عادی سازی تعطیلی مدارس؛ تصمیمی موقت یا سیاستی پایدار؟ - آموزش مجازی، (20 دقیقه درس، یک ساعت اختلال)

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین| تعطیلی های مکرر مدارس، گسترش آموزش مجازی و تداوم بحران های مختلف در کشور باعث شده بسیاری از کارشناسان از کاهش جایگاه آموزش در سیاست گذاری ها سخن بگویند. به باور برخی تحلیلگران، آنچه امروز در نظام آموزشی ایران رخ می دهد، دیگر صرفاً یک وضعیت اضطراری نیست، بلکه به تدریج به یک روند عادی تبدیل شده است؛ روندی که می تواند پیامدهای بلندمدتی برای کیفیت آموزش و آینده دانش آموزان داشته باشد.

محمدرضا نیک نژاد، کارشناس آموزش، در گفت وگو با خبرآنلاین معتقد است طی ماه های اخیر، با هر بحران تازه ای، نخستین تصمیم تعطیلی مدارس و انتقال آموزش به فضای مجازی بوده است. او می گوید تجربه جهانی نشان داده حتی در کشورهای توسعه یافته نیز آموزش مجازی نمی تواند جایگزین کامل آموزش حضوری باشد و تعطیلی طولانی مدارس به افت قابل توجه مهارت های پایه منجر می شود. به گفته او، در ایران نیز بخش قابل توجهی از آموزش مجازی عملاً کارایی لازم را ندارد و دانش آموزان اغلب تنها حضور خود را ثبت می کنند.

آموزش مجازی؛ تجربه ای که بسیاری از خانواده ها به آن معترض اند

مرور نظرات مخاطبان خبرآنلاین نشان می دهد بسیاری از والدین و کاربران نیز تجربه مشابهی از آموزش مجازی دارند و از کاهش کیفیت آموزش گلایه می کنند.

یک مخاطب در این باره می نویسد: «فقط این را بگویم که آموزش مجازی یعنی بیسوادی مطلق.» کاربر دیگری نیز تجربه شخصی خود را چنین توصیف کرده است: «از دو ساعت کلاس، نیمی از زمان صرف قطع و وصل شدن به شاد می شود و بقیه وقت هم بچه ها سرگرم کارهای دیگر هستند. در بهترین حالت شاید ۲۰ دقیقه درس خوانده شود.»

یک خواننده خبرآنلاین نیز معتقد است آموزش مجازی عملاً نظارت را از بین برده است: «در زمان مدرسه اگر در خیابان نگاه کنید می بینید تعداد زیادی از بچه ها بیرون هستند؛ یعنی عملاً راه دررو در آموزش مجازی زیاد است.»

انتقاد از کیفیت آموزش و عملکرد برخی معلمان

در میان نظرات کاربران، برخی نیز انتقاداتی را متوجه نحوه برگزاری کلاس های مجازی و عملکرد برخی معلمان کرده اند. یک مخاطب می نویسد: «بعضی معلم ها فقط یک لینک می فرستند و کار تمام می شود. در حالی که معلم باید نقش انگیزشی و نظارتی داشته باشد.»

دارابی، یکی دیگر از کاربران نیز در این باره نوشته است: «فعالیت بسیاری از معلم ها در پیام رسان شاد خلاصه شده به بازنشر چند فایل. حتی وقتی دانش آموز سوال می پرسد، می گویند پاسخ در همان فایل است.» او همچنین به نگرانی برخی والدین اشاره می کند و می گوید: «بعضی خانواده ها هم جرأت شکایت ندارند، چون می ترسند روی نمره فرزندشان تأثیر بگذارد.»

در مقابل، برخی کاربران نیز معتقدند مشکلات نظام آموزشی محدود به یک دوره یا دولت خاص نیست. محمد، در پاسخ به این انتقادها می نویسد: «در همه دولت ها همین وضعیت بوده و مسئله ساختاری است.»

نگرانی درباره آینده آموزشی و اجتماعی دانش آموزان

بخش قابل توجهی از نظرات کاربران به پیامدهای بلندمدت این وضعیت اشاره دارد. رضا، یکی از مخاطبان نوشته است: «سال های آینده متوجه این فاجعه خواهند شد؛ زمانی که دیگر برای جبران دیر شده است.»

کاربر دیگری نیز معتقد است ادامه این روند می تواند پیامدهای جدی برای آینده جامعه داشته باشد: «سیستم آموزشی فعلی نسل هایی کم انگیزه و ضعیف از نظر مهارتی وارد بازار کار خواهد کرد.»

برخی نیز به تبعات اجتماعی تعطیلی مدارس اشاره کرده اند. یک کاربر نوشته است: «تعطیلی طولانی مدارس باعث می شود دانش آموزان در یادگیری مهارت های ارتباطی و اجتماعی دچار مشکل شوند.» به گفته این مخاطب، حتی پدیده هایی مانند افزایش قلدری در مدارس می تواند با کاهش تعاملات اجتماعی دانش آموزان در سال های اخیر مرتبط باشد.

در کنار این انتقادها، دیدگاه های متفاوتی هم در میان مخاطبان دیده می شود. مجید، یکی از خوانندگان معتقد است نظام آموزش حضوری نیز مشکلات جدی داشته و می نویسد: «درس ها به روز نیستند و هنوز بر حفظ کردن تأکید می شود. بنابراین باید درباره اصلاح ساختار آموزش هم فکر کرد.»

هشداری درباره آینده آموزش

آنچه از مجموع دیدگاه های کارشناسان و واکنش های مخاطبان برمی آید، نگرانی مشترکی است درباره آینده آموزش در کشور؛ نگرانی از افت کیفیت یادگیری، گسترش نابرابری آموزشی و کاهش مهارت های اجتماعی دانش آموزان. بسیاری از کاربران معتقدند اگر برای اصلاح این روند برنامه ریزی جدی صورت نگیرد، پیامدهای آن در سال های آینده آشکارتر خواهد شد؛ زمانی که شکاف آموزشی و ضعف مهارتی نسل جدید خود را در عرصه های مختلف نشان می دهد.