طلای 24 عیار والیبال با طعم انتقام؛ ژاپن را در خانه اش ساکت کردیم!

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین: اگر قرار باشد از بین تمام مدال های طلای ایران در بازی های آسیایی ناگویا یکی را جدا کنیم، طلای والیبال بدون تردید داستان متفاوتی دارد. طلایی که هم تنها طلای رشته های تیمی ایران بود و هم تنها طلای رشته های توپی. اما ارزش این طلا فقط به همین عنوان ها خلاصه نمی شود؛ این یکی طلا، حلاوت انتقام هم داشت.

ژاپن همان تیمی بود که در ماه های اخیر بارها مقابل ایران ایستاده بود و آخرین ضربه را هم در فینال قهرمانی آسیا به پیکر والیبال ایران زده بود. شکست های اخیر و ناکامی های سریالی، کار را به جایی رسانده بود که شاید خیلی ها تصور نمی کردند پسران روبرتو پیاتزا بتوانند در مهم ترین میدان قاره و آن هم در خانه ژاپن، ورق را برگردانند. اما ناگویا قرار بود قصه دیگری داشته باشد.

ایران در مسیر فینال، بعد از یک چهارم نهایی نفسگیر و پیروزی میلی متری برابر کره جنوبی، راهی مرحله بعد شد. بردی که چندان نشانی از یک قهرمان مقتدر نداشت و طبیعی بود که تردیدهایی درباره ادامه مسیر شکل بگیرد. با آن نمایش، شاید کمتر کسی انتظار داشت ایران در فینال بتواند مقابل ژاپن قدعلم کند و برای طلای بازی های آسیایی بجنگد. اما درست در همان جایی که باید، پسران پیاتزا بهترین نسخه خودشان را به نمایش گذاشتند.

حریف ژاپن بود، میزبان بود؛ سالن مملو از تماشاگر بود و حدود ۵ هزار هوادار ژاپنی از نخستین امتیاز تا آخرین توپ، حتی برای یک لحظه هم دست از تشویق و سروصدا برنداشتند. فضایی که قرار بود برای ایران جهنم باشد، اما در نهایت به صحنه جشن طلای ایران تبدیل شد. ۵ هزار تماشاگر چشم بادامی هرچه فریاد داشتند، خرج کردند، اما وقتی آخرین توپ به زمین نشست، سالن ناگویا ساکت شد.

این شاید شیرین ترین بخش طلای والیبال ایران بود. شکست دادن ژاپن در خانه خودش، آن هم بعد از تمام ناکامی های اخیر. یک برد معمولی نبود، انتقامی بود که درست در مهم ترین صحنه ممکن گرفته شد. والیبال ایران با این قهرمانی، برای چهارمین بار در تاریخ بازی های آسیایی روی سکوی نخست ایستاد، اما این یکی شاید از جنس دیگری بود. نه فقط به خاطر مدال طلا، بلکه به خاطر مسیری که طی شد، رقیبی که در فینال قرار داشت و شرایطی که تیم ایران در آن به میدان رفت.

ژاپن، در خانه خودش، مقابل چشم هزاران هوادار، آخرین مانع طلای ایران بود و پسران پیاتزا این بار اجازه ندادند جام از دستشان خارج شود. این طلا، فقط یک مدال نبود، پاسخی بود به تمام ناکامی های ماه های اخیر. پاسخی به شکست های تلخ، به فینال قهرمانی آسیا و به تردیدهایی که بعد از آن نتایج درباره والیبال ایران شکل گرفته بود و شاید جذاب ترین بخش ماجرا همین باشد: تیمی که در یک چهارم نهایی به سختی از سد کره جنوبی عبور کرده بود، در فینال مقابل ژاپن ایستاد و شاخ غول چشم بادامی را در خانه خودش شکست. این همان چیزی است که قهرمانی را شیرین می کند، اینکه برای گرفتن طلا، از ساده ترین مسیر عبور نکرده باشی.

چهارمین طلای والیبال ایران در بازی های آسیایی به دست آمد، اما این بار طلا فقط طلا نبود. ۲۴ عیار بود، با طعم انتقام، در خانه ژاپن، مقابل ۵ هزار تماشاگر که سرانجام مجبور شدند سکوت کنند!

در میان تمام طلاهای ایران در ناگویا، شاید کمتر مدالی پیدا شود که به اندازه طلای والیبال، هم ارزش تاریخی داشته باشد و هم این چنین مزه شیرین یک انتقام ورزشی را بدهد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین