قرار بود قیلم "خانوم والده" طبقه بندی سنی داشته باشد اما دختران دبستانی را به تماشای آن بردند

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین روزنامه همشهری نوشت: علت رده بندی هم که برای فیلم درنظر گرفته شد شوخی های بزرگسالانه فراوان بود. حالا ویدئویی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود که در آن معلم دانش آموزان دبستانی در کلاس بین 2گزینه «پرسش» و «سینما» قرعه کشی می کند و با درآمدن اسم سینما از قرعه، دانش آموزان به دیدن خانوم والده می روند.

از انتخاب این فیلم برای دختران دبستانی که بگذریم، این مسئله جالب است که مسئولان مدرسه به راحتی توانسته اند برای این دانش آموزان زیر 15سال بلیت فیلمی را  تهیه کنند که طبق دستورالعمل، مجاز به تماشای آن نیستند.

یکی از راه های مطمئن برای اینکه کودک فیلم نامناسب براساس اقتضای سنش را در سینما نبیند، نظارت و آگاهی والدین است. اما در این مورد جالب است که مسئولان مدرسه این فیلم را برای بچه ها انتخاب کرده اند و خانواده ها احتمالا نقشی در آن نداشته اند. این گروه دانش آموز البته تنها گروه زیر سن تعیین شده برای تماشای آن نیستند. در ویدئوهای مختلفی که بلاگرها درباره خانوم والده منتشر کرده اند، می توان حتی کودکان را دید که در سالن حضور دارند و این یعنی رده بندی سنی در سینمای ایران فقط یک فرمالیته برای ادامه نمایش فیلم است و این همان چیزی است که بارها به آن اشاره شده است.

آیا ضمانت اجرایی دارد؟
سیستم رده بندی سنی برای یک فیلم هرچند یک قانون نیست، اما به هرحال دستورالعملی است که برای محافظت از کودکان و نوجوانان درنظر گرفته می شود و  باید به شکلی ضمانت اجرایی داشته باشد. اما به سادگی می توانید بلیت فیلم را از سایت خریداری کنید و زمانی هم که به سینما می روید کسی نیست تا شما را از بردن کودک یا نوجوانتان به سالن منع کند یا حتی درباره محتوای فیلم هشدار دهد. چنین رده بندی ای در ایران برای نخستین بار سال۱۳۷۷ و برای فیلم «مصائب شیرین» ساخته علیرضا داوودنژاد درنظر گرفته شد که همان زمان هم جدی گرفته نشد. بعدتر در سال۹۸ و با شکل گیری هیأتی ۳۰نفره برای رده بندی فیلم ها از نظر گروه سنی، برای 4فیلم «بی حسی موضعی»، «مسخره باز»، «نوشین» و «سونامی» رده بندی سنی درنظر گرفته شد. همان زمان دستورالعملی برای رده بندی سنی فیلم ها مطرح و ۴دسته مشخص شد. با این رده بندی سینماها موظف شده بودند روی ارائه بلیت برای افراد غیرمجاز نظارت کنند، اما این قانون تنها ۶ ماه ادامه داشت و بعد از این مدت با شکایت دادستانی کل کشور از این ابلاغیه، دیوان عدالت اداری درخواست ابطال و توقف دستورالعمل رده بندی سنی فیلم های سینمایی را صادر کرد.

نقش خانواده در انتخاب فیلم برای کودکان
دلیل مخالفت دادستان با این ابلاغیه این بود که از نظر آنها باید تمام فیلم ها این نکات را رعایت کنند و اصولا نباید فیلمی ساخته شود که موارد مطرح شده در این ابلاغیه در آن وجود داشته باشد و این تصور به وجود آمده بود که این رده بندی به نوعی جواز برای ساخت فیلم هایی است که «اباحه گری» و خشونت در آنها دیده می شود.
به این ترتیب هیأت 30 نفره ای که قرار بود مسئولیت این بازبینی ها را برعهده داشته باشد، ملغی شد. هرچند در همان زمان هم بحث های زیادی درباره سازوکار این رده بندی وجود داشت. می توان گفت: یکی از مسائل این بود که فیلم های مناسب برای رده بالای ۱۵سال سالن های کمتری در اختیار خواهند داشت که به منزله به خطرافتادن فروش فیلم بود.
با این تفاصیل و ناکارآمدبودن سیستم رده بندی سنی به نظر می رسد بهترین راه برای محافظت از کودکان از محتوایی که برایشان مناسب نیست، نظارت خانواده است. خانواده ها باید پیش از همراه بردن کودک درباره فیلم مطالعه کنند تا کودکشان با شوخی های نامناسب برای سنش یا خشونت در فیلم مواجه نشود و البته مسئولان مدرسه هم فیلم مناسبی برای دانش آموزان انتخاب کنند!

اکران مناسب برای کودکان  و نوجوانان
در حال حاضر کدام فیلم های روی پرده برای کودکان و نوجوانان مناسبند؟ انیمیشن های «سفینه نجات» و «خرچنگ» و لایواکشن های «بامبولک 2»، «سفید برفی» و «آن دو» با هدف مخاطب کودک و نوجوان ساخته شده اند. فارغ از اینکه این انیمیشن ها و فیلم ها چه کیفیتی دارند، مخاطب هدف این فیلم قرار بوده بچه ها باشند و قاعدتا انتخاب مناسبی برای اکران های دانش آموزی هستند. نکته مهمی که در مورد اکران دانش آموزی نباید فراموش شود، طیف سنی گسترده دانش آموزان است. دانش آموزان گروه های سنی از 7تا 18سال را شامل می شوند و مسلما فیلم کودکان 7ساله با  نوجوانان 18ساله تفاوت های اساسی دارد. سینمای ایران اساسا فیلم مناسب نوجوانان کم دارد و بیشتر تولیداتش برای کودکان مناسب است.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین