جالب ترین سال کن - منتقدان: نسل جدید تماشاگران، کارگردانان ژاپنی و ایرانی را به کوپولا ترجیح می دهند

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - برای دهه ها، کن جایگاه منحصربه فردی در تخیل فرهنگی داشته است؛ نه فقط به عنوان معتبرترین جشنواره فیلم جهان، بلکه به عنوان برونمرزِ پرزرق وبرق ترین پایگاه هالیوود.

از گریس کلی در کروازت، کوئنتین تارانتینو و اوما تورمن در اکران «پالپ فیکشن»، جولیا رابرتز که با پای برهنه در فرش قرمز راه می رود، تا تام کروز که با جنگنده های بالای سرش، ریویرا را به تعطیلی می کشاند ـ هالیوود نشان خود را بر کن زده است.

اما جشنواره ۲۰۲۶ که روز سه شنبه آغاز می شود و تا ۲۳ مه ادامه دارد، روایت بسیار متفاوتی ارائه می دهد. زمانی که ماه گذشته فهرست فیلم ها اعلام شد، یک نکته بلافاصله جلب توجه کرد: غیبت تقریباً کامل فیلم های بزرگ استودیوهای هالیوودی.

اسکات راکسبرو، رئیس دفتر اروپایی مجله هالیوود ریپورتر و کهنه کار جشنواره ها، می گوید: «امسال هیچ فیلم بزرگ آمریکایی وجود ندارد. معمولاً حداقل یک فیلم شاخص در کن به نمایش درمی آید یا از این جشنواره برای آغاز اکران اروپایی خود استفاده می کند.»

در سال های اخیر، کن میزبان اکران فیلم هایی مانند «مأموریت غیرممکن: حسابرسی نهایی»، «تاپ گان: ماوریک»، «الویس» و «ایندیانا جونز و گردونه سرنوشت» بوده است. امسال هیچ فیلم پرفروش استودیویی در فهرست نیست.

تنها دو فیلم آمریکایی برای نخل طلا رقابت می کنند: «مردی که دوستش دارم» ساخته آیرا ساکس ـ یک فانتزی موزیکال در دوران ایدز با بازی رامی ملک و ربکا هال ـ و «ببر کاغذی» ساخته جیمز گری ـ یک درام جنایی با بازی آدام درایور و اسکارلت جوهانسون. هر دوی این فیلم ها عمدتاً از سرمایه خارج از ایالات متحده تأمین مالی شده اند.

در بخش «نگاهی دیگر» نیز اکران هایی خواهیم داشت برای فیلم «سکس نوجوانی و مرگ در کمپ میاسما» ساخته جین شونبرون با بازی جیلین اندرسون، و اولین کارگردانی جرد فرستمن با فیلم «بچه باشگاه». اندی گارسیا، ستاره هالیوود، فیلم نوارگونه «الماس» با بازی بیل مری و داستین هافمن را خارج از مسابقه به نمایش می گذارد، همان طور که جان تراولتا اولین ساخته کارگردانی خود، «اتوبوس یکطرفه شبانه به سمت پروانه» را که اقتباسی از کتاب خودش در سال ۱۹۹۷ درباره یک جوان علاقه مند به هوانوردی است نمایش می دهد.

تیری فرمو، مدیر جشنواره، معتقد است کن صرفاً بازتاباننده تغییرات گسترده تر صنعت است. او اخیراً گفت: «از نظر کمی، استودیوها نسبت به گذشته کمتر فیلم پرفروش و کمتر فیلم مولف تولید می کنند.»

راکسبرو، باور دارد استودیوها همچنین به خاطر خطرات نمایش در جشنواره محتاط شده اند. او می گوید: «استودیوها دریافته اند که می توانند یک فیلم بزرگ را بدون کمک یک جشنواره معتبر اکران کنند.» او به آثاری اشاره می کند که از جشنواره ها عبور کردند و همچنان موفق شدند، مانند «نبردی پس از نبرد دیگر» و «گناهکاران».

راکسبرو می گوید: «یک مسئله دیگر هم کنترل فیلم است. در جشنواره، این منتقدان هستند که تعیین می کنند فیلم شما چطور دیده شود. این گاهی نتیجه برعکس می دهد؛ مثلاً فیلم «ایندیانا جونز و گردونه سرنوشت» در سال ۲۰۲۳ بعد از اینکه منتقدان کن آن را تخریب کردند، در گیشه فروش نرفت. امروزه یک نقد بد سریعاً در شبکه های اجتماعی پخش می شود.»

در عوض، رقابت امسال بازگشت به همان نوع فهرست بین المللی مولف محوری است که کن اعتبار خود را بر آن بنا کرده است. پدرو آلمودوار با فیلم «کریسمس تلخ» بازمی گردد که درباره گروهی از دوستان فیلمساز است که زندگی یکدیگر را برای کارشان می بلعند.

آلمودوار پیش از حضور در کن، اسکار را به دلیل بیش از حد غیرسیاسی بودن نقد کرد. او به لسآنجلس تایمز گفت: «دیدن پخش مراسم اسکار که در آن اعتراضات زیادی علیه جنگ یا علیه ترامپ وجود نداشت، کاملاً قابل توجه بود.»

اصغر فرهادی، برنده اسکار، فیلم «داستان های موازی» را با بازی ایزابل هوپر و ونسان کسل می آورد.

لاسلو نمش، کارگردان مجار، با درام مقاومت فرانسه «مولن» بازمی گردد. کریستین مونجیو، کارگردان رومانیایی، با فیلم «فیورد» که در نروژ می گذرد، بازگشته است. آندری زویاگینتسف، مولف روس در تبعید، تریلر سیاسی خود «مینوتور» را به نمایش می گذارد.

ساندرا هولر در فیلم «سرزمین پدری» ساخته پاوئو پاولیکوفسکی بازی می کند که حول بازگشت توماس مان، رمان نویس، از تبعید آمریکایی پس از جنگ جهانی دوم می گذرد. استادان ژاپنی، هیروکازو کورئادا و ریوسوکی هاماگوچی، فیلم های جدید خود را در مسابقه دارند.

هیئت داوران به ریاست پارک چان-ووک، کارگردان کره ای، و شامل دمی مور و کلوئی ژائو، همان نگاه بین المللی را منعکس می کند.

کریس کوتونو، سردبیر معاون مجله «پای خرگوش»، می گوید: «جالب است که من هرگز برای یک فهرست کن اینقدر هیجانزده نبوده ام. کن گاهی ممکن است در دام نمایش صنعتی بیفتد. امسال احساس می شود بسیار بیشتر بر سینمای مولفان جهانی متمرکز است.»

کوتونو گفت مخاطبان جوانتر ـ که توسط پلتفرم هایی مانند لترباکسد و موبی شکل گرفته اند ـ به طور فزاینده ای به سمت کارگردانان بین المللی جذب می شوند که روزگاری خاصی محسوب می شدند: «بسیاری از بینندگان جوان از فیلمی از هاماگوچی بیشتر از فیلمی از کوپولا یا تارانتینو هیجانزده می شوند. شاید جشنواره، با دیدن نوع جدیدی از سینمارو جهان وطنی، در حال کنار آمدن با این حقیقت است که دیگر به استودیوها نیاز ندارد.»

این غیبت محدود به هالیوود نیست. سینمای بریتانیا نیز امسال حضوری به طرز شگفت آوری کمرنگ دارد و هیچ کارگردان بریتانیایی در مسابقه اصلی نیست. کلیو بارنارد فیلم «می بینم ساختمان ها مثل برق فرو می ریزند» را در بخش «دو هفته کارگردانان» اکران می کند، در حالی که سارا اسحاق، فیلمساز یمنی-اسکاتلندی، فیلم «ایستگاه» را به بخش «هفته منتقدان» می آورد. مستند بارنابی تامپسون «ماوریک: ماجراهای حماسی دیوید لین» در بخش «کلاسیک های کن» به نمایش درمی آید.

بریتانیا در جشنواره با نمایش «۸ فیلم برتر» بنیاد فیلم بریتانیا و انیستیتو فیلم بریتانیا هم حضور دارد که پروژه های جدید فیلمسازان در ابتدای مسیرشان را برجسته می کند، نمایندگی دارد.

میا بیز، مدیر صندوق فیلمسازی انیستیتو فیلم بریتانیا، گفت بریتانیا هنوز در سراسر برنامه گسترده تر «نمایندگی قوی» دارد و اشاره کرد که انتخاب های جشنواره اغلب به زمانبندی مربوط می شود.

او گفت: «در ماه فوریه، جشنواره برلین یکی از بهترین دوره ها برای فیلم های بریتانیایی در سال های اخیر بود. ما به جشنواره های پاییزی هم امید داریم که فیلم های جدید بریتانیا را خوب ببینند. به نظر ما چیزهای زیادی هست که بشود از آنها خوشحال شد و منتظرشان ماند.»

اما نه عقب نشینی هالیوود و نه سال کم کار سینمای بریتانیا، به اعتبار کن به عنوان مهمترین سلیقه ساز دنیای سینما لطمه نمی زند. از فیلم «آنورا» گرفته تا فیلم های غیرانگلیسی سال قبل مثل «ارزش احساسی»، «مامور مخفی» و «یک تصادف» – همه فیلم هایی که در کن روی پرده رفته اند، مدت ها بعد از تمام شدن جشنواره هم بر تقویم جوایز سینمایی چیره می شوند.

/ گاردین

ترجمه: زینب کاظم خواه

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین