خاورمیانه جدید همان خاورمیانه پیشین است - تحلیل گر برجسته آمریکایی: جنگ های آمریکا و اسرائیل فقط به خشم و هیاهو دامن زد

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  گرگوری گاس سوم، استاد دانشگاه A&M تگزاس در یادداشتی برای فارن افرز به تحلیل اثر جنگ های اخیر در خاورمیانه پرداخته است و تاکید می کند که این جنگ ها نه تنها ماهیت تنش در خاورمیانه را تغییر نداده است، بلکه همان شرایط قبلی را بازتولید کرده است. به اعتقاد این تحلیل گر برجسته مسائئل خاورمیانه، اسرائیل و آمریکا باید به جای تلاش برای برای نابودی ایران از طریق نظامی به سمت راهکاری برای همزیستی در منطقه و پذیرش تهران حرکت کنند.

گاس در ابتدای این تحلیلی می نویسد: «از بسیاری جهات، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و جنگ غزه که پیش از آن رخ داد، تحول آفرین به نظر می رسند. پس از دهه ها جنگ سایه، ایران و اسرائیل اکنون مستقیماً به خاک یکدیگر حمله کرده اند... با این حال، خاورمیانه ای که از دل این آشوب بیرون می آید، در مجموع شباهت زیادی به همان خاورمیانه پیشین دارد.»

به باور نویسنده، شکست آمریکا در ایجاد تغییرات بنیادی با آتش بس ژوئن ۲۰۲۶ آشکار شد؛ جایی که تهران علی رغم تمام فشارهای سال های اخیر، توانایی خود را در اعمال فشار بر شریان های انرژی جهان اثبات کرد. گاس تاکید می کند که «جنگ آمریکا و اسرائیل که در فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، قرار بود توان ایران را تضعیف کند، اگر نگوییم حکومت آن را سرنگون سازد؛ اما در عوض، جان تازه ای به جمهوری اسلامی بخشید.»

معادله شکست خورده تغییر با بمباران

نویسنده مقاله فارن افرز با اشاره به بحران فلسطین و تداوم بن بست سیاسی خاطرنشان می سازد که استفاده بی حدوحصر از زور توسط اسرائیل، ریشه های اصلی مناقشه را از بین نبرده است: «ایالات متحده و اسرائیل نمی توانند با بمباران راه خود را به سوی منطقه ای بهتر باز کنند. یک خاورمیانه واقعاً دگرگون شده... با دولت های مرکزی قوی تر در کشورهای عربی مانند عراق، لبنان، سوریه و یمن تعریف می شود... چرا که دولت های ضعیف نمی توانند صلح پایدار ایجاد کنند.»

او کلید تغییر واقعی در منطقه را در چهار محور می داند: تقویت دولت های مرکزی عربی، پایان دادن به پشتیبانی از شبه نظامیان غیردولتی، پذیرش روند دیپلماتیک برای حل مسئله فلسطین و تضمین حق تعیین سرنوشت آن ها، و در نهایت دگرگونی در درون خود ایران که به احترامی متقابل نسبت به حاکمیت همسایگان بینجامد.

گاس با نقد رویکرد واشنگتن و تل آویو می افزاید: «مگر اینکه حکومت تهران از طرق دیگر فروپاشیده و با چیزی بنیادین متفاوت جایگزین شود... در غیر این صورت، مهم نیست که جنگ چقدر طول بکشد؛ دراما و خونریزی سال های گذشته چیزی بیش از خشم و هیاهو نخواهد بود.»

بازی در چند جبهه؛ از بغداد تا خلیج فارس

در ادامه این گزارش، به وضعیت بازیگران منطقه ای پرداخته شده است. نویسنده معتقد است که ایران با وجود تحمل ضربات سنگین به زیرساخت ها و فشارهای داخلی، توانسته برآمدگی منطقه ای خود را بازیابد. متحدان تهران در عراق همچنان شریان های قدرت را در دست دارند و در لبنان نیز، اگرچه حزب الله هدف حملات سنگین قرار گرفت، اما آسیب اصلی به دولت نوپای این کشور وارد شد که نتوانست مانع ویرانی شود.

در حوزه خلیج فارس نیز کشورهای عربی که پیشتر مایل به دوری از مناقشه بودند، زیر آتش تلافی جویانه قرار گرفتند. با این حال، گاس معتقد است رویکرد این کشورها نسبت به اسرائیل تغییر کرده است: «حمله اسرائیل به قطر و پیگیری جنگ علیه ایران باعث شده رهبران خلیج فارس تردید کنند که اسرائیل اصلاً به امنیت آن ها اهمیت می دهد یا خیر. روند گسترش "توافقات ابراهیم" متوقف شده است.»

از سوی دیگر، سیاست های بنیامین نتانیاهو به شدت مورد نقد قرار گرفته است. نویسنده تاکید می کند که تل آویو به جای تبدیل پیروزی های نظامی به فرصت های دیپلماتیک، نقش برهم زننده منطقه ای را برگزیده است. او با اشاره به کارشکنی های اسرائیل در قبال تشکیلات خودگردان و مانع تراشی در مسیر بازسازی غزه و تثبیت دولت ها در بیروت و دمشق می نویسد: «نتانیاهو معتقد است اسرائیل زمانی امن تر است که همسایگانش ضعیف و تقسیم شده باشند. اما او این واقعیت را نادیده می گیرد که معاهدات صلح با مصر و اردن — دو دولت تثبیت شده — دهه ها است که ارکان پایدار امنیت اسرائیل بوده است.»

شکنندگی وضعیت و ضرورت دیپلماسی

در بخش پایانی مقاله، گاس به سقوط رژیم اسد در سوریه و روی کار آمدن دولت جدید اشاره کرده و هشدار می دهد که تا زمان عدم تسلط کامل دولت مرکزی بر تمامی قلمرو سوریه، این کشور همچنان زمین بازی قدرت های منطقه ای باقی خواهد ماند و هرگونه لغزش می تواند آتش جنگ داخلی را دوباره شعله ور کند.

او درباره مسیر پیش روی دولت آمریکا برای جلوگیری از دور باطل مناقشات می نویسد: «آنچه واقعاً منطقه را آرام می کند، یک تلاش دیپلماتیک برای دستیابی به یک "روش همزیستی" (Modus Vivendi) پایدار با تهران است... استراتژی جایگزین، یعنی تغییر رژیم از طریق جنگ، به روشنی شکست خورده است.»

گاس مقاله خود را با یک هشدار جدی به پایان می رساند و یادآور می شود که بدون حل ریشه ای مسئله فلسطین و مهار ماجراجویی ها، منطقه همچنان بر روی انبار باروت قرار دارد: «بازیگران منطقه تغییری نکرده اند: یک ایران جسورشده با حساب های تسویه نشده، نیروهای نیابتی ایران که ضربه خورده اند اما از پا نیفتاده اند، و اسرائیلی که به جای مصالحه، وضعیت جنگ تقریباً دائمی را پذیرفته است. صحنه برای اشتعال بعدی آماده است.»

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین