تکامل زبان انسان با شب نشینی کنار آتش

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - فاطمه عباسی: آتش فقط برای گرم شدن و پختن غذا نبود، بلکه یک فضای امن و روشن در دل تاریکی شب به وجود آورد. حالا دانشمندان فکر می کنند این گردهمایی های شبانه پای آتش، ممکن است پاسخ یکی از بزرگ ترین معماهای بشریت را در خود داشته باشد: ما چگونه حرف زدن را یاد گرفتیم؟

ما می دانیم که حیوانات باهوشی مثل شامپانزه ها هم با هم ارتباط برقرار می کنند، اما زبان آن ها در مقابل زبان پیچیده انسان بسیار ابتدایی است. چرا فقط انسان توانست به چنین توانایی شگفت انگیزی برای صحبت کردن دست پیدا کند؟ نظریه های قدیمی می گفتند شاید برای ساختن ابزار یا شکار گروهی به زبان نیاز داشتیم، اما این دلایل کافی به نظر نمی رسند.

حالا فرضیه جدیدی مطرح شده که آتش را کلید این ماجرا می داند. وقتی اجداد ما دور آتش جمع می شدند، اتفاقات جالبی می افتاد:

اول اینکه، روزشان طولانی تر می شد. دیگر با غروب خورشید همه چیز تمام نمی شد و ساعت ها وقت برای معاشرت و تعامل به دست می آوردند. نکته جالب اینجاست که نور ملایم و قرمز رنگ آتش، برخلاف نور آبی روز، خواب را به هم نمی زند. پس آن ها می توانستند تا دیروقت بیدار بمانند، با هم حرف بزنند و داستان تعریف کنند، بدون اینکه سلامتی شان به خطر بیفتد.

دوم و مهم تر اینکه، در نور لرزان و رقصان شعله ها، ارتباط برقرار کردن با حرکات دست و صورت خیلی سخت می شد. در این محیط نیمه روشن که سایه ها دائم جابجا می شدند، صدا به ابزار بسیار مطمئن تری برای انتقال پیام تبدیل شد. کسی که می توانست با استفاده از کلمات و آواها، منظور خود را واضح تر به دیگران بفهماند، در چنین شرایطی مزیت بزرگی داشت.

این ایده نمی گوید که آتش به تنهایی باعث خلق زبان شده است. قطعاً عوامل بسیار زیادی در این تکامل پیچیده نقش داشته اند. اما این نظریه یک قطعه مهم را به پازل اضافه می کند. آتش فضایی را به وجود آورد که در آن، توانایی صحبت کردن به یک ویژگی بسیار سودمند تبدیل شد. آن شب نشینی های گرم و صمیمی، شاید همان جایی بود که کلمات برای اولین بار جان گرفتند و سنگ بنای تمدن بشری را گذاشتند.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین