حضور شی در دهلی؛ کاهش تنش ها بین چین و هند

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - حضور شی جین پینگ رئیس جمهور چین در نشست سران بریکس ۲۰۲۶ نخستین سفر او به هند پس از هفت سال خواهد بود و از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا روابط دو کشور پس از درگیری مرزی مرگبار سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹ خورشیدی) به پایین ترین سطح خود رسید. در پی آن درگیری، پروازهای مستقیم بین دو کشور متوقف شد، دو طرف خبرنگاران یکدیگر را اخراج کردند و هند برخی برنامه های چینی مانند تیک تاک را ممنوع و سرمایه گذاری های اژدهای زرد را محدود کرد.

بنابر روایت ایرنا، دهلی نو و پکن از سال ۲۰۲۴ (۱۴۰۳ خورشیدی) روند کاهش تنش را آغاز کردند، اما رقابت میان آنها همچنان ادامه دارد. هر دو کشور همچنین از سیاست های دونالد ترامپ، به ویژه تعرفه ها و ایجاد اختلال در تجارت جهانی، ناراضی هستند.

به نوشته نیویورک تایمز، یکی از نگرانی های اصلی چین این است که ادامه تنش با هند، دهلی نو را بیش از گذشته به واشنگتن و گروه چهارگانه امنیتی آمریکا، هند، ژاپن و استرالیا (کواد) نزدیک کند. با این حال، کاهش تنش به معنای پایان رقابت نیست و دو کشور در واقع تلاش می کنند رقابت خود را مدیریت کنند.

این نشست در شرایطی برگزار می شود که جنگ ها، افزایش قیمت انرژی، تعرفه های دونالد ترامپ و نگرانی های مربوط به هوش مصنوعی، مناسبات جهانی را متحول کرده و کشورها را وادار کرده است درباره میزان نزدیکی خود به واشنگتن و متحدانش یا پکن تصمیم گیری کنند.

بریکس که نام آن از پنج عضو اولیه، یعنی برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی گرفته شده، در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸ خورشیدی) با هدف ایجاد وزنه ای در برابر غرب و مجامعی مانند گروه هفت شکل گرفت. با این حال، از همان ابتدا دو قدرت بزرگ در حال توسعه یعنی چین و هند، چشم اندازهای متفاوتی برای این گروه داشته اند. چین خواهان گسترش بریکس برای کاهش نفوذ آمریکا بوده، اما هند نسبت به گسترش آن محتاط تر است و این گروه را بیشتر پلی میان غرب و جهان در حال توسعه می داند.

هند نیز می خواهد نشان دهد که می تواند همزمان با کشورهای مختلف، از جمله چین و روسیه، روابط داشته باشد، بدون آنکه روابط خود با کشورهای غربی را کنار بگذارد.

هند در جایگاه میزبان

هند امسال ریاست دوره ای بریکس را بر عهده دارد و به همین دلیل می تواند دستور کار نشست را تعیین کند. دولت هند جزئیات زیادی درباره برنامه نشست منتشر نکرده، اما شعار «رشد فراگیر جهانی» نشان می دهد دهلی نو همچنان خود را به عنوان صدای کشورهای در حال توسعه معرفی می کند.

هند در نشست گروه بیست (G۲۰) در سال ۲۰۲۳ نیز تلاش کرد چنین نقشی ایفا کند و در آن زمان از پیوستن اتحادیه آفریقا به گروه بیست حمایت کرد و در بیانیه پایانی، موضعی اتخاذ شد که از انتخاب صریح میان روسیه و اوکراین اجتناب می کرد.

با این حال، موقعیت نارندرا مودی از آن زمان با چالش هایی مواجه شده است. تلاش او برای معرفی هند به عنوان «معلم جهان» به موفقیت سیاسی داخلی مورد انتظار منجر نشد و او چند ماه بعد اکثریت پارلمانی خود را از دست داد.

هند همچنین با وجود آنکه همچنان سریع ترین اقتصاد بزرگ جهان از نظر رشد است، نتوانسته با شتاب اقتصادی چین رقابت کند. سیاست های حمایتی دهلی نو در صنایع راهبردی و فناوری پیشرفته نیز تاکنون نتوانسته بخش های مهمی از زنجیره تولید باتری، پنل های خورشیدی و سایر فناوری های مرتبط با گذار سبز را به هند منتقل کند.

جنگ ایران نیز با افزایش هزینه انرژی، به صنایع سنگین هند فشار وارد کرده است. همزمان، موج جهانی سرمایه گذاری در هوش مصنوعی، در شرایطی که هند شرکت های بزرگ بومی در این حوزه ندارد، به رکود بازار سهام این کشور کمک کرده است.

چین از نظر اقتصادی، فناوری و نظامی در موقعیت قدرتمندتری قرار دارد. تولید ناخالص داخلی سرانه چین بیش از پنج برابر هند است و چین برخلاف هند عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد است.

چین همچنین در سال گذشته در جنگ تجاری با آمریکا توانست تا حدی در برابر واشنگتن مقاومت کند و به دلیل تسلط گسترده بر مواد معدنی حیاتی و آهنرباهای عناصر نادر، اهرم فشار قابل توجهی در برابر اقتصادهای پیشرفته در اختیار دارد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین