ای قهرمانِ قصه ها، (ماکان)!

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - ایسنا، این شاعر در سروده خود با عنوان «قهرمانِ قصه ها» آورده است:

تنگِ غروب است و دلم آشوب
تو قاب چشمم عکس تو مونده
ای نوگل پرپر به دست باد
داغت دلِ دُنیارو سوزونده

یادم نمیره رنگِ چشماتو
روشن تر از لبخند دریا بود
در سینۀ پاک تو یک خورشید
لبخندهات شیرین و زیبا بود

دست سخاوتمند تو هر روز
واسه پرستو دونه می پاشید
از پُشت اَبرا مِهر عالمتاب
اسم تورو از عشق می پُرسید

تو مثل بارون مهربون بودی
دُنیا به لبخند تو عادت داشت
پروانه، یاسِ مهربونی رو
از باغِ لبخند تو برمی داشت

اون روز رفتی و دلم لرزید
من اسم اعظم رو قسم خوردم
جنگنده ها تو آسمون بودند
من آب ریختم پُشتِ تو، مُردم

من «آیت الکُرسی» برات خوندم
پُشت سرِ تو آب پاشیدم
من گریه کردم، بی صدا، غمگین
تو خواب کابوسِ بدی دیدم

رفتی و موشک های بی احساس
روی دل من داغ باریدند
شد مدرسه آوار و گل پژمرد
پروانه ها از شهر کوچیدند

می بینمت هر روز تو کوچه
با همکلاسی های دیروزت
من مانده ام با یاد تو تنها
من مانده ام با داغ جانسوزت

فردا گل و آیینه می باره
از آسمون کشور ایران
فردا تو «جاویدالاثر» هستی
ای قهرمانِ قصه ها، «ماکان»!»

براساس اعلام دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه، در فاجعه میناب، در اثر شلیک موشک کروز تاماهاوک (Tomahawk) آمریکایی در صبح روز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ به مدرسه دخترانه و پسرانه «شجره طیبه» میناب،  ۷۳ دانش آموز پسر و ۴۷ دانش آموز دختر جان باختند و در مجموع ۱۲۰ دانش آموز قربانی این حمله شده اند. علاوه بر دانش آموزان، ۲۶ نفر از معلمان، ۷ نفر از والدین، یک راننده سرویس و یک تکنسین داروخانه نیز جان خود را از دست دادند و مجموع جان باختگان این حمله موشکی به ۱۵۵ نفر رسید. ماکان نصیری، قربانی جاویدالاثر این فاجعه است. از او نشانی جز پولیور آبی اش و یک لنگه کفش پیدا نشد. 

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین