یادداشت -  جوان ایرانی فقط شنیده شدن نمی خواهد؛ (مسیر) می خواهد

یادداشت - جوان ایرانی فقط شنیده شدن نمی خواهد؛ (مسیر) می خواهد

۰۷ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۲:۵۸ زمان مطالعه : 4 دقیقه
سرویس اجتماعی - جوان ایرانی هنوز می‌خواهد بماند، بسازد و اثر بگذارد؛ اما بیش از وعده، به یک مسیر روشن نیاز دارد. مسیری که استعدادش را به فرصت و انگیزه‌اش را به اثرگذاری تبدیل کند.

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین:

سه شنبه سوم شهریور ۱۴۰۵، در نشستی صمیمانه، رئیس جمهور، وزیر ورزش و جوانان و معاون امور جوانان، پای صحبت نوجوانان و جوانانی از سراسر کشور نشستند؛ جوانانی با تجربه ها، مسیرهای زندگی و دغدغه های متفاوت. یکی المپیادی بود، دیگری قهرمان ورزش، یکی دغدغه مدرسه سازی داشت و دیگری تجربه سربازی و دفاع از کشور را پشت سر گذاشته بود. گروهی نیز در روزهای سخت جنگ، داوطلبانه پای کار ایران ایستاده بودند.

اما میان همه این تفاوت ها، یک نقطه مشترک وجود داشت: جوان ایرانی هنوز می خواهد برای آینده ایران کاری انجام دهد؛ به شرط آنکه مسیر این اثرگذاری برایش روشن باشد.

جوان المپیادی که مدال گرفته، لزوماً مدال را پایان راه نمی داند؛ او می خواهد دانشش را به حل مسئله ای از مسائل کشور تبدیل کند. اما سؤالش این است: از کجا شروع کند؟ کجا می تواند توانایی اش را به کار بگیرد؟

قهرمان ورزشی هم فقط به روزهای روی سکو فکر نمی کند. پشت مدال ها، سال هایی از تلاش و تجربه وجود دارد و دغدغه ای جدی درباره روزی که دوران قهرمانی به پایان می رسد. آیا برای آن روز مسیری وجود دارد؟ آیا جامعه همچنان او را به عنوان یک سرمایه انسانی می بیند؟

جوان دیگری که دغدغه مدرسه سازی دارد، یادآوری می کند که ساختن آینده فقط با حرف زدن درباره آینده اتفاق نمی افتد. آینده را باید از امروز و با ساختن زیرساخت های آن آغاز کرد.

سربازی که خاطره هم گروهی های شهیدش را با خود دارد، از آینده شغلی سربازان می گوید؛ از اینکه تجربه خدمت و مسئولیت پذیری چگونه می تواند به نقطه شروعی برای زندگی حرفه ای آنها تبدیل شود.

و جوانان «ایران یاری»؛ کسانی که در شرایط سخت جنگی، بی چشمداشت پای کار کشور ماندند و نشان دادند مسئولیت اجتماعی و تعلق به ایران، اگر فرصت بروز پیدا کند، می تواند از شعار عبور کند و به عمل تبدیل شود.

اینها روایت های متفاوتی هستند، اما یک مطالبه مشترک دارند: «مرا ببین، توانایی ام را جدی بگیر و برای اثرگذاری به من میدان بده.»

جوان ایرانی امروز بیش از هر چیز به «مسیر» نیاز دارد؛ مسیری که در آن بداند اگر درس می خواند، مهارت کسب می کند، ورزش می کند، ایده ای دارد یا برای جامعه اش داوطلبانه قدم برمی دارد، تلاشش در جایی از آینده به کار خواهد آمد.

البته نمی توان انتظار داشت همه مشکلات در کوتاه مدت حل شود. بخشی از محدودیت ها نیز فراتر از اختیار یک دستگاه یا حتی یک دولت است. اما آنچه در اختیار ماست، کاهش ابهام، شفاف کردن مسیرها، ایجاد فرصت و مهم تر از همه، جدی گرفتن جوانان به عنوان بخشی از راه حل مسائل کشور است.

شنیدن صدای جوانان نباید به یک برنامه رسمی و چند ساعت گفت وگو محدود شود. ارزش چنین نشست هایی زمانی مشخص می شود که سخن به تصمیم، تصمیم به اقدام و اقدام به نتیجه برسد.

اگر جوانی از آینده تحصیلی و شغلی خود می پرسد، باید مسیرهای پیش روی او را روشن تر کنیم. اگر جوانی می گوید می خواهد در حل مسائل کشور نقش داشته باشد، باید میدان واقعی مشارکت در اختیارش قرار دهیم. اگر قهرمانی درباره زندگی پس از ورزش حرفه ای دغدغه دارد، باید برای دوران پس از قهرمانی نیز برنامه داشته باشیم. و اگر جوانی در سخت ترین شرایط پای ایران ایستاده، باید این سرمایه اجتماعی را ببینیم و حفظ کنیم.

جوانان نباید فقط مخاطب سیاست های جوانان باشند؛ آنها باید شریک طراحی و اجرای این سیاست ها باشند.

شاید یکی از مهم ترین وظایف امروز ما، بازگرداندن «احساس اثرگذاری» به نسل جوان باشد. جوانی که احساس کند استعدادش دیده نمی شود و تلاشش نتیجه ای ندارد، به مرور خسته می شود. اما جوانی که ببیند ایده اش شنیده می شود، توانایی اش به کار گرفته می شود و می تواند تغییری هرچند کوچک ایجاد کند، دوباره به آینده امیدوار می شود.

نسل جوان امروز الزاماً به وعده های بزرگ نیاز ندارد؛ به چند قدم واقعی و قابل دیدن نیاز دارد. به اینکه بداند برای توانمندی، خلاقیت، دانش، مهارت و حتی دغدغه های اجتماعی اش در این کشور جا و میدان وجود دارد.

آنچه در این نشست اتفاق افتاد، فقط یک گفت وگو میان مسئولان و جوانان نبود؛ فرصتی بود برای دیدن بخشی از آینده ایران از نزدیک. آینده ای که در ذهن و دل همین جوانان شکل می گیرد.

حالا نوبت ماست که این گفت وگو را متوقف نکنیم.

جوان ایرانی هنوز می خواهد بماند، بسازد و اثر بگذارد. مسئولیت ما این است که راه را برایش روشن تر کنیم.

چرا که آینده ایران، پیش از آنکه در اسناد و برنامه ها نوشته شود، در انتخاب ها، امیدها و احساس اثرگذاری همین جوانان ساخته می شود.

اعظم کریمی ـ مدیرکل اداره طرح های ملی و فراگیر وزارت ورزش و جوانان

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین

اخبار گوناگون در خبر ناب