تقویم خدمتشان به آخر نرسید

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - فاطمه عسگری نیا: جنگ که شروع شد، بعضی از سربازها دیگر به خانه برنگشتند؛ نه چون مأموریتشان تمام نشده بود، بلکه چون محل خدمتشان مورد اصابت موشک ها و پهبادهای دشمن قرار گرفته بود. از زندان اوین در تهران تا مقر سپاه در البرز، از سایت های پدافندی تبریز و دزفول تا یگان توپخانه ارتش در اصفهان و حتی خوابگاه سربازان در بمپور! در همه آنها نام سربازهایی ثبت شده که لباس خدمت بر تن داشتند و در همان روزهایی که باید به پایان خدمتشان فکر می کردند، نامشان در فهرست شهدا قرار گرفت.

فقط چند قدم تا پایان خدمت

در جنگ ۱۲روزه، یکی از تلخ ترین روایت ها به حمله دوم تیرماه به مقر ستاد سپاه امام حسن مجتبی(ع) در استان البرز برمی گردد. در میان شهدای این حمله نام فردین ابراهیمی، سالار موسوی نژاد و جواد ایزدی به عنوان سرباز وظیفه ثبت شد. گزارش های منتشرشده درباره این حادثه نشان می دهد فردین ابراهیمی، سرباز ۲۳ساله تنها حدود ۲ ماه تا پایان خدمتش فاصله داشت و شاید همین «2ماه» است که این روایت را برای سربازهای امروز قابل لمس تر می کند؛ 2ماهی که می توانست به روزهای آخر خدمت، گرفتن کارت پایان خدمت و برگشتن به زندگی عادی برسد، اما حمله ای به محل خدمت همه چیز را تغییر داد.

در همان جنگ، در تبریز نیز 4سرباز وظیفه پدافند هوایی در جریان حملات به مواضع پدافندی این شهر شهید شدند؛ رضا محرمی آقامیرلو، حسین پورعبدالله مینق، علیرضا ناصری النجقی و مهدی معرفتی. این 4سرباز در جریان حملات مستقیم به سایت های راداری و مواضع پدافندی تبریز بر اثر موج انفجار و اصابت ترکش به شهادت رسیدند.

وقتی جنگ به محل خدمت رسید

جنگ برای سربازهای زندان اوین هم فقط صدای دوردست انفجار نبود. دوم تیرماه۱۴۰۴ حمله به زندان اوین، محل خدمت تعدادی از سربازان وظیفه را نیز درگیر کرد. در این حادثه نام ۱۳سرباز وظیفه به چشم می خورد: علیرضا وفایی، امیرمحمد رحمتی، علی حبیبی، سیدمحمدامین روح بخش، پارسا یداللهی، ایلیا نوبخت، امیرعلی فضلی، علیرضا محمودی، پویان سرشتی، مصطفی موحدی، محمدصادق خالصی همدانی، ماهان ستاره و حمیدرضا میرزایی.

این اسامی شاید برای مخاطب فقط یک فهرست باشند، اما پشت هرکدام یک خانه، یک خانواده و یک سربازی نیمه تمام قرار داشت؛ جوان هایی که محل خدمتشان را برای گذراندن دوره سربازی انتخاب نکرده بودند و جنگ به سراغ همان جایی رفت که هر روز در آن حاضر می شدند.

در جنوب کشور نیز مهدی فروتن، سرباز وظیفه در حمله به پایگاه چهارم شکاری دزفول جان باخت. روایت های منتشرشده از او این سرباز جوان را از شهدای حمله به این پایگاه معرفی کرده اند.

5 سرباز در یک روز

اما جنگ ۴۰روزه روایت دیگری از سربازهای شهید را پیش روی ما گذاشت؛ روایت 5جوان که در یک یگان خدمت می کردند و در یک روز شهید شدند. امیرمحمد داوری شلمزاری، یاسین رستمی، رامین اسدی حسنوند، حسین شاهین شمس آبادی و پوریا رستمی هفشجانی سربازان گروه۴۴ توپخانه ارتش اصفهان بودند که در هشتم فروردین۱۴۰۵ در جریان حمله به محل خدمتشان به شهادت رسیدند.

5سرباز، 5خانه و 5خانواده که نوروزشان رنگ دیگری گرفت. قرار بود روزهای آغاز سال، روزهای دیدوبازدید و سفر و تعطیلی باشد؛ اما برای خانواده این 5جوان، فروردین با خبر شهادت فرزندشان آغاز شد.

سربازی در خط مرز

جنگ فقط پادگان ها و پایگاه های هوایی را درگیر نکرد. مرزبان ها نیز در روزهای جنگ ۴۰روزه در مأموریت بودند. امیرحسین عزیزی، سرباز وظیفه مرزبانی، از شهدای جنگ رمضان معرفی شده است. پیکر او پس از بدرقه در سنندج برای تشییع و خاکسپاری به زادگاهش در لرستان منتقل شد.

فرمانده مرزبانی انتظامی نیز بعدتر اعلام کرد که در جریان جنگ ۴۰روزه ۸۰ نفر از رزمندگان مرزبانی شهید و ۱۵۴نفر مجروح شدند؛ آماری که نشان می دهد برای نیروهای مستقر در مرز، جنگ فقط خبری از آسمان و دوردست نبود و مأموریت های مرزی نیز درگیر شرایط جنگی شد.

در جبهه های دیگر یاسر صفری، سرباز ارتش در جریان یک عملیات انفجاری در منطقه عملیاتی جنگ رمضان به شهادت رسید. پیکر او در شهریار تشییع و در زادگاهش به خاک سپرده شد.

سربازی که جنگ برایش تمام نشد

در میان این روایت ها قصه سربازهایی که از یک جنگ جان سالم به در بردند، اما جنگ بعدی را ندیدند، تلخ تر است. علی خان بابانژاد ازجمله سربازانی بود که روایت های منتشرشده او را از مجروحان جنگ ۱۲روزه معرفی کرده اند و بعدتر در جنگ ۴۰روزه به شهادت رسید. این یعنی برای بعضی از سربازها جنگ ۱۲روزه پایان ماجرا نبود؛ زخمی از یک جنگ با خود بردند و هنوز فرصت نکرده بودند به زندگی عادی برگردند که جنگ دیگری از راه رسید.

روز سرباز شاید بهترین فرصت باشد برای اینکه در کنار حرف زدن از مرخصی، مهارت آموزی، حقوق و آینده شغلی سربازها از کسانی هم یاد کنیم که تقویم خدمتشان هیچ وقت به «پایان خدمت» نرسید. جوان هایی که برای آنها سربازی دیگر فقط یک دوره اجباری چندماهه نبود؛ بخشی از آخرین روزهای زندگی شان شد.

این روایت ها البته فهرست نهایی همه سربازان شهید این 2جنگ نیست؛ اسامی و آمار شهدای نیروهای مسلح در موارد مختلف به تدریج احراز و اعلام شده است. اما همین نام ها کافی است تا تصویر روشن تری از سربازهایی داشته باشیم که در روزهای جنگ، پشت درجه و عنوان «سرباز وظیفه» پنهان نماندند؛ جوان هایی بودند با خانواده، رویا، خانه و تقویمی که قرار بود یک روز ورق بخورد و به پایان خدمت برسد.

آخرین خواب سربازها

تلخ ترین اتفاق برای سربازها شاید در بمپور افتاد، سربازهایی که قرار نبود آن لحظه در میدان جنگ باشند و در خوابگاه بودند، جایی که بعد از یک روز خدمت، پوتین ها را کنار می گذارند، چند ساعت می خوابند و منتظر صبح بعد می مانند. اما در حمله به تیپ۳۸۸ ارتش در بمپور ایرانشهر، خوابگاه سربازان هم هدف قرار گرفت و تعدادی از سربازهای وظیفه که آنجا بودند، جانشان را از دست دادند. برای خانواده هایشان خبر شهادت از جایی رسید که فرزندشان باید در آن فقط چند ساعت استراحت می کرد.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین