چرا بعضی یبوست ها درمان سخت تری دارند؟

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - در یبوست با انتقال آهسته، حرکت مواد در روده بزرگ کندتر از حالت طبیعی است و برخی بیماران نیز پاسخ مطلوبی به درمان های رایج نمی دهند. پژوهشگران با مرور مطالعات موجود تلاش کرده اند توضیح دهند که چرا در بعضی افراد مشکل تنها به کاهش حرکات روده محدود نمی شود.

از میکروب های روده تا التهاب

روده محل زندگی میلیاردها میکروارگانیسم است که ترکیبات مختلفی تولید می کنند. تغییر در ترکیب این میکروب ها و مواد حاصل از فعالیت آنها ممکن است بر پوشش محافظ روده و فعالیت سیستم ایمنی اثر بگذارد.

محققان مدلی را پیشنهاد کرده اند که بر اساس آن، تغییرات میکروبی می تواند زمینه را برای تغییر در سد محافظ روده و واکنش های ایمنی فراهم کند. در ادامه، این شرایط ممکن است بر سلول های عصبی و سایر ساختارهایی که حرکات طبیعی روده را تنظیم می کنند اثر بگذارد و در برخی بیماران به کند شدن حرکت روده کمک کند.

به عبارتی، تغییر در ترکیب میکروب های روده، افزایش التهاب و اختلال در عملکرد اعصاب کنترل کننده حرکات روده می تواند در ایجاد یا تشدید یبوست نقش داشته باشد. این یافته ها می تواند به توسعه درمان های جدیدی مانند تنظیم میکروبیوم روده، کنترل التهاب و محافظت از سیستم عصبی روده ای در آینده کمک کند.

این پیچیدگی می تواند یکی از دلایل دشوارتر بودن درمان در برخی بیماران باشد. اگر کندی حرکت روده فقط ناشی از رژیم غذایی یا کمبود فیبر نباشد و عواملی مانند تغییر میکروبیوم، التهاب، اختلال در سد روده و عملکرد اعصاب روده نیز در آن نقش داشته باشند، درمان های معمول مانند افزایش فیبر یا مصرف ملین ها ممکن است به تنهایی برای همه بیماران کافی نباشند. البته پژوهشگران تأکید می کنند که هنوز برای اثبات دقیق نقش هر یک از این عوامل و تعیین درمان مناسب بر اساس آنها به مطالعات بیشتری نیاز است.

با این حال، پژوهشگران بر یک نکته مهم تأکید دارند: هنوز شواهد مستقیم کافی وجود ندارد که نشان دهد تغییر میکروبیوم، التهاب و اختلال سیستم عصبی روده در انسان حتماً یک زنجیره علت و معلولی ایجاد می کنند. بخش مهمی از شواهد فعلی از مطالعات حیوانی، آزمایشگاهی یا پژوهش درباره سایر بیماری های گوارشی به دست آمده است.

بنابراین هنوز نمی توان گفت تغییر میکروبیوم به تنهایی راه حل یبوست مزمن است. با این حال، شناخت بهتر ارتباط میان میکروب ها، سیستم ایمنی و اعصاب روده می تواند در آینده به طراحی درمان های دقیق تر، از مداخلات مرتبط با میکروبیوم گرفته تا روش های کنترل التهاب و تنظیم عملکرد عصبی روده، کمک کند.