روایت تلخ و جگرسوز علی نصیریان، آقا بزرگ سینمای ایران از دوران سخت کودکی اش - خیلی فقیر بودیم، پدرم خونه و کامیونشو از دست داد - من حتی اجازه نداشتم...

به گزارش سرویس پلاس خبر ناب به نقل از رکنا - علی نصیریان ، چهره ماندگار سینمای ایران، در 15 بهمن ماه سال 1313 در خانواده ای متوسط و در محله میدان شاهپور تهران به دنیا آمد. او پس از فارغ التحصیلی از هنرستان هنرپیشگی تهران، فعالیت های جدی خود را در زمینه تئاتر و سینما آغاز کرد. از جمله لحظات مهم دوران جوانی او، تحصیل در دبیرستان پیرنیا در چهارراه گمرک بود، جایی که افتخار هم کلاسی شدن با کسانی چون جمشید لایق، اسماعیل داورفر و مهدی فتحی را داشت.

نخستین گام ها در عرصه تئاتر

علی نصیریان در سال 1329، هم زمان با دوران دبیرستان، به کلاس های تئاتر جامعه باربد در خیابان لاله زار پیوست. این کلاس ها که توسط اسماعیل مهرتاش از سال 1305 تأسیس شده بود، مرکز آموزش موسیقی، تئاتر و ادبیات به علاقه مندان این هنرها بود. این دوران برای نصیریان نقطه عطفی بود که مسیر حرفه ای او را تعیین کرد.

دوران سخت کودکی؛ تلخی فقر

نصیریان در گفت وگویی صمیمی با مژده لواسانی، به مرور خاطرات تلخ و دشوار کودکی خود پرداخت. او با اشاره به وضعیت مالی خانواده در آن زمان، گفت: «ما واقعاً زندگی فقیرانه ای داشتیم. پدرم کامیونی داشت که بعدها آن را به همراه خانه اش از دست داد. من تک فرزند بودم و مجبور بودم بیشتر اوقاتم را به تنهایی بگذرانم.»

ممنوعیت بازی در کوچه

او در ادامه افزود: «پدرم خیلی سخت گیر بود و به من اجازه نمی داد در کوچه بازی کنم یا دوچرخه کرایه کنم. تنها گاهی اوقات می توانستم با پسرعمویم والیبال بازی کنم. این محدودیت ها باعث شد بیشتر زمانم را با خودم و در فضای بسته سپری کنم.»