درمورد ساختار متنوع و صمیمانه تاکشوی (منشور) با میزبانی و تهیه کنندگی بهاره افشاری؛ یک مهمانی کاملا واقعی

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - تاکشوی «منشور»، هم به لحاظ محتوا و هم ساختار، اثری متفاوت است؛ برنامه ای که در آن سعی شده، بیشتر از هرچیز مخاطبان را با فضایی آرام و صمیمی روبه رو کند. بخشی از این حال خوب در ارتباط با انتخاب مهمان ها و چگونگی پیش برد گفت وگوها شکل می گیرد و بخش مهم دیگر در ارتباط با جذابیت بصری و استفاده صحیح از فضا. «منشور» به کارگردانی محسن احتشامی و میزبانی و تهیه کنندگی بهاره افشاری، در یک لوکیشن ثابت اجرا می شود اما به گونه ای از این فضا استفاده شده است که هم تنوع زیادی دارد و هم مخاطبان را دچار خستگی نمی کند.

فضای صمیمی خانه | یکی از جذابیت های تاکشوی «منشور»، به طراحی صحنه آن برمی گردد. ما با یک خانه ی واقعی روبه رو هستیم که بهاره افشاری در آن به عنوان میزبان با مهمان هایش همراه می شود. همه چیز از تابلوهای روی دیوار تا ظرف های درون دکور و ... طوری طراحی شده که واقعا شمایلی از یک مهمانی دو نفره پیش رویمان قرار می گیرد و از این جهت با ساختار سایر تاکشوها فرق می کند. درست مثل زمانی که مهمانی صمیمی به خانه مان می اید و از ابتدا تا انتهای حضورش ممکن است بارها تغییر جا بدهد و در نقاط مختلف خانه گفت وگویش را با میزبان پی بگیرد، در این تاکشو هم فضا به گونه ای طراحی شده که گفت وگوها منحصر به یک مکان ثابت نیست. این جابه جایی شمایلی از حال وهوای واقعی خودمان را در مواجهه با یک دوست به نمایش می گذارد و از این جهت صمیمانه تر به نظر می رسد.

تنوع و دوری از یکنواختی | برنامه به شیوه ای طراحی شده است که مهمان ها از زمان ورود به این استودیو تا پایان گفت وگو، بارها در موقعیت های مختلف قرار می گیرند. ابتدا برای صرف چای یا قهوه به آشپزخانه می روند و در این مکان گفت وگو را شروع می کنند، سپس حرف هایشان را در بخش نشیمن روی مبل های راحتی ادامه می دهد. بعد از آن به بخشی که منشور نام دارد و دو مبل و یک میز شفاف قرار گرفته می روند. در ادامه هم با توجه به علاقه ی مهمان برنامه، ادامه گفت وگو گهگاه در حیاط خلوت پیش می رود یا سر میز نهارخوری. این جابه جایی ها علاوه بر اینکه فضا را صمیمانه تر جلوه می دهد، باعث می شود ذهن مخاطبان از تماشای یک گفت وگوی طولانی در محیطی ثابت خسته نشود و برنامه برایشان ملال انگیز نباشد.

ارتباط سوال ها با فضا | معمولا برای هر بخش، سوالاتی متفاوت در نظر گرفته شده و مخاطبان کم کم متوجه می شوند که هر مهمان بعد از نشستن در هر نقطه، قرار است درباره چه موضوعاتی صحبت کند. جنس کلیدواژه هایی که در هر مکان برای مهمان در نظر گرفته شده تا حد زیادی با ویژگی های آن فضا ارتباط دارد. مثلا در بخش آشپزخانه که شروع گفت وگوست، معمولا راجع به فضای مجازی صحبت می شود که ساده تر است و مهمان ها معمولا درباره اش راحت تر صحبت می کنند. سخت ترین سوال ها مربوط به همان بخش منشور با صندلی های شفاف است. در این نقطه آنها دیگر انتخابی هم ندارند و باید از پاکتی سربسته، سوالات را بیرون بکشند. این جنس بازی ها در بالا بردن تنوع برنامه اهمیت زیادی دارد. یا مثلا در حیاط خلوت که فضا سبزتر است و آرامش بیشتری وجود دارد، بیشتر وقت ها درباره عشق و خانواده صحبت می شود و مهمان ها با حال بهتری حرف می زنند.

زندگی مقابل دوربین | از زمانی که مهمان وارد استودیو می شود تا نقطه پایان، مخاطبان شاهد یک گفت وگوی پیوسته میان میزبان و مهمان هستند. حتی زمانی که قرار است تغییری در مکان داشته باشند، برنامه کات نمی خورد و این تغییر درست مقابل چشمان آنها رخ می دهد. وقتی مهمان برنامه چای می خواهد، افشاری درست مثل همه مهمانی ها، برایش چای می آورد یا مثلا در بخشی از گفت وگو در یخچال را باز می کند و ظرف میوه را می آورد روی میز مقابل مهمان می گذارد. انگار مدام این مسئله به مخاطب گوشزد می شود که هیچ حرف یا نکته پنهانی در این گفت وگو نهفته نیست. حتی زمانی که بحث به سمتی می رود که شاید امکان پخش آن وجود نداشته باشد، باز هم جلوی چشم مخاطبان به این مسئله اشاره می شود. مثلا در قسمت گفت وگو با امید حاجیلی، افشاری صراحتا می گوید که این بخش را قطعا نمی تواند پخش کند یا در گفت وگو با ضرغامی بارها می گوید که اگر راضی به پخش هر قسمتی نبود، آن را حذف می کنند. در قسمت مربوط به گفت وگوی ضرغامی، یک نکته جالب دیگر هم وجود داشت که این فضای زنده را جذاب تر کرد. ابتدای گفت وگو در زدند و عینک ضرغامی را که جا گذاشته بود برایش آوردند و این هم باز مقابل چشم های مخاطبان اتفاق افتاد. 

استفاده از دوربین های متعدد | یکی از عواملی که باعث شده برنامه زنده تر و صمیمانه تر به نظر برسد، استفاده از تعداد زیادی دوربین در همین مکان محدود است. برای هریک از محوطه هایی که برای گفت وگو در نظر گرفته شده، چند دوربین کار گذاشته اند که از جهات مختلف حرکات آنها را ثبت کند. درواقع با این تمهید مخاطبان احساس می کنند شاهدی زنده بر گفت وگوی میان آنها هستند و ارتباط صمیمانه تری با این گفت وگو می گیرند. از سوی دیگر مهمان نیز خود را در موقعیتی احساس می کند که انگار در آن خبری از دوربین و کات ئ تکرار نیست برای همین خیلی زود در موقعیتی صمیمانه قرار می گیرد و به راحتی شروع به برون ریزی می کند.

«منشور» به کارگردانی محسن احتشامی، به تهیه کنندگی و میزبانی بهاره افشاری، محصول پلتفرم «فیلیمو» است.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین