دفاع روزنامه اطلاعات از عادل فردوسی پور: چرا می خواهید آدمها کاملا همانی باشند که شما می خواهید؟

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین روزنامه اطلاعات در باره عادل فردوسی پور نوشت:  با یک داور هموطن که ترک وطن کرده درمورد فوتبال مصاحبه کرد و به او حمله شد. چندی بعد در مراسمی با یکی از مسئولین کشوری، خوش وبش گرمی کرد و به او حمله شد.
چون در این روزگار، کافی است یک قدم خلاف انتظار قبیله خود در هر زمینه ای برداری. فرقی ندارد سیاست باشد یا اقتصاد، ورزش باشد یا هنر و فضای مجازی باشد یا واقعی! افراد در دو سوی این دعوا، با همه اختلاف نظرهایشان، یک نقطه مشترک دارند: هر دو وفاداری مطلق را می طلبند؛ بدون هیچ سرپیچی، عاری از شک و تردید و بدون هیچ اعتراضی. هر دو انتظار دارند تا آخرین لحظه در سنگر خودی بمانی و اگر لحظه ای از دستورات سرپیچی کردی، دیگر نه گذشته تو اهمیتی دارد، نه مبارزاتی که از سر گذراندی و نه سال ها اعتمادی که ساخته ای. گویی انسان، نه موجودی پیچیده، که سربازی است در این شطرنج اجباری.

این یادداشت، فقط قصه عادل فردوسی پور نیست. داستان بسیاری از هنرمندان، روزنامه نگاران، ورزشکاران و حتی آدم های عادی است؛ الگوریتم های شبکه های اجتماعی، عاشقان خشمند، نه گفتگو. عاشقان دوگانه اند، نه میانه. هرچه رادیکال تر، «بهتر» و هرچه منصف تر، «بدتر».

 این روزها در کشورما، رادیکالیسم، محبوب ترین کالاهاست؛ کالایی که کم خریدار ندارد و هزینه آن را جامعه می پردازد، جامعه ای که در آن هر صدای مستقلی، دیر یا زود زیر فشار دو قطب متضاد خرد می شود و توان شنیدن صدای متفاوت را از دست می دهد.
دیگر نه میانه ای وجود دارد و نه فضایی برای میانه روی. حقی برای حیات رنگی نیست جز سیاه و سپید. یا ایستاده کف می زنی، تشویق می کنی و مجیز می گویی یا تمام قد و با فریاد، ناسزا.

مهم نیست مسأله چیست، خواه هنر و هنرمند، خواه ورزش و ورزشکار، خواه کتاب و نویسنده، خواه فیلم و فیلمساز، خواه هرچه دگر. مهم این است که چپ نمی فهمد، راست نیز؛ مخالف نمی فهمد و موافق، هم. در دورترین نقطه ممکن از دموکراسی، گویی تنها و تنها من می فهمم و  تو یا با منی و دوست، یا نیستی و دشمن. در این زمین بازی، تعادل و عدالتی وجود ندارد، حتی برای عادل!

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین