داستان حسرت بزرگ ستاره سال های دور تیم ملی ایران

در ادامه متن کامل این مصاحبه را می خوانیم؛

لیست آخر تیم ملی منتشر شد و ما با قوانین جدید فیفا با 4 دروازه بان به جام جهانی خواهیم برد، نظر شما در مورد بازیکنان دعوت شده در این پست چیست؟ 

به نظر من هر چهار انتخاب درست بودند و تلفیقی از تجربه و جوانی است. از بین این چهار نفر، خلیفه دروازه بانی بسیار جوان و آینده دار است و بدون شک در سال های آینده می تواند به یکی از گزینه های مطمئن تیم ملی تبدیل شود. سه دروازه بان دیگر هم همگی باتجربه هستند و توانایی لازم برای محافظت از دروازه تیم ملی را دارند.

با وجود افتی که می توان گفت بیرانوند نسبت به دوره گذشته جام جهانی داشته اما به نظر می آید که انتخاب اول قلعه نویی باز هم شماره یک تراکتور است، نظر شما در این مورد چیست؟ اگر شما جای سرمربی بودید کدام بازیکن را فیکس در جام جهانی بازی می دادید؟

این قضیه فقط مبوط به بیرانوند نیست، هر بازیکنی که در دوره قبلی جام جهانی حضور داشته حالا 4 سال پیرتر شده است، طبیعی است که چهار سال پیش جوان تر و آماده تر بوده و در حال حاضر بسیاری از بازیکنان در شرایط فعلی دچار افت شده اند. با این حال، بیرانوند سال هاست درون دروازه تیم ملی قرار دارد و در بازی های مهم شایستگی اش را ثابت کرده است. اگر در این مدت زمان باقیمانده تا جام جهانی تمرین پرفشار برگزار شود، هم بیرانوند و هم بقیه دروازه بان ها می توانند به شرایط ایده آل برگردند. با این حال، بیرانوند همچنان مطمئن ترین گزینه است.

در صورت غیبت بیرانوند، انتخاب شما بین حسینی و نیازمند کدام است؟

هر دو دروازه بان های خوبی هستند و اختلاف زیادی ندارند، اما حسینی تجربه بیشتری دارد و به نظرم گزینه دوم مطمئن تری محسوب می شود.

با وجود افتخارات زیاد، چرا هرگز در جام جهانی حضور نداشتید؟

 من در آستانه دو جام جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ حضور داشتم. آن زمان فقط یک تیم از آسیا صعود می کرد. در سال ۱۹۷۴ با شکست مقابل استرالیا حذف شدیم. برای ۱۹۷۸ هم مدتی در آمریکا بودم و بعد از بازگشت در چند بازی دوستانه شرکت کردم، اما به خاطر اشتباه خودم و لجبازی با حشمت مهاجرانی در ترکیب قرار نگرفتم. حتی چند بار با من صحبت شد که برگردم و شانس حضور دارم، اما نرفتم. این موضوع بزرگ ترین حسرت فوتبالی من شد.

دلیل آن تصمیم چه بود؟

در یک تورنمنت چهارجانبه فقط در یک بازی فیکس بودم و در بقیه مسابقات نیمکت نشین شدم. همین باعث شد ناراحت شوم و بعد از بازگشت اعلام کنم دیگر به تیم ملی نمی آیم.

واقعیت این است که مقصر خودم بودم؛ یک تصمیم احساسی و لجبازی که باعث شد فرصت حضور در جام جهانی را از دست بدهم.

در حالی که کمتر از یک ماه تا شروع جام جهانی باقیمانده است شما شرایط تیم را چطور ارزیابی می کنید؟

شرایط اصلاً خوب نیست. تیم ملی نه بازی تدارکاتی مناسبی داشته و نه تمرینات باکیفیتی پشت سر گذاشته است. این مشکل فقط در تیم ملی نیست و در سطح باشگاهی هم دیده می شود؛ لیگ عملاً متوقف شده و فوتبال در وضعیت رکود قرار دارد.

این مسائل روی روحیه بازیکنان تأثیر گذاشته و باعث افت آن ها شده است. امیدوارم در ادامه، بازی های تدارکاتی مناسبی برنامه ریزی شود تا نقاط ضعف تیم مشخص شده و قبل از جام جهانی برطرف شود.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین