هیچکاک در صحنه (پرندگان) پرنده واقعی به سوی تیپی هدرن پرتاب کرد

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - در تاریخ سینما، بعضی از اختلاف های پشت صحنه از تفاوت دیدگاه هنری بازیگران و کارگردانان فراتر رفته و به تجربه هایی دشوار برای عوامل فیلم تبدیل شده اند. یکی از نمونه های بحث برانگیز این موضوع، رابطه آلفرد هیچکاک، کارگردان شناخته شده سینما، با تیپی هدرن، بازیگر فیلم های «پرندگان» و «مارنی» است؛ همکاری ای که با روایت هایی از رفتارهای کنترل گرانه و آزارهای جنسی همراه شده است.

هیچکاک به وسواس در کنترل جزئیات فیلم هایش، از حرکت دوربین و میزانسن گرفته تا هدایت بازیگران، شهرت داشت. هدرن در فیلم «پرندگان» محصول ۱۹۶۳ و سپس در «مارنی» محصول ۱۹۶۴ بازی کرد. او بعدها در روایت های خود از همکاری با هیچکاک، از رفتارهای کنترل گرانه و آزارهای جنسی او سخن گفت.

به گفته هدرن، زمانی که در برابر این رفتارها مقاومت کرد، رابطه حرفه ای آن ها به شدت تیره شد و هیچکاک کوشید کنترل بیشتری بر زندگی و مسیر کاری او داشته باشد.

یکی از تلخ ترین روایت های پشت صحنه «پرندگان» به صحنه حمله پرندگان در اتاق زیرشیروانی مربوط می شود. هدرن گفته است که برخلاف انتظارش، در بخشی از فیلم برداری به جای استفاده از پرندگان مکانیکی، پرندگان واقعی به سمت او پرتاب شدند و این وضعیت چند روز ادامه یافت. او از جراحات جسمی و فشار روانی ناشی از این تجربه سخن گفته است.

پس از پایان همکاری نیز هدرن نتوانست به سادگی از قرارداد خود با هیچکاک خارج شود. این قرارداد، بنا بر روایت های منتشرشده، محدودیت هایی برای پذیرش نقش های دیگر ایجاد کرده بود و مسیر حرفه ای او را تحت تأثیر قرار داد.

بخش مهمی از قدرت فیلم «پرندگان» به فضای اضطراب آلود و احساس ناامنی آن بازمی گردد؛ با این حال، نمی توان رنج واقعی بازیگر را شرط لازم برای خلق چنین فضایی دانست. تجربه هدرن بیش از آن که نمونه ای از ضرورت آزار برای آفرینش هنری باشد، پرسشی جدی درباره مرز میان هدایت بازیگر، قدرت کارگردان و مسئولیت اخلاقی در محیط کار مطرح می کند.

متن کامل گزارش وقتی ستاره های سینما دشمن هم می شوند؛ از قهر دو خواهر بازیگر تا جدال دو غول سینمای اکشن را اینجا بخوانید. 

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین