سه دسته داروهای خواب آور

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از همشهری - پزشکان معمولا از سه دسته داروی خواب آور برای تجویز به بیمارانشان استفاده می کنند.

یک- بنزودیازپین ها: این داروها مانند مانند لورازپام و تمازپام گاما یک ناقل عصبی در مغز به نام «گابا-آمینوبوتیریک اسید» (GABA) را هدف قرار می دهند که فعالیت عصبی را کاهش می دهد و خواب را بهبود می بخشد. این داروها می توانند عادت زا باشند، ممکن است باعث خواب آلودگی در طول روز شوند و ممکن است با زوال عقل مرتبط باشند.

دو- داروهای غیربنزودیازپینی: این داروها مانند زولپیدم و اسزوپیکلون- نیز بر GABA اثر می گذارند، اما سریع تر از بدن خارج می شوند و عوارض جانبی کمتری دارند و امکان بیدار شدن منظم و مختل نشدن عملکرد روزانه را در روز بعد فراهم می کنند. با این حال، این داروها همچنان خطر راه رفتن در خواب و خواب آلودگی در طول روز را افزایش می دهند که می تواند منجر به افتادن و آسیب دیدگی شود.

سه-آگونیست های گیرنده ملاتونین: این داروها مانند راملتئون گیرنده های ملاتونین را در مغز هدف قرار می دهند. این داروها به سرعت از بدن خارج می شوند و تصور نمی شود که عادت زا باشند.

توجه داشته باشید که این داروها فقط برای استفاده کوتاه مدت و تحت نظر پزشک شما در نظر گرفته شده اند. گرچه این داروها برای درمان بی خوابی مفید هستند. اما داروها فقط یکی از گزینه های درمان بی خوابی هستند. رفتاردرمانی، که شامل بررسی عادات خواب و نحوه تفکر شما در مورد خواب و روال های آن است، به همان اندازه در درمان بی خوابی مؤثر است.

اگر می خواهید دارو یا مکملی را برای رفع بیخوابی مصرف کنید، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که با سایر داروهایی که مصرف می کنید، تداخل نخواهد داشت.

اگر بیش از یک شب بی خوابی گاه به گاه دارید، ممکن است زمان آن رسیده باشد که بفهمید علت اصلی بیخوابی شما چیست.

بیشتر مشکلات خواب را می توان بدون دارو اصلاح کرد. اما ممکن است رویکردهای زیادی لازم باشد. مشکلات خواب اغلب ناشی از عوامل زیادی هستند، نه فقط یک چیز که بتوان با یک قرص آن را برطرف کرد.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین