حمله پهپادی به مصر کار اوکراین نبود؟

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -
خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: ابتدا مقام های مصری تنها از وقوع آتش سوزی خبر دادند و علت حادثه مشخص نبود، اما چند ساعت بعد مشخص شد این حادثه نه یک نقص فنی، بلکه نتیجه اصابت یک پهپاد بوده است. یکی از شناورهای آسیب دیده با نام «انرگوس وینتر» متعلق به شرکت آمریکایی «نیوفورترس انرژی» بود که وظیفه ذخیره سازی و تبدیل گاز مایع به گاز مصرفی را برعهده داشت. آتش سپس به یک کشتی دیگر حامل گاز مایع سرایت کرد. در ظاهر، این فقط یک حمله پهپادی دیگر در منطقه بود، اما با انتشار جزئیات بیشتر، یک سؤال بزرگ شکل گرفت: چه کسی این پهپاد را پرتاب کرده است؟!
تاکنون هیچ کشور یا گروهی مسئولیت حمله را نپذیرفته و حتی انصارالله یمن نیز هرگونه ارتباط با این حادثه را رد کرده است. همین سکوت، حادثه دمیاط را به یک معمای امنیتی تبدیل کرده؛ حمله ای که یک هدف آمریکایی را در خاک مصر نشانه گرفت، اما هیچ بازیگری حاضر نشده است نام خود را پشت آن قرار دهد. این ابهام، زمانی بیشتر شد که یورونیوز گزارش داد، دو روز پیش از حمله، برخی رسانه های رسمی ایران در واکنش به حمله اوکراین به یک شناور ایرانی در دریای خزر، نقشه ای از اهداف احتمالی پاسخ ایران منتشر کرده بودند که در آن بندر دمیاط به عنوان یکی از نقاط حساس مرتبط با صادرات گاز به اروپا مطرح شده بود.
حال، یک سؤال مهم مطرح است: آیا دمیاط بخشی از زنجیره درگیری بزرگ تری شده است یا اینکه بازیگران دیگری از فضای تنش موجود برای تغییر معادلات منطقه سوءاستفاده کرده اند؟ پاسخ این سؤال هنوز مشخص نیست. مقام های مصری نیز اعلام کرده اند تحقیقات برای تعیین مبدأ پرتاب پهپاد ادامه دارد و تا تکمیل بررسی های فنی، نمی توان درباره عامل حمله اظهارنظر قطعی کرد. اما یک بخش از ماجرا روشن است؛ برای نخستین بار از زمان آغاز جنگ ایران و آمریکا، خاک مصر نیز به صورت مستقیم هدف حمله قرار گرفته است. قاهره در ماه های گذشته تلاش کرده بود از ورود مستقیم به درگیری ها اجتناب و همزمان روابط خود را با آمریکا و کانال های ارتباطی خود با ایران حفظ کند و تا حدودی نقش میانجی داشته باشد. اما حمله دمیاط نشان داد فاصله گرفتن از میدان جنگ الزاماً به معنای مصون ماندن از پیامدهای آن نیست.
از طرفی، انتخاب بندر دمیاط تصادفی نیست. این بندر یکی از مراکز مهم انرژی مصر است و شناور آمریکایی آسیب دیده، بخشی از زنجیره تأمین گاز این کشور را پشتیبانی می کرد. به همین دلیل، حمله به دمیاط فقط حمله به یک کشتی نبود بلکه ضربه به یکی از نقاط حساس انرژی مصر بود. از سوی دیگر، این حادثه در شرایطی رخ داد که مصر به یکی از مسیرهای مهم انتقال انرژی در منطقه تبدیل شده است. بندرهای این کشور، کانال سوئز و زیرساخت های گازی آن، بخشی از ارتباط انرژی میان خاورمیانه و اروپا را شکل می دهند. به همین دلیل حتی اگر هدف مستقیم حمله فقط یک شناور آمریکایی بوده باشد، پیامدهای آن فراتر از یک کشور خواهد بود. تا این لحظه، هیچ کشوری مسئولیت حمله را برعهده نگرفته و مصر نیز هنوز نام هیچ بازیگری را به عنوان متهم اعلام نکرده و تنها گفته است بقایای پهپاد در حال بررسی است. همین سکوت، مهم ترین بخش ماجراست.

تاکنون علاوه بر یمن، ایران نیز به صراحت موضع خود را در این زمینه اعلام کرده است. «اسماعیل بقایی» سخنگوی وزارت امور خارجه با رد برخی گمانه زنی های رسانه ای درباره احتمال ارتباط ایران با این حوادث گفته است: «سیاست اصولی ایران در احترام به حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی مصر برای همگان روشن است و جمهوری اسلامی ایران صراحتاً هرگونه دخالت در این حوادث را رد می کند.» «عباس عراقچی» وزیر امور خارجه نیز مصر را «دوست و شریکی مهم در منطقه» برای ایران دانسته که «امنیت آن برای ما از بالاترین درجه اهمیت برخوردار است.» وی در ادامه نسبت به توطئه های اسرائیل و «عملیات های پرچم دروغین» با هدف تضعیف صلح منطقه ای هشدار داده و آن را یک «تهدید آشکار و هراسناک» برای همبستگی مسلمانان دانسته است.
اگر این حمله از سوی ایران یا یکی از گروه های مقاومت انجام شده بود، انتظار می رفت دست کم نشانه ای از پذیرش مسئولیت یا بهره برداری رسانه ای از آن دیده شود؛ اتفاقی که در بسیاری از عملیات های گذشته سابقه داشته است. از سوی دیگر، اگر مبدأ پهپاد از محورهای شناخته شده جنوب یا شرق منطقه یعنی یمن یا ایران بود، با توجه به شبکه گسترده راداری و پدافندی آمریکا، رژیم صهیونیستی، اردن، عربستان و مصر تشخیص مسیر پرواز و معرفی مبدأ آن نباید تا این اندازه مبهم می بود.

همین ابهام، نگاه ها را به سمت سناریوهای دیگری برده است. یکی از این سناریوها نقش احتمالی اوکراین است؛ کشوری که در سال های اخیر بارها با استفاده از پهپادهای دوربرد، کشتی ها و زیرساخت های دریایی روسیه را در دریای سیاه، بنادر کریمه و حتی دریای خزر هدف قرار داده و نشان داده که عملیات های دوربرد دریایی برایش موضوعی تازه نیست. سناریوی دیگر اسرائیل است. این رژیم بارها نشان داده که از گسترش دامنه درگیری برای افزایش فشار بر ایران استقبال می کند.

اگر حمله ای بدون برجا گذاشتن رد روشن بتواند نگاه ها را متوجه تهران کند، مصر را وارد بحران امنیتی تازه ای سازد، مسیرهای انتقال انرژی به اروپا را ناامن نشان دهد و همزمان روند کاهش تنش میان تهران و واشنگتن را متوقف کند، از منظر سیاسی فقط یک بازنده نخواهد داشت. البته تا زمانی که قاهره نتیجه تحقیقات خود را منتشر نکند، هیچ یک از این سناریوها را نمی توان قطعی دانست. اما یک واقعیت در این حادثه روشن و پرونده ای تازه در معادلات امنیتی منطقه گشوده است که پاسخ به یک پرسش را تعیین خواهد کرد: چه کسی بیشترین سود را از کشیده شدن آتش جنگ به خاک مصر می برد؟

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین