزیر بهداشت در ادامه با تأکید بر ضرورت توجه به ظرفیت نیروهای علمی داخل کشور گفت: یک نکته مهم را باید مورد تأکید قرار دهم؛ نباید فراموش کنیم کسانی که در داخل کشور هستند نیز نخبه اند. اینکه فردی از کشور خارج شده لزوما به این معنا نیست که نخبه بوده و کسانی که مانده اند، نخبه نبوده اند.

وی ادامه داد: هر کسی که در کشور مانده و در شرایط موجود کار مثبتی انجام می دهد و به مردم خدمت می کند ـ چه در حوزه آموزش، پژوهش، درمان یا بهداشت ـ نخبه است چراکه با امکانات محدود و با وجود مشکلات متعدد کار مردم را پیش می برد.

وضعیت علمی و خدمات سلامت کشور

جعفریان با اشاره به وضعیت علمی و خدمات سلامت کشور گفت: سطح پزشکی و خدمات پزشکی ما در حوزه های بهداشت، درمان، آموزش و پژوهش همچنان در سطح قابل قبولی قرار دارد. البته نمی گویم عالی یا ایده آل است و نمی توانم بگویم افت نداشته ایم، به ویژه در حوزه پژوهش با افت جدی مواجه بوده ایم.

وی یکی از عوامل مؤثر بر این افت را مشکلات مربوط به دسترسی به شبکه اینترنت عنوان کرد و گفت: در سال گذشته یکی از مسائلی که داشتیم، بحث اتصال به شبکه اینترنت بود که باعث کاهش مقالات ثبت شده ما در سایت های علمی شد و این مسئله قطعاً می تواند موجب افت رتبه پژوهشی شود.

این مسئول خاطرنشان کرد: با وجود ده ها مشکل، زیرساخت ها و نیروی انسانی کشور همچنان ظرفیت بالایی دارند و اینکه با این میزان محدودیت توانسته ایم در رتبه های علمی جهانی ـ از جمله رتبه های حدود ۱۷ یا ۱۸ دنیا قرار بگیریم، کار ساده ای نیست.

هدف نباید فقط همکاری با ایرانیان خارج کشور باشد

جانشین وزیر بهداشت درباره بازگشت متخصصان و نخبگان ایرانی به کشور نیز گفت: در زمینه بازگشت افراد به کشور نمی توانم عدد دقیقی ارائه کنم و بگویم این روند زیاد یا کم شده است، اما اتفاق عجیبی که نشان دهنده یک تغییر بزرگ در روند بازگشت باشد، در حال حاضر مشاهده نمی کنیم.

وی تأکید کرد: در عین حال، ظرفیت همکاری با ایرانیان خارج از کشور وجود دارد و بسیاری از همکاران ما که در سطح علمی بالایی قرار دارند، علاقه مند به همکاری با کشور هستند. باید از این ظرفیت استفاده کنیم و موانع ارتباط و همکاری علمی را تا حد امکان کاهش دهیم.

جعفریان در پایان خاطرنشان کرد: هدف نباید صرفا همکاری با ایرانیان خارج از کشور باشد، بلکه باید بتوانیم با هر استاد برجسته ای در هر نقطه از جهان که علاقه مند به همکاری علمی با ایران است، ارتباط برقرار کنیم و از ظرفیت علمی او برای ارتقای آموزش و پژوهش در کشور بهره بگیریم.