چگونه سفر به ماورا در سریال های بعد از افطار تلویزیون غیرممکن شد؟

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: سنت پنجاه ساله شبکه های تلویزیونی اسلامی در نمایش سریال های داستانی در ماه مبارک رمضان در ایران سابقه ایی بیش از سی سال دارد. در استودیو همشهری درباره سریال های ماه رمضان و گونه شاخص آن یعنی سریال های ماورایی صحبت شد. در این برنامه حسن وارسته فیلم نامه نویس و کارگردان که ماه رمضان امسال سریال بهارشیراز به کارگردانی ایشان از شبکه دو سیما در حال پخش است و مازیار معاونی نویسنده و منتقد سینما و تلویزیون که دستی در ثبت و تحلیل تاریخ سریال های تلویزیونی میهمان برنامه مجله تصویری ۲۴ بودند.

اولین سریال مناسبتی به دهه ۷۰ بر می گردد
مازیار معاونی، منتقد: کشورهای اسلامی با توجه به رویکردی که به ماه رمضان داشتند، در تولیدات خود نزدیک دو دهه نسبت به ما زودتر اقدام کردند. با توجه به این که در تاریخشان روزهای ضربت حضرت علی نبود، نگاهشان بیشتر برکت رمضان بود. بعد از پیروزی انقلاب ما در دهه ۶۰ با جنگ و التهابات اجتماعی و سیاسی روبه رو بودیم و همان زمان نیز به شکل سوگوارانه نسبت به تولید این ماه نگاه می شد. اولین سریال ماه رمضان اسفند ۷۲ بود که حسن فتحی «همسایه» را ساخت و بعد از سال ۷۲ ما شب های ضربت و شهادت را مجزا کردیم و آثار متناسب با شب های رمضان و ایام سوگواری ساخته شد. سال ۸۰ سریال «گمگشته» رامبد جوان نیز تولدی دوباره بود.

نبود استراتژی به سریال مناسبتی لطمه می زند
حسن وارسته، فیلمنامه نویس وکارگردان: من تا کنون ۶ سریال نوشته و یا کار کردم که برای ماه رمضان بود اما از این میان تنها ۲ رسیال مشخص بود که قرار است این ماه پخش شود و مابقی را در جریان نبودم. می خواهم مثالی بزنم از این که سازمان استراتژی نسبت به سریال سازی در ماه رمضان نداشت. در سریال «دودکش» به تیم نویسندگان پیوستم. یادم است که یک سری راف کات داشتیم و آقای دارابی پشت صحنه آمدند وقتی آن را دیدند ناگهان پیشنهاد دادند که سریال برای رمضان آماده شود. آن زمان ما برای داستان، ایده های جدید داریم تا به این ماه وصل شود. این که در یک تصمیم گیری بدون استراتژی ناگهان سریالی تبدیل به یک سریال مناسبتی شد. با این حال من در سریال «رستگاری» ده نمکی و «پایتخت ۴» می دانستم که قرار است ماه رمضان پخش شود وبه طور حتم توانستیم بهتر کار کنیم. مثال دیگر می زنم، قرار بود «علی البدل» برای ماه رمضان روی آنتن برود، کار را شروع کردیم و فیلمنامه بر اساس ایام ماه رمضان نوشته شد و داستان خوبی هم شد. اما ناگهان مدیریت آقای سرافراز تغییر کرد و تصمیمات جدید گرفته شود در نهایت یک سریال رمضانی در نوروز موکول شد. به همین دلیل می گویم استراتژی مهم است. سریالی که در زمان خود پخش شود می تواند مخاطب خود را داشته باشد. وقتی نویسنده می داند برای چه زمانی سریال را می نویسد، تکلیف مشخص است و این معمولا رعایت نمی شد.
سریال های ماورایی به تکرار افتادند
مازیار معاونی، منتقد: اگر بخواهیم درباره سریال های ماورایی صحبت کنیم. سال ۷۹ اولین سریال ساخته شد، چهار سال بعدتر در پاییز ۸۳ قاسم جعفری «کمکم کن» را ساخت و در آن برای اولین بار عالم بزرخ نمایش داده شد. سال بعد علیرضا افخمی، «او یک فرشته بود» را ساخت و بعدتر سیروس مقدم «اغما» را ساخت. این روند به گونه ای تا ۱۴۰۰ و با «احضار» تکرار شد.

مدیران به فیلمنامه نویسان اعتماد کنند
حسن وارسته، فیلمنامه نویس و کارگردان سریال «بهار شیراز» : در پروسه تولید سریال های رمضان ما یک نگاه حاکمیتی و مدیران رسانه ملی را داریم و یک نگاه شرع نسبت به این موضوع داریم. به طور مثال وقتی از مومن تراز در یک سریال نوشته می شود با یک مومن تراز در فقه متفاوت است. مومن تراز در رسانه ملی که نشان داده می شود، خبط نمی کند در حالی که هر مومنی ممکن است خطا کند. این نوع نگاه و رویه کار در تلویزیون دست فیلمنامه نویس و کارگردان را می بندد. در میان سریال های مناسب رمضان «شب دهم»، «میوه ممنوعه»، «صاحبدلان» بهترین ها بودند و حتی «او یک فرشته بود» با یک تابو شکنی همراه بود. ساخت فیلم های مخصوص رمضان راه رفتن روی بند است. وقتی دست نویسنده ای بترسد مطمئن کاری درست پیش نمی رود. نمی دانم چرا رسانه ملی به نویسنده اعتماد ندارد، در صورتی که ثابت شده اگر مدیری به نویسنده و کارگردان اعتماد کند آن کار بهترین کیفیت را دارد. تمام تجربیات موفق زمانی بوده که مدیران به سازندگان سریال اعتمال کردند. چرا که ما امتحان خود را در همه دوره ها پس دادیم.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین