کار سخت (مرد سه هزارچهره)

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین، شقایق عرفی نژاد: هر سریال جدیدی از مهران مدیری چه از شبکه نمایش خانگی و چه از تلویزیون کنجکاوی برانگیز است. مدیری نامی است که دست کم نمی توان از دیدن قسمت اول سریالش گذشت. دوستداران او در سال های اخیر با تجربه ای که از کارهای دهه های گذشته اش دارند، سریالش را در اولین قسمتش تماشا کرده اند و هر بار ناامید برگشته اند. «شش ماهه» او که دی ماه گذشته از تلویزیون پخش شد و بازگشت مدیری به تلویزیون بعد از چندین سال به حساب می آمد، آنچنان ناامیدکننده بود که کم تر کسی را می توان سراغ گرفت که تا آخرین قسمتش آن را دیده باشد. او پیش تر هم سریال «قهوه پدری» را برای شبکه نمایش خانگی ساخته بود که یک شکست تمام عیار بود.

با این پیشینه او حالا با مرد سه هزار چهره و شخصیت مسعود شصت چی به تلویزیون برگشته که اولین قسمتش جمعه روی آنتن رفت. فصل های پیشین این سریال سال ۸۷ و ۸۸ پخش شد و بسیار موفق بود. مدیری در نقش مسعود شصت چی شخصیت تازه ای با ویژگی های خاص حرف زدن و راه رفتن خلق کرده بود که هم بامزه بود و هم دوست داشتنی. ضمن این که موقعیت هایی که برایش پیش می آمد و مجبور می شد و نقش شخص دیگری را بازی کند، کاملا باورپذیر می نمود. مرد دوهزارچهره هم بعد از موفقیت مردهزارچهره ساخته شد و باز هم مهران مدیری موفق شد سریال محبوب دیگری برای تماشاگران آن زمانش بسازد. حالا اما مدیری کار سخت تری در پیش دارد. از سمت مخاطب عام تلویزیون نه کار او با سریال های مشابه ایرانی و خارجی مقایسه می شود و نه خودش با کارگردان های دیگر. او با خودش مقایسه می شود و این مقایسه همیشه بی رحمانه است و مدیریِ این سال ها ظاهرا نتوانسته پیروز این داوری باشد.

قسمت اول و میخی که محکم کوبیده نشد

قسمت اول هرسریال طبیعی است که باید معرفی برای شخصیت ها و آشنایی تماشاگر با آنها و مقدمه ای برای ادامه داستان باشد، اما در عین حال باید به عنوان میخ اول آنقدر محکم باشد که بیننده را به دیدن ادامه سریال متمایل کند. شوخی های قدیمی مدیری و حتی اشاره ها و بازگشت به صحنه های فصل های قبلی چنین کاری برای سریال انجام نمی دهد.

علاوه بر این گاه سکانس های گاه طولانی سریال تماشاگر را خسته می کند. با این که سعی شده در این سریال اتفاقات روز گنجانده شوند تا به روز باشد، مثل شوخی با برنامه «کتاب باز» سروش صحت که در همین قسمت اول دیدیم و وارد شدن مسعود شصت چی به مذاکرات هسته ای که در آینده خواهیم دید، اما همچنان سریال با ترفندها و شوخی های قدیمی مدیری پیش می رود.

با همه این ها قضاوت در باره سریال با اتکا به یک قسمت آن امکان پذیر نیست. ممکن است در قسمت های بعدی سریال نکته ها و لحظه های خوبی باشد که باز هم تماشاگران قدیمی کارهای مدیری را جذب کند. اما به هر حال او کار سختی در پیش دارد. چرا که تماشاگر این روزها تماشاگر دهه هشتاد نیست و با وجود دشواری های بسیار، دیگر به سادگی به هر چیزی نمی خندد.

منتقدان چه می گویند؟

سحر صادقی در مجله اینترنتی اطلاع رسانی و ترندهای روز نوشته: «همه شوخی ها به یک اندازه موفق نیستند و در برخی لحظات، به جای اینکه طنز از دل موقعیت بیرون بیاید، زبان کمدی آثار قدیمی مدیری دوباره تکرار می شود. اینجا مرزی وجود دارد که «مرد سه هزار چهره» باید مراقب آن باشد؛ مرز بین نوستالژی لذت بخش و تکرار فرمولی که دیگر تازگی ندارد.»

نیلا شهری در شهرآرانیوز معتقد است: «یکی از موفقیت های قسمت نخست، معرفی سریع و نسبتاً دقیق جهان داستانی است. راننده، کارمندان، خود مسعود شصت چی و حتی همسر او، هر کدام در ساخت این جهان نقش دارند و سریال زمان زیادی را صرف معرفی شخصیت ها و موقعیت های فرعی نمی کند...البته نمی توان انکار کرد که هیچ کدام از قسمت های جدید نمی توانند به سادگی جای تجربه های قبلی این مجموعه را بگیرند.»

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین