(مجیک ماشروم) آلزایمر را درمان می کند؟

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - ماجرا مربوط به یک زن ژاپنی-آمریکایی است که حدود ۱۰ سال با تشخیص بالینی آلزایمر زندگی کرده بود. پنج سال پیش از این تجربه، وضعیت او به شدت افت کرده بود؛ صحبت کردنش به کلمات یا عبارت های بسیار کوتاه محدود شده و علاوه بر مشکلات شناختی، با اختلال حرکتی، مشکل بلع، بی اختیاری ادرار، کاهش تعامل اجتماعی و وابستگی به مراقبان روبه رو بود.

پژوهشگران ابتدا یک دوز خوراکی ۵ گرمی از قارچ حاوی سیلوسایبین به او دادند. حدود ۱۹ ساعت بعد اتفاق غیرمنتظره ای رخ داد: بیمار به طور خودجوش شروع به صحبت درباره خاطرات شخصی خود کرد و این گفت وگو حدود چهار ساعت ادامه یافت.

در روزهای بعد، خانواده و مراقبان نیز از تغییرات دیگری خبر دادند؛ هوشیاری بیشتر، شناخت بهتر اعضای خانواده، بهبود حرکت، توانایی لباس پوشیدن به صورت مستقل، تعامل اجتماعی بیشتر و بازگشت برخی خاطرات و واکنش های عاطفی. حتی کنترل ادرار که مدت ها از بین رفته بود، دوباره مشاهده شد.

جزئیات بیشتر این گزارش را با عنوان ««مجیک ماشروم» خاطرات یک بیمار آلزایمری را به یادش آورد!/ راستی آزمایی یک ادعای عجیب» در خبرآنلاین بخوانید.

اما نکته مهم اینجاست: آلزایمر این بیمار درمان نشد. مقاله علمی نیز چنین ادعایی ندارد و از «بهبود موقت عملکرد در چندین حوزه» صحبت می کند. پژوهشگران تأکید کرده اند این تغییرات به معنای ترمیم آسیب های عصبی یا از بین رفتن بیماری نیست. ممکن است برخی توانایی هایی که هنوز در مغز بیمار باقی مانده بودند، برای مدتی دوباره در دسترس قرار گرفته باشند.

از طرف دیگر، این پژوهش یک کارآزمایی بالینی روی تعداد زیادی بیمار نبوده؛ بلکه تنها یک گزارش موردی از اتفاقی است که برای یک بیمار رخ داده است. بنابراین نمی توان نتیجه آن را به سایر مبتلایان به آلزایمر تعمیم داد.

سیلوسایبین نیز ماده ای بی خطر نیست. این ترکیب روان گردان روی گیرنده های سروتونین مغز اثر می گذارد و می تواند تغییرات شدید ادراکی، توهم، اضطراب، حملات پانیک، افزایش ضربان قلب و فشار خون و تهوع ایجاد کند. حتی در همین بیمار نیز پس از مصرف، تعریق شدید، خواب عمیق و طولانی و احتمال افزایش دمای بدن گزارش شد.

به همین دلیل، پژوهشگران این اتفاق را نه یک «درمان جدید برای آلزایمر»، بلکه سرنخی جالب برای تحقیقات بیشتر می دانند. هنوز هیچ روش استاندارد و تأییدشده ای برای استفاده از سیلوسایبین در بیماران مبتلا به دمانس وجود ندارد و این یافته به هیچ وجه مجوزی برای مصرف خودسرانه «مجیک ماشروم» نیست.