بازگشت جادویی علی داوودی؛ از فکر خداحافظی تا چنگ زدن به طلای ناگویا
سرویس ورزشی - یک ورزشکار باید پیش از شکست دادن رقیب، تردیدهای خودش را شکست بدهد.

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین: گاهی برای رسیدن به طلا، فقط قوی بودن کافی نیست؛ باید درست در همان لحظه ای که همه چیز علیه توست، دوباره خودت را پیدا کنی. علی داوودی امروز در ناگویا دقیقاً همین کار را کرد؛ وزنه برداری که تا همین چند وقت قبل حتی به ادامه مسیرش در این رشته شک کرده بود، امروز در یکی از نفس گیرترین رقابت های دسته فوق سنگین، به مدال طلای بازی های آسیایی چنگ زد.

داوودی در ماه های اخیر آن علی همیشگی نبود. نتایجش در مسابقات مختلف آن قدر مطابق انتظار پیش نرفته بود که خودش پیش از بازی های آسیایی از روزهایی گفته بود که حتی به خداحافظی از وزنه برداری فکر می کرد. او پیش از اعزام به ناگویا هم گفته بود که برایش مهم است بتواند در اوج از این رشته خداحافظی کند؛ جمله ای که نشان می داد فشار و تردید تا چه اندازه به قهرمان فوق سنگین ایران نزدیک شده. به همین دلیل، شاید کمتر کسی حاضر بود پیش از آغاز رقابت فوق سنگین، طلای ناگویا را برای داوودی کنار بگذارد. مخصوصاً در دسته ای که کوچک ترین اشتباه می تواند تمام معادلات را به هم بریزد.

اما امروز، تخته ناگویا صحنه دیگری بود. داوودی در یک رقابت میلی متری با وزنه بردار عراق، در مقطعی در جایگاه دوم قرار داشت و برای رسیدن به طلا نیاز به حرکتی داشت که هم از نظر فنی سنگین بود و هم از نظر روانی، چیزی فراتر از یک وزنه معمولی. او وزنه ۲۶۰ کیلوگرمی را در حرکت دوضرب بالای سر برد، وزنه ای که تنها یک کیلو با رکورد جهان فاصله داشت و همین حرکت، معادله مسابقه را به سود نماینده ایران تغییر داد. در نهایت داوودی با ثبت مجموع ۴۶۶ کیلوگرم قهرمان دسته ۱۱۰+ کیلوگرم بازی های آسیایی ناگویا شد و دهمین طلای کاروان ایران را به نام خود ثبت کرد.

بازگشت جادویی علی داوودی؛ از فکر خداحافظی تا چنگ زدن به طلای ناگویا

این فقط یک مدال طلا نبود، شاید مهم تر از خود مدال، داستان رسیدن به آن بود. داوودی از جایی به ناگویا رسید که خودش از فکر خداحافظی حرف می زد و امروز از همان تخته ای بلند شد که برایش طلا به همراه داشت. او نه با فاصله ای امن و خیالی، بلکه در یک رقابت نزدیک و نفس گیر، وقتی در تعقیب رقیب عراقی بود، با یک وزنه ۲۶۰ کیلویی ورق را برگرداند. این همان نقطه ای است که ورزش را از جدول رکوردها و اعداد جدا می کند؛ جایی که یک ورزشکار باید پیش از شکست دادن رقیب، تردیدهای خودش را شکست بدهد.

علی داوودی امروز فقط یک وزنه ۲۶۰ کیلویی را بالای سر نبرد، او سنگینی ماه های پر از ناکامی، تردید و حتی فکر خداحافظی را هم از روی شانه هایش برداشت و با طلای ناگویا پایین آمد. گاهی قهرمان واقعی کسی نیست که هیچ وقت به پایان فکر نکرده، کسی است که وقتی به پایان نزدیک شده، دوباره برای ماندن بلند می شود. علی داوودی امروز دوباره بلند شد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین

اخبار گوناگون در خبر ناب