حذف (فلسطین) از موزه بریتانیا - سفیر فلسطین: حذف نام فلسطین در زمان نسل کشی، جنایتی دیگر است

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  بریتانیا در سپتامبر ۲۰۲۵ دولت فلسطین را به رسمیت شناخت، اما در همان سال موزه نام «فلسطین» را از تابلویی که کشورهای امروزی تحت پوشش شام باستان را فهرست می کرد حذف کرد و آن را با «غزه و کرانه باختری» جایگزین نمود.

حسام زملط، سفیر، خواستار بازگرداندن آن شده و خواهان گفتگو با موزه درباره حذف واژه های «فلسطین» و «فلسطینی» از تابلوهای توضیحی شماری از اشیای موجود در تالارهای شام باستان و مصر گردیده است.

زملط گفت این یک «حذف شدگی» تاریخی در زمانی است که اسرائیل کارزاری از تخریب را علیه فلسطینیان به راه انداخته که چندین سازمان حقوق بشری و گزارشی از یک کمیسیون مستقل سازمان ملل آن را نسل کشی ارزیابی کرده اند.

اسرائیل آثار باستانی را از سرزمین های اشغالی فلسطین خارج کرده و در سپتامبر سال گذشته مهمترین انبار نگهداری اشیای باستانی در شهر غزه را بمباران کرد و سه دهه کار باستان شناسی را درهم کوبید.

زملط برای دیدار با نیکلاس کالینان، مدیر موزه، و برخی از متصدیان آن در ۲۴ مارس دعوت شد، اما گفت به او تضمینی داده نشده که تغییرات بازگردانده شوند. در عوض، به او توری از موزه پیشنهاد شد که آن را رد کرد.

زملط در نامه ای به کالینان به تاریخ ۹ آوریل (که گاردین و نیو لاینز مگزین آن را دیده اند) نوشت: «در غیاب اقدامی اصلاحی یا تعهدی روشن برای رسیدگی به مسائل مشخص، ادامه تعامل به گونه ای که می توانست به عنوان تأیید ارائه فعلی تعبیر شود، مناسب نبود.» او افزود که آماده ادامه بحث است و «پس از انجام اصلاحات لازم» از تور موزه استقبال می کند.

موزه بریتانیا در بیانیه ای گفت: «ما واژه «فلسطین» را از نمایش ها حذف نکرده ایم و همچنان در مجموعه ای از تالارها، چه معاصر و چه تاریخی، و در وب سایت خود به آن اشاره می کنیم.»

این اظهارات به نظر می رسد با شواهد تصویری تغییرات و همچنین اظهارات قبلی منتسب به موزه در تضاد باشد. نام فلسطین هنوز بر روی برخی اشیا، مانند نقشه های خاورمیانه باستان در تالار مصر، باقی مانده است.

از زمان دیدار مارس، زملط به وزارت امور خارجه بریتانیا متوسل شده تا مداخله کند. موزه بریتانیا بودجه عمومی دریافت می کند اما توسط هیئت امنایی مستقل به ریاست جورج آزبرن، رئیس پیشین حزب محافظه کار، اداره می شود. با این حال سفیر امیدوار است که دولت بریتانیا موزه را به همسویی با به رسمیت شناختن خود از فلسطین ترغیب کند.

زملط گفت: «من نامه ای به وزیر مسئول در وزارت خارجه فرستادم و منتظر پاسخ هستیم. برای من، این فقط یک مسئله سیاسی یا مسئله حقوقی نیست. این موضوع حتی فقط یک مسئله تاریخی نیست بلکه مسئله ای وجودی است. زیرا محو کردن گذشته ما یعنی محو کردن حال ما.»

یک سخنگوی دولت بریتانیا گفت: «موزه ها و گالری های بریتانیا مستقل از دولت فعالیت می کنند، به این معنا که تصمیمات مربوط به مدیریت مجموعه های آنها بر عهده امینان آنهاست.»

موزه بریتانیا هنوز دلیل این تغییرات را توضیح نداده است. و وقتی روزنامه تلگراف در ۱۴ فوریه گزارش داد که این تغییرات به خاطر نگرانی های یک گروه فشار به نام «وکلای بریتانیایی حامی اسرائیل» انجام شده است همه از آن باخبر شدند.

این گروه وکلای بریتانیایی گفته است نامه ای به کالینان فرستاده و استدلال کرده که «چندین نقشه و شرح به طور پس نگرانه واژه «فلسطین» را به دوره هایی نسبت می دهند که چنین موجودیتی وجود نداشته و خطر محو کردن تاریخ اسرائیل و قوم یهود را ایجاد می کنند.»

اما تغییرات نمایشگاه ها مقدم بر نامه این وکلا بوده است. ظاهراً کالینان نامه را تنها پس از انتشار داستان تلگراف دیده است.

موزه دلیل خود را توضیح نداده است. وکلای بریتانیایی حامی اسراییل از قول موزه نقل کرده که به این گروه گفته است: «آزمون های مخاطب نشان داده که استفاده تاریخی از واژه فلسطین ... در برخی شرایط دیگر معنادار نیست.»

در تابلویی درباره فرمانروایان هیکسوس مصر از قرن ۱۸ تا ۱۶ پیش از میلاد، واژه «فلسطینی» با «کنعانی» جایگزین شده است، در حالی که اشاره به فلسطین و فلسطینیان از متنی درباره فنیقی ها حذف شده است؛ متن جدید می گوید فنیقی ها «محلی به نام «کنعانیان» شناخته می شدند».

محققان جهان باستان عموماً نسبت به نیاز به چنین تغییری تردید داشته اند. واژه کنعان بارها در کتاب مقدس ذکر شده اما در کتیبه های معاصر دیگر از عصر برنز متأخر به ندرت آمده است، و هنگامی که آمده، معمولاً برای اشاره به گروه های مختلفی از مردم و مکان ها در امتداد ساحل کنونی شام به کار رفته است.

«Peleset» که تصور می شود ریشه نام فلسطین باشد، در کتیبه هایی در مصر از قرن ۱۲ پیش از میلاد ظاهر می شود که به جامعه ای در جنوب شام اشاره دارد. پیش از آن، رایج ترین نام ها برای این منطقه «دجاحی» و «رتنو» بود. همچنین کتیبه های بعدی نیز به اسرائیل اشاره دارند و پادشاهی یهودا بر روی بنای یادبودی مربوط به قرن نهم پیش از میلاد ذکر شده است. هر دو پادشاهی برای چندین قرن در عصر آهن، در کنار پنج دولت-شهر «فیلیستیا» از جمله غزه، که به کرات در کتاب مقدس عبری از آنها یاد شده، باقی ماندند.

محققان می گویند فیلیستیا یا فلسطین نامی بود که در قرون بعد ماندگار شد و انواع آن توسط مصری ها، آشوری ها، پارس ها، یونانی ها و رومی ها به کار رفت و تا عصر جدید ادامه یافت.

مارچلا وارد، مدرس مطالعات کلاسیک در دانشگاه، گفت: «تصمیم برای حذف فلسطین ربطی به دقت تاریخی ندارد.این کلمه به اندازه هر کلمهٔ دیگری درست است. در واقع، با توجه به اینکه در منابع تاریخی بسیار بیشتر از منابع کتاب مقدس استفاده می شود، شاید بتوان گفت از واژه های دیگر دقیق تر است.»

تصویر با این واقعیت پیچیده می شود که مردم در دوران باستان به شیوه ملیت فکر نمی کردند، و واژه هایی که بیگانگان برای اشاره به یک قوم یا مکان خاص به کار می بردند ممکن است ربطی به آنچه آن مردم خودشان یا سرزمینشان می نامیدند، نداشته باشد.

ژوزفین کوین، استاد تاریخ باستان در دانشگاه کمبریج، استدلال کرد که به تصویر کشیدن نام های استفاده شده هزاران سال پیش در خاورمیانه به عنوان مرتبط با آنچه اکنون باید رخ دهد، بیهوده و تحریف کننده است.

کوین گفت: «نکته نگران کننده برای من این ایده است که مقوله های باستانی ارتباط مستقیمی با سیاست امروز دارند، یا اینکه می توانند نسل کشی در جهان معاصر را توجیه کنند یا نادیده بگیرند.»

/ گاردین

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین