(درخت گردو) در دادگاه تهران محکوم شد - محکومیت فیلم (درخت گردو) به علت شباهت به آثار یک روزنامه نگار

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - محمد داسمه، وکیل زهرا کشوری، اعلام کرد:« فیلمنامه فیلم سینمایی «درخت گردو» شباهت های گسترده و قابل توجهی با دو گزارش ادبی موکلش داشت. این گزارش ها با عنوان های «هنوز ساعت همان ۵ عصر است» (۱۳۹۳) و «مرهمی بر تاول های ۲۹ ساله امام قادر» (۱۳۹۵)، بر اساس بند یک ماده ۲ قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان، در شمار آثار ادبی دارای حقوق پدیدآورنده قرار می گیرند.»

به گفته داسمه، پس از طرح دعوای حقوقی در محاکم تهران و طی تمام مراحل دادرسی، رأی بدوی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید و قطعی شد. او افزود:«این رأی اکنون لازم الاجراست و درخواست صدور اجراییه نیز صادر شده است.»

وکیل پرونده تأکید کرد: «رأی صادره نشان داد گزارش های خانم کشوری صرفاً گزارش های معمول روزنامه نگاری نیست، بلکه واجد ویژگی های «اثر ادبی» و برخوردار از حمایت های کامل قانونی است. »داسمه خاطرنشان کرد که این نخستین بار است که یک روزنامه نگار توانسته بر اساس قانون حمایت از حقوق مؤلفان و هنرمندان، نسبت به استفاده غیرمجاز از گزارش های ادبی اش اقامه دعوا کند و در نهایت با رأی قطعی دادگاه به عنوان صاحب حق شناخته شود.

 فیلم سینمایی «درخت گردو» اثری در ژانر درام و جنگی است که بر اساس یک داستان واقعی و تلخ ساخته شده است. این فیلم به فاجعه بمباران شیمیایی در روستای رش هرمه در سردشت در تیرماه سال ۱۳۶۶ می پردازد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است که روایت آن در سه بازه زمانی مختلف (سال های ۱۳۶۶، ۱۳۸۴ و ۱۳۹۵) جریان دارد و زندگی مردی به نام «قادر مولانپور» را دنبال می کند که در جریان بمباران شیمیایی، تمام اعضای خانواده خود (همسر باردار و سه فرزندش) را از دست می دهد و خود نیز سال ها بعد بر اثر عوارض ناشی از آن جان می سپارد.

این مرد، سال ها پس از فاجعه، به عنوان شاهد عینی در دادگاهی در لاهه (هلند) برای احقاق حقوق مردم آسیب دیده حاضر می شود.

فیلم با ساختاری شبه مستند، تلاش دارد با به تصویر کشیدن رنج قربانیان سلاح های شیمیایی، پیامی ضدجنگ و علیه فراموشی این حادثه تلخ تاریخی ارائه دهد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین