وداع تلخ کمدین سرشناس با دخترش؛ (پایان یک کابوس خانوادگی)

وداع تلخ کمدین سرشناس با دخترش؛ (پایان یک کابوس خانوادگی)

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۶:۱۶ زمان مطالعه : 3 دقیقه
سرویس فرهنگ و هنر - مارتین شورت برای نخستین بار از سوگ فرزند ۴۲ ساله‌اش و نبرد نابرابر با بیماری‌های روان سخن گفت.

ریحانه اسکندری: مارتین شورت، بازیگر و طنزپرداز نام آور، در اظهاراتی تکان دهنده و صریح، سکوت خود را درباره مرگ دخترش، کاترین شورت، شکست. او این واقعه را «کابوسی برای تمام خانواده» توصیف کرد و خواستار پایان دادن به تابوهای پیرامون سلامت روان در جامعه شد.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - جزئیات حادثه و تایید رسمی

کاترین در بهمن ماه گذشته در سن ۴۲ سالگی، در محل سکونت خود واقع در تپه های هالیوود درگذشت. دفتر پزشکی قانونی شهرستان لس آنجلس به طور رسمی تایید کرد که علت مرگ وی خودخواسته بوده است. شورت ۷۶ ساله که در یک برنامه گفتگوی تلویزیونی صبحگاهی شرکت کرده بود، این سوگ را با دوران تلخ از دست دادن همسرش، نانسی دولمن، مقایسه کرد؛ زنی که در سال ۱۳۸۹ به دلیل سرطان تخمدان در ۵۸ سالگی چشم از جهان فروبست.

بیماری روان؛ فرجامی همچون سرطان

این هنرمند پیشکسوت با نگاهی عمیق به مقوله تندرستی بیان داشت: «باید درک کنیم که بیماری های روان و سرطان، هر دو ماهیت بیمارگونه دارند و متأسفانه گاهی هر دو درمان ناپذیر و کشنده می شوند. دخترم سالیان متمادی با اختلالات شدید روانی از جمله اختلال شخصیت مرزی دست وپنجه نرم کرد. او با تمام توان جنگید، تا زمانی که دیگر تاب و توانی برایش باقی نماند.»

او در ادامه با اشاره به آخرین لحظات زندگی همسر و دخترش افزود: «آخرین کلام همسرم به من این بود که "مارتین، بگذار بروم" و آنچه کاترین با عمل خود به من گفت نیز همان بود؛ "پدر، بگذار بروم".»

رسالت جدید: خروج از سایه شرمساری

مارتین شورت تاکید کرد که اشتیاقی عمیق دارد تا موضوع سلامت روان را «از سایه ها خارج کند» تا دیگر هیچ کس از صحبت درباره آن احساس شرمساری نکند. وی گفت: «ما نباید از واژه خودکشی بهراسیم یا پنهانش کنیم، بلکه باید بپذیریم که این می تواند مرحله پایانی یک بیماری طولانی باشد.»

این بازیگر همچنین از سال سختی سخن گفت که در آن چندین تن از عزیزان و دوستان نزدیک خود از جمله خواهرخوانده و همکاران هنری اش نظیر دایان کیتون و کاترین اوهارا را از دست داده است. او با لحنی متأثر گفت: «این حجم از فقدان کمرشکن است؛ در چنین شرایطی تنها کاری که می توانید انجام دهید، دم و بازدم و ادامه زندگی است.»

پیشینه؛ زندگی در میانه نور و سایه

کاترین، بزرگترین فرزند از سه فرزندی بود که مارتین شورت و همسرش به فرزندی پذیرفته بودند. او اگرچه ترجیح می داد دور از کانون توجه رسانه ها باشد، اما گاه در مراسم های رسمی در کنار پدرش دیده می شد. کاترین دانش آموخته رشته روان شناسی از دانشگاه نیویورک در سال ۱۳۸۵ بود و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مددکاری اجتماعی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۳۸۹ دریافت کرده بود. او به عنوان یک مددکار بالینی دارای پروانه رسمی، در بخش خصوصی فعالیت حرفه ای داشت.

فولاد آب دیده در کوره حوادث

شورت پیش از این در سال ۱۳۹۱ در گفتگو با گاردین درباره پذیرش مرگ گفته بود: «زندگی چیزی است که ما همیشه در انکار پایان آن هستیم، اما وقتی رخ می دهد، انسان هم چیزی به دست می آورد و هم رنج می کشد.»

این گفتگو در آستانه پخش مستند جدید زندگی او با عنوان «مارتین، زندگی کوتاه است» انجام شد. این مستند به تجربیات ناگوار شورت در دوران نوجوانی نیز می پردازد؛ زمانی که برادر بزرگش در یک سانحه رانندگی کشته شد و اندکی بعد، پدر و مادرش را نیز در سنین نوجوانی از دست داد. او معتقد است این سوگ های زودهنگام باعث شد «ماهیچه های بقا و مدیریت غم» در او تقویت شود و جسارت لازم برای ایستادن بر روی صحنه را پیدا کند؛ چرا که به گفته او، پس از گذر از چنین فجایعی، دیگر قضاوت تماشاگران چندان هراس آور نیست.

مترجم: ریحانه اسکندری

/ گاردین

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین

اخبار گوناگون در خبر ناب