اعتراضات دانش آموزی به خشونت کشیده شد؛ از قطع دست تا نابینایی چشم - بیش از 5 هزار نفر دستگیر شدند - سه شنبه روز مهم فرانسه + تصاویر

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین وبگاه شبکه خبری سی ان ان؛ صدها مدرسه در پی این اعتراضات تعطیل شده اند و بیش از ۵ هزار نفر نیز در جریان ناآرامی ها به بازداشت پلیس درآمده اند که بیشتر آنها افراد زیر سن قانونی و فاقد سابقه کیفری بوده اند. در جریان درگیری ها، دانش آموزان، معلمان و نیروهای پلیس زخمی شده اند. در شهر لنس در شمال شرق فرانسه، یک دانش آموز پس از آنکه بنا بر گزارش ها نارنجکی را برداشت، دست خود را از دست داد و در شهر تور نیز دانش آموز دیگری از ناحیه چشم آسیب دید.

اکنون نگاه ها به روز سه شنبه دوخته شده است؛ روزی که قرار است هزاران نفر در راهپیمایی های اعتراضی در سراسر فرانسه شرکت کنند و دولت با آزمونی جدی برای کنترل این موج اعتراضی روبه رو شود.

اعتراضات از کجا شروع شد؟

ماجرا از ۲۱ سپتامبر و اعتراضات در دبیرستان «سن اگزوپری» در یکی از حومه های پاریس شروع شد؛ تجمعی که در ابتدا چندان مورد توجه قرار نگرفت. دانش آموزان این مدرسه در کنار معلمان خود به کمبود نیروی انسانی و امکانات آموزشی اعتراض داشتند.

مطالبات آنها پذیرفته شد و با اعزام نیروهای بیشتر به مدرسه، اعتصاب پایان یافت، اما اعتراضات به همین جا ختم نشد. مانس نادل، یکی از رهبران دانش آموزی، می گوید اعتراضات پس از آن با سرعت زیادی گسترش پیدا کرد؛ به طوری که اکنون شمار بی سابقه ای از مدارس فرانسه درگیر این موج اعتراضی هستند و وزارت آموزش نیز در مدیریت این بحران با مشکلات جدی روبه رو شده است.

در ادامه، دانش آموزان دبیرستان های پاریس و حومه، ورودی مدارس را بستند و تنها چند روز بعد، گزارش هایی از شکل گیری تجمع ها و مسدود شدن ورودی مدارس در شهرهای مختلف فرانسه، از لیل در شمال تا مارسی در جنوب، منتشر شد.

همزمان با گسترش اعتراضات، تصاویر منتشرشده از خیابان ها نشان داد که بخشی از این تجمع ها به خشونت کشیده شده است؛ سطل های زباله به آتش کشیده شدند، در خیابان ها سنگربندی شکل گرفت و درگیری هایی میان دانش آموزان، کارکنان آموزشی و نیروهای پلیس رخ داد. انتشار این تصاویر، انتقادها از نحوه برخورد پلیس و همچنین پرسش ها درباره نقش جریان چپ افراطی در اعتراضات را افزایش داد. به گزارش سی ان ان، از زمان آغاز این جنبش اعتراضی تاکنون بیش از ۱۰۰ دبیرستان آسیب دیده اند.

در همین حال، منتقدان پلیس را به برخورد خشن با معترضان متهم کرده اند. در شهر آلانسون نیز دوربین ها صحنه ای را ثبت کردند که در آن یک مأمور پلیس، یک دختر را با فن قفل گردن مهار می کرد؛ روشی که اکنون استفاده از آن طبق قانون ممنوع است.

اگرچه سرعت گسترش اعتراضات و افزایش خشونت ها بسیاری را غافلگیر کرده، اما نارضایتی های دانش آموزان موضوع تازه ای نیست. اعتراضات در شرایطی شکل گرفته که نظام آموزشی فرانسه سال هاست با کلاس های شلوغ، کمبود تجهیزات و کمبود نیروی انسانی مواجه است و بسیاری از دانش آموزان معتقدند این نظام دیگر پاسخگوی نیازهای آنها نیست.

طی سال های گذشته، ویدئوهای متعددی از وضعیت مدارس فرانسه منتشر شده است؛ تصاویری از کلاس هایی که برای تعداد دانش آموزان میز و صندلی کافی ندارند یا دانش آموزانی که به دلیل غیبت معلم و نبود نیروی جایگزین، با لغو کلاس های خود مواجه می شوند.

افزایش نرخ زاد و ولد در فرانسه در سال ۲۰۱۰ نیز به افزایش شمار دانش آموزان دبیرستانی منجر شده است؛ دانش آموزانی که اکنون در مدارسی تحصیل می کنند که طی سال های گذشته با کاهش بودجه واقعی روبه رو بوده اند. مدارس متوسطه فرانسه اکنون با وجود افزایش ۲۵۰ هزار نفری شمار دانش آموزان نسبت به سال ۲۰۰۸، معلمان کمتری نسبت به آن زمان دارند.

در مدارس دولتی نیز وضعیت کلاس ها نشان دهنده بخشی از این فشار است؛ به طوری که ۷۰ درصد کلاس ها بیش از ۳۰ دانش آموز دارند.

دولت زیر فشار؛ از برخورد پلیسی تا وعده های بودجه ای

با گسترش اعتراضات، نحوه واکنش دولت نیز به یکی از محورهای اصلی انتقادها تبدیل شد. منتقدان می گویند دولت در روزهای نخست، واکنش کندی به اعتراضات داشت و به جای تمرکز بر مطالبات دانش آموزان، بخش قابل توجهی از توجه خود را به حزب «فرانسه تسلیم ناپذیر» (LFI) و حضور اعضای آن در میان معترضان معطوف کرد.

این حزب که ژان لوک ملانشون رهبری آن را بر عهده دارد و انتظار می رود در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در بهار آینده نقش مهمی داشته باشد، بارها از حق دانش آموزان برای اعتراض دفاع کرده و همزمان بر حق اعضای حزب برای حضور در تجمع ها تأکید کرده است.

در کنار این بحث ها، نحوه برخورد پلیس و هزینه هایی که اعتراضات بر دولت تحمیل کرده نیز به موضوعی جدی تبدیل شده است. منتقدان بر ضرورت برخورد قاطع تر پلیس تأکید کرده اند و برآوردها نشان می دهد خسارت واردشده به مدارس تنها در منطقه پاریس بزرگ به ۷ میلیون یورو، معادل ۷.۸۴ میلیون دلار، رسیده است.

دولت در واکنش به بخشی از مطالبات دانش آموزان، ابتدا درباره هزینه هایی که قرار بود از سال ۲۰۲۷ برای تحصیل در دبیرستان های فنی اعمال شود، امتیازهایی داد، اما این هزینه ها بعداً از لایحه بودجه دولت حذف شد. با این حال، مانس نادل، یکی از رهبران دانش آموزی، این اقدامات را کافی نمی داند. او واکنش دولت را «غیرمسئولانه» توصیف کرده و می گوید دانش آموزان احساس می کنند صدایشان شنیده نمی شود و دولت در برابر اعتراضات آنها تنها به «سرکوب» متوسل شده است.

افزایش خشونت و ورود جدی تر دولت به بحران

با تشدید خشونت ها در اواخر هفته گذشته، دولت فرانسه سرانجام با جدیت بیشتری وارد ماجرا شد. وزیر کشور فرانسه در واکنش به افزایش درگیری ها از تغییر ماهیت اعتراضات، از تجمع های دانش آموزی به خشونت های شهری، سخن گفت. تنها در یک روز حدود ۲ هزار نفر در ارتباط با ناآرامی ها به بازداشت پلیس درآمدند.

در همین شرایط، ادوارد ژفری، وزیر آموزش فرانسه، روز جمعه با رهبران دانش آموزی دیدار کرد تا راهی برای پایان دادن به اعتراضات پیدا شود. این دیدار اما بدون توافق پایان یافت و رهبران دانش آموزی بلافاصله پس از آن خواستار حضور گسترده معترضان در راهپیمایی های روز سه شنبه شدند.

دولت در حالی تلاش می کند اعتراضات را مهار کند که مشکلات مالی فرانسه نیز دست آن را برای پاسخ گویی به مطالبات جدید بسته است. دولت در تلاش است بودجه سال ۲۰۲۷ را به تصویب برساند و کسری بودجه را به حدود ۵ درصد تولید ناخالص داخلی کاهش دهد؛ هدفی که به گفته سی ان ان، تنها با اجرای سیاست های ریاضتی و کاهش هزینه ها امکان پذیر خواهد بود.

در همین حال، هفته گذشته بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله فرانسه برای مدت کوتاهی از ۵ درصد عبور کرد؛ سطحی که از سال ۲۰۰۲ تاکنون سابقه نداشته است. گسترش اعتراضات نیز نگرانی ها درباره چشم انداز مالی فرانسه را افزایش داده است.

اعتراضات دانش آموزی و رقابت سیاسی آینده فرانسه

ناآرامی های اخیر تنها یک بحران اجتماعی و آموزشی برای دولت فرانسه ایجاد نکرده، بلکه در فضای سیاسی این کشور نیز اثر گذاشته است. این اعتراضات در شرایطی رخ می دهد که رقابت میان جریان های راست و چپ افراطی برای انتخابات ریاست جمهوری آینده فرانسه در حال شدت گرفتن است و جریان های میانه نیز در نظرسنجی ها با وضعیت دشواری روبه رو هستند.

از این منظر، دانش آموزان و مطالبات آنها برای جریان چپ افراطی یک پایگاه اجتماعی طبیعی به شمار می روند؛ در مقابل، دولت با اعتراضاتی مواجه است که همزمان به مسئله نظم عمومی و افزایش فشار بر هزینه های عمومی تبدیل شده است؛ آن هم در مقطعی که دولت تلاش می کند کسری بودجه را کاهش دهد و وضعیت مالی کشور را کنترل کند.

سایه سنگین تجربه مه ۱۹۶۸

تجربه تاریخی فرانسه نیز نشان می دهد اعتراضات دانش آموزی و دانشجویی می تواند برای دولت های این کشور بسیار پرهزینه باشد. اعتراضات دانشجویی مه ۱۹۶۸ در نهایت به بزرگ ترین اعتصاب تاریخ فرانسه تبدیل شد؛ آن هم در کشوری که سابقه طولانی و گسترده ای در برگزاری اعتصاب دارد. یکی از شعارهای معروف آن دوران این بود: «واقع بین باش، امر ناممکن را بخواه.»

اما تفاوت اعتراضات امروز با آن دوران، دست کم از نگاه دانش آموزان معترض، در سطح مطالبات آنهاست. دانش آموزانی که بار دیگر به خیابان ها آمده و پشت سنگربندی ها ایستاده اند، می گویند خواسته های بزرگی ندارند و چیزی فراتر از حداقل های لازم نمی خواهند: نظام آموزشی ای که امکان واقعی یادگیری را برای آنها فراهم کند.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین