کنایه سی ان ان به ترامپ؛ (او یک اوباش بود) او آمریکا را شبیه خودش می کند - از معامله با پوتین تا اعدام زنده ... - رای دهندگان آمریکا را نجات دهند

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - سی ان ان در گزارشی تحلیلی نوشت: ترامپ می خواهد آمریکا را به کشوری شبیه به خودش تبدیل کند؛ اما رأی دهندگان به زودی درباره کارنامه او در تغییر چهره دولت آمریکا و شیوه اعمال قدرت آن در داخل و خارج از کشور داوری خواهند کرد. سه موضوع بحث برانگیز نشان می دهد که چگونه تمایل ترامپ به اعمال قدرت قهری و رویکرد معامله محور او، در حال تغییر دادن ماهیت آمریکا و نگاه سایر کشورهای جهان به این کشور است.

آمریکا از پایان جنگ جهانی دوم به این سو، خود را حامی دموکراسی معرفی کرده است. اما ترامپ با موافقت با عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی، به ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه که رهبری اقتدارگراست، امتیازی بزرگ می دهد؛ همان رهبری که در جنگ برای درهم شکستن استقلال اوکراین، حملات مرگباری علیه غیرنظامیان این کشور انجام داده است.

از سوی دیگر، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، طرح پخش زنده اعدام نیدال حسن، عامل تیراندازی مرگبار در پایگاه فورت هود، با جوخه آتش را دنبال می کند. اجرای چنین طرحی می تواند آمریکا را در کنار کشورها و گروه هایی قرار دهد که اعدام در ملأعام را به کار می گیرند.

از سوی دیگر، تیراندازی مأموران فدرال در نیویورک در هفته گذشته به یک شهروند جمهوری دومینیکن، در حالی که کودکی پنج ساله داخل خودرو بود، تازه ترین نمونه از نمایش خشونت آمیز قدرت دولت در فضای عمومی به شمار می رود؛ آن هم در شرایطی که سرکوب مهاجران و روند اخراج آنان شدت گرفته است.

هر یک از این رویدادها واکنش های سیاسی و مخالفت هایی را برانگیخته و پرسش هایی جدی درباره استفاده مهارنشده از اختیارات ریاست جمهوری و فرسایش معیارهای قانونی و رفتاری مطرح کرده است؛ پرسش هایی درباره اینکه در نهایت، وجدان جمعی جامعه آمریکا چگونه با این تحولات کنار خواهد آمد.

با این حال، هر سه رویداد مستقیماً از شخصیت رئیس جمهوری سرچشمه می گیرند که هنگام انتخاب شدن در دو انتخابات دموکراتیک، قصد خود را پنهان نکرده بود و دیدگاه های ده ها میلیون شهروند آمریکایی را نمایندگی می کند.

انتخابات میان دوره ای آمریکا عمدتاً تحت تأثیر افزایش قیمت مواد غذایی و مسکن، واکنش منفی به مراکز داده هوش مصنوعی و خشم عمومی از جنگ با ایران قرار دارد.

اما این انتخابات از زاویه ای دیگر نیز اهمیت دارد: از نخستین پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری یک دهه می گذرد و انتخابات پیش رو به طور غیرمستقیم فرصتی برای ارزیابی تلاش های او فراهم می کند؛ تلاش هایی برای تعریف دوباره عظمت ملی آمریکا در قرن بیست ویکم، بر مبنای ارزش های خاص، ستیزه جویانه و نامتعارف خود.

افزایش نگرانی ها درباره توافق گازوئیل با روسیه، احتمال پخش زنده یک اعدام و فعالیت های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) ممکن است نشانه ای از کاهش نفوذ سیاسی ترامپ در آستانه رسیدن به نیمه دوره دوم ریاست جمهوری او باشد.

توافق غافلگیرکننده با روسیه

توافق دونالد ترامپ با ولادیمیر پوتین برای عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای بین المللی، نمونه ای آشکار از اجرای سیاست «اول آمریکا» و گرایش رئیس جمهور آمریکا به استفاده از سیاست خارجی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود است.

این اقدام، نظام تحریم های بین المللی را که پس از حمله روسیه به اوکراین، اقتصاد مسکو را تحت فشار قرار داده بود، در هم می شکند؛ پیروزی تبلیغاتی بزرگی برای پوتین به ارمغان می آورد و بار دیگر الگوی رفتاری ترامپ در همراهی با رهبر قدرتمند کرملین را نشان می دهد.

این توافق همچنین ضربه تازه ای به روحیه غیرنظامیان اوکراینی وارد می کند که با تشدید حملات روسیه روبه رو هستند. در تازه ترین نمونه، دست کم ۳۳ نفر در حمله به دو اتوبوس عمومی جان خود را از دست دادند.

از سوی دیگر، این اقدام شکاف بزرگی میان آمریکا و متحدانش در ناتو ایجاد می کند؛ آن هم در شرایطی که مسکو به اجرای کارزاری از خرابکاری، آزار و اذیت و نقض حریم هوایی کشورهای اروپایی متهم است. وزیر دفاع هلند هفته گذشته روسیه را «دشمن ما» نامید.

در همین حال، درخواست ترامپ در روز شنبه برای جایگزینی ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، که یکی از شروط کلیدی مسکو به شمار می رود، نگرانی ها درباره همسویی او با اهداف جنگی کرملین را دوباره افزایش خواهد داد. این نگرانی ها پیش از این نیز، پس از آنکه ترامپ مجوز تولید موشک های پاتریوت در اوکراین را صادر نکرد، تشدید شده بود.

با این حال، تصمیم ترامپ توضیحی منطقی دارد.

او در تنگنای سیاسی و اقتصادی قرار گرفته است؛ زیرا قیمت گازوئیل به رکوردهای بی سابقه ای رسیده و بخش کشاورزی آمریکا را تحت فشار قرار داده و قیمت مواد غذایی را افزایش داده است. بخش عمده این وضعیت ناشی از جنگی است که ترامپ علیه ایران به راه انداخته است. با این وجود، هنوز مشخص نیست که توافق با روسیه بتواند در کوتاه مدت قیمت ها را کاهش دهد. با این حال، ترامپ برای انجام اقدامی بیشتر، با ضرورتی فوری در عرصه سیاست داخلی روبه رو بود؛ فارغ از هزینه هایی که چنین تصمیمی می توانست به همراه داشته باشد.

تام اِمر، نماینده جمهوری خواه و رئیس اکثریت مجلس نمایندگان آمریکا، روز یکشنبه در برنامه «این هفته» شبکه ای بی سی نیوز گفت: «این نمونه دیگری از تفکر خارج از چارچوب رئیس جمهور ماست.» او افزود: «رئیس جمهور ما در تلاش است هر راه حل ممکنی را برای کمک به مردم آمریکا پیدا کند.»

اما مایک پنس، معاون پیشین رئیس جمهور آمریکا، با کاهش فشار اقتصادی بر روسیه مخالفت کرد. او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «آمریکا نباید به ماشین جنگی پوتین طناب نجات بدهد. اکنون زمان آن است که در برابر تجاوز روسیه، همان طور که در نخستین دولت ترامپ ایستادگی کردیم، محکم بایستیم.»

ترامپ رویکرد جمهوری خواهانه سنتی و تندروانه ای را که پنس نمایندگی می کند، رد می کند. تعریف رئیس جمهور آمریکا از منافع ملی و شخصی، محدودتر است. در همان روزی که او پیروزی بزرگی برای پوتین، که به جنایت جنگی متهم است، رقم زد و بار دیگر هشدار داد که ممکن است ایران را نابود کند، از محروم شدن دوباره خود از جایزه صلح نوبل انتقاد کرد و این اتفاق را «مایه شرمساری» و «شرم آور» خواند.

هگست معتقد است مردم باید چه چیزی را «درک کنند»؟

نیدال حسن، سرگرد ارتش آمریکا، به اتهام قتل عمد ۱۳ نفر در حمله به سربازانی که عازم افغانستان بودند، محکوم شده است. مسئله این نیست که آیا قربانیان او پس از طی روند قضایی مستحق اجرای عدالت هستند یا نه؛ پرسش این است که آیا برگزاری اعدام در ملأعام، حقوق تضمین شده در قانون اساسی آمریکا را نقض می کند، آیا چنین اقدامی با ارزش های امروزی این کشور سازگار است و آیا در نهایت، حسن را به همان جایگاه شهیدی می رساند که به دنبال آن بود.

پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، هفته گذشته درباره این اعدام توضیح داد که اجرای آن در برابر عموم به این دلیل است که «مردم باید درک کنند که چنین اقداماتی پیامدهای جدی به دنبال دارد».

هگست از نمایش قدرت برای اثرگذاری بر افکار عمومی حمایت می کند و نسبت به کسانی که نگران نقض اصول آمریکایی در نتیجه چنین اقداماتی هستند، موضعی تحقیرآمیز دارد. برای نمونه، او از حملات آمریکا به قایق های مظنون به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب و اقیانوس آرام دفاع کرده است؛ حملاتی که دست کم ۲۲۱ کشته بر جای گذاشته و منتقدان آن ها را قتل های فراقضایی و مغایر با قانون اساسی می دانند.

با این حال، واکنش های منفی ممکن است در نهایت طرح پخش زنده اعدام را متوقف کند. ترامپ آخر هفته گذشته گفت که تصمیم نهایی درباره اجرای این طرح را خودش خواهد گرفت.

مخالفان نگران اند که اجرای این طرح به اعتبار اخلاقی آمریکا در جهان لطمه بزند و پیروزی تبلیغاتی در اختیار گروه های افراطی قرار دهد.

کریس مورفی، سناتور ایالت کنتیکت، روز پنجشنبه در گفت وگو با ارین برنت، مجری سی ان ان، پرسید: «او دارد از چه چیزی تقلید می کند؟ اعدام های داعش؟ می دانم که در این کشور مجازات اعدام وجود دارد، اما اعدام در ملأعام متعلق به قرون وسطی است.»

برخی جمهوری خواهان نیز نگرانی های مشابهی مطرح کرده اند. آستین اسکات، نماینده جمهوری خواه ایالت جورجیا، گفت: «من کاملاً از حکم اعدام حمایت می کنم، اما پخش زنده اعدام ها کاری است که جهادگرایان انجام می دهند. آمریکا فراتر از این هاست.»

جان کرتیس، سناتور ایالت یوتا، نیز در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس هشدار داد: «تمدن زمانی رو به زوال می رود که میل به تماشای اعدام به عنوان نوعی سرگرمی را در خود پرورش دهد.»

«او یک اوباش بود»

استفاده علنی از قدرت با شیوه های نظامی در اجرای قانون و تأکید بر قاطعیت دولت، از دیگر محورهایی است که کارزار اخراج مهاجران بر آن استوار شده است؛ رویکردی که پیامدهای سنگینی نیز به همراه داشته است، از جمله کشته شدن رنه گود و الکس پرتی، دو معترض در ایالت مینه سوتا.

در تازه ترین مورد جنجالی، اسکار بلگال، شهروند ۲۸ ساله جمهوری دومینیکن، هفته گذشته در منطقه برانکس نیویورک هدف تیراندازی مأموران مهاجرت قرار گرفت و از ناحیه گردن زخمی شد. جراحت او سطحی بود و فرزندش آسیب جسمی ندید. مقام های فدرال اعلام کردند که مأموران تصور می کردند جانشان در خطر است. بر اساس اسناد دادگاه، این مرد پیش تر اتهام سرقت کلان درجه چهار را پذیرفته و به پنج سال آزادی تحت نظارت محکوم شده بود.

منتقدان، چنین رویارویی هایی را نمونه هایی غیرقابل قبول از قدرت مهارنشده دولت فدرال می دانند. زهران ممدانی، شهردار نیویورک، گفت مأموران دخیل در این حادثه لباس فرم به تن نداشتند و مأموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) «مردم شهر را به وحشت انداخته اند».

اما مارک وین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، روز یکشنبه در برنامه «استیت آو د یونیون» شبکه سی ان ان، در گفت وگو با جیک تپر، مسئولیت این حادثه را متوجه بلگال دانست.

مولین گفت: «واقعیت این است که این مرد انسان وحشتناکی بود. او یک اوباش بود. عضو یک باند تبهکار بود.»

او همچنین بلگال را به دلیل به خطر انداختن فرزندش مقصر دانست و گفت: «آخرین کاری که من انجام می دادم این بود که پسرم یا یکی از فرزندانم را در معرض خطر قرار دهم.»

اظهارات مولین با دیدگاه بسیاری از آمریکایی هایی همخوانی دارد که خواهان اجرای سخت گیرانه تر قوانین مهاجرتی هستند؛ همان کسانی که در جریان کارزارهای انتخاباتی ترامپ از وعده های قاطعانه او برای برقراری نظم و مقابله با بی قانونی استقبال کردند.

با این حال، اگرچه پس از آنچه بسیاری بی توجهی دولت جو بایدن به وضعیت مرزها می دانستند، اکثریت مردم خواهان اقدامات جدی تر در این زمینه بودند، نشانه هایی وجود دارد که رویکردهای تهاجمی دولت ترامپ می تواند به یک نقطه ضعف سیاسی تبدیل شود.

بر اساس نظرسنجی مؤسسه پیو که در ماه مه منتشر شد، ۵۲ درصد آمریکایی ها معتقد بودند دولت ترامپ در زمینه اخراج مهاجران «بیش از حد» پیش می رود. با این حال، تنها ۱۹ درصد از جمهوری خواهان چنین نظری داشتند؛ آماری که نشان می دهد رویارویی های خشونت آمیز در حوزه مهاجرت ممکن است همچنان با استقبال بخشی از پایگاه رأی جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای روبه رو شود.

پرسشی سرنوشت ساز که رأی دهندگان باید به آن پاسخ دهند

تاریخ آمریکا با خشونت و محروم کردن افراد از عدالت لکه دار شده است؛ از اعدام های فراقضایی و لینچ کردن سیاه پوستان گرفته تا سرکوب اعتراضات جنبش حقوق مدنی، بازداشت و نگهداری اجباری افراد در دوران جنگ و جنگ های خارجی که به کشته شدن هزاران غیرنظامی بی گناه انجامیدند.

بنابراین، نمایش قدرت از سوی ترامپ نخستین نمونه در تاریخ آمریکا نیست که در آن قدرت دولت، برداشت های سنتی از ارزش های این کشور را به چالش می کشد.

با این حال، در میان رؤسای جمهور دوران معاصر آمریکا، کمتر کسی به اندازه ترامپ برای به چالش کشیدن تصورات رایج درباره محدود بودن قدرت دولت، خویشتن داری در استفاده از زور، ائتلاف های بین المللی و نقش رهبری جهانی آمریکا آمادگی نشان داده است.

در نهایت، این شهروندان هستند که باید پای صندوق های رأی تصمیم بگیرند آیا چنین مسیری را برای کشورشان می خواهند یا خیر.

با نزدیک شدن به آغاز چرخه انتخابات ریاست جمهوری در چند هفته آینده، بحثی تازه نیز شکل خواهد گرفت: آیا بازتعریف ترامپ از استثناگرایی آمریکایی صرفاً انحرافی موقت از مسیر پیشین این کشور است یا اینکه پس از پایان دوران ریاست جمهوری او نیز، آمریکا همچنان تصویری را که ترامپ از خود بر جای می گذارد، حفظ خواهد کرد؟

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین