ترکیب فلفل و نعناع اثر ضدالتهابی را چند صد برابر می کند؛ کشف تازه دانشمندان

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  محققان کشف کردند که وقتی ترکیبات خاص موجود در گیاهان و ادویه ها با هم ترکیب می شوند، اثرات ضد التهابی آنها در مقایسه با زمانی که همان ترکیبات به صورت جداگانه استفاده می شوند، افزایش می یابد و حتی گاهی اوقات چند صد برابر می شوند.

مهر به نقل از یاهو هلث نوشت: محققان دانشگاه علوم توکیو، به رهبری دکتر «جن-ایچیرو آریمورا»، با بررسی عمیق درون سلول ها به درک بهتر این موضوع پرداختند که چگونه ترکیبات گیاهی به جای اینکه به صورت جداگانه کار کنند، با هم عمل می کنند. نحوه ساختاربندی مطالعه توسط آنها جذاب بود:

این تیم ماکروفاژها- سلول های ایمنی که با آزاد کردن پروتئین های سیگنال دهی به نام سیتوکین ها نقش کلیدی در التهاب دارند- را مطالعه کردند.

آنها این سلول ها را در معرض اجزای باکتریایی قرار دادند تا التهاب را شبیه سازی کنند، سپس آنها را با ترکیبات گیاهی جداگانه و ترکیبات خاص درمان کردند.

برای این مطالعه، محققان کپسایسین (از فلفل چیلی)، منتول (از نعناع)، سینئول (از اکالیپتوس) و بتا-اودسمول (از زنجبیل) را بررسی کردند.

دانشمندان با استفاده از تجزیه و تحلیل بیان ژن، اندازه گیری پروتئین و تصویربرداری کلسیم، چگونگی تأثیر این درمان ها بر نشانگرهای التهابی را پیگیری کردند.

به صورت جداگانه، برخی از ترکیبات اثرات ضد التهابی متوسطی نشان دادند. به عنوان مثال، کپسایسین به تنهایی قوی ترین اثر ضد التهابی را داشت. اما حتی این مقدار در مقایسه با آنچه هنگام ترکیب آنها یافت شد، اندک بود.

آریمورا در یک بیانیه مطبوعاتی توضیح داد: «هنگامی که کپسایسین و منتول یا ۱،۸-سینئول با هم استفاده شدند، اثر ضد التهابی آنها در مقایسه با زمانی که هر ترکیب به تنهایی استفاده شد، چند صد برابر افزایش یافت.»

به گفته محققان، منتول و سینئول از طریق کانال های TRP و سیگنال دهی کلسیم بر التهاب تأثیر می گذارند، در حالی که به نظر می رسد کپسایسین کاملاً از طریق یک مسیر متفاوت عمل می کند. وقتی چندین مسیر را به طور همزمان فعال می کنید، اثرات آن بیشتر از مجموع اجزای آن می شود.

آریمورا می گوید: «ما نشان دادیم که این اثر هم افزایی تصادفی نیست، بلکه مبتنی بر یک شیوه عمل جدید است که ناشی از فعال شدن همزمان مسیرهای سیگنال دهی درون سلولی مختلف است. این شواهد واضحی در سطح مولکولی برای اثرات تجربی شناخته شده ترکیب مواد غذایی ارائه می دهد.»

این نتایج نشان می دهد که مخلوط ترکیبات گیاهی می توانند حتی در سطوح پایین تری که معمولاً در یک رژیم غذایی معمولی مصرف می شوند، اثرات بیولوژیکی معناداری ایجاد کنند.