سینمای ارگانی؛ چاه ویل بودجه عمومی

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - ایلنا، سیدرضا منتظری با اشاره به ترکیب آثار به نمایش درآمده در جشنواره گفت: آن چه با رسیدن جشنواره به نیمه بیش از پیش عیان شده، نه تنوع دیدگاه ها، بلکه انباشت فیلم هایی است که تحت عنوان تولیدات ارگانی، بدون دغدغه فرهنگی و بی اعتنا به نیازهای واقعی و راهبردی کشور ساخته شده اند. مسئله فقط ضعف کیفی نیست؛ مسئله این است که این آثار اساساً نمی دانند چرا ساخته شده اند و قرار است چه نسبتی با جامعه، تاریخ و آینده این سرزمین برقرار کنند.

منتظری افزود: وقتی بودجه بیت المال صرف تولید فیلم هایی می شود که نه مخاطب دارند، نه قهرمان، نه مسئله، و نه حتی حداقلی از جهان بینی منسجم، طبیعی است که این پرسش جدی مطرح شود: چرا باید منابع عمومی در اختیار چنین تولیداتی قرار بگیرد؟ آیا سینما به محلی برای رفع تکلیف سازمانی و پر کردن گزارش های عملکرد سالانه تقلیل یافته است؟

این منتقد سینما با اشاره به سهل الوصول شدن تولید فیلم تصریح کرد: سینما به شکلی نگران کننده ساده سازی شده است. گویی هر فردی با هر میزان دانش و تجربه، صرفاً با اتصال به یک نهاد یا ارگان، می تواند وارد چرخه تولید شود. نتیجه اش را هم می بینیم: روایت های خام، شخصیت های تیپیک، قهرمان های سطحی و پوشالی که هیچ نسبتی با واقعیت پیچیده جامعه ایرانی ندارند. قهرمانی که از دل رنج، تعارض و انتخاب بیرون نیامده باشد، صرفاً یک پوستر متحرک است.

منتظری ادامه داد: در این آثار، نه نشانی از سینمای استراتژیک می بینیم و نه تلاشی برای بازنمایی هوشمندانه هویت تاریخی و فرهنگی مان. سینما قرار است ابزار تولید فکر و اندیشه باشد، نه کارخانه تولید کلیشه. اگر قرار است از هویت ملی سخن بگوییم، این امر با شعار و سفارش محقق نمی شود؛ نیازمند فهم عمیق، پژوهش، جسارت فرمی و احترام به شعور مخاطب است.

وی با انتقاد از نبود نهاد پاسخگو در قبال تولیدات ارگانی گفت: یکی از خلأهای جدی سینمای ایران، فقدان سازوکار نظارت و پاسخگویی است. کاش نهادی شبیه سازمان بازرسی کل کشور وجود داشت که عملکرد این ارگان ها را بررسی می کرد: اینکه این بودجه ها چگونه خرج شده، خروجی فرهنگی شان چه بوده و چه نسبتی با منافع ملی داشته اند. وقتی هیچ کس پاسخگو نیست، طبیعی است که کیفیت قربانی شود.

این منتقد در بخش دیگری از سخنانش به مسئله مدیریت سینما پرداخت و تأکید کرد: سینما حوزه ای تخصصی است و نمی توان آن را به مدیران بی ارتباط با هنر سپرد. مدیریت سینمایی نیازمند شناخت دقیق از بدنه سینما، تاریخ آن، صنوف، مناسبات تولید و اقتضائات جهانی این رسانه است.

منتظری در پایان خاطرنشان کرد: اگر به دنبال تثبیت هویت فرهنگی و ترسیم مختصات زیبایی شناسی بومی و ملی هستیم، باید از جان و دل مایه بگذاریم. این مسیر با شتاب زدگی، سفارش محوری و بی تخصصی طی نمی شود. سینمای ایران بیش از هر چیز به صداقت، شجاعت مدیریتی و احترام به سرمایه های انسانی خود نیاز دارد؛ در غیر این صورت، جشنواره ها پر می شوند، اما سینما خالی می ماند.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین