جیب پر پول اماراتی ها از ملی پوشان ایرانی

جیب پر پول اماراتی ها از ملی پوشان ایرانی

۱۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۸:۲۵ زمان مطالعه : 4 دقیقه
سرویس ورزشی - ملی‌پوشان ایران چگونه برای باشگاه‌های امارات درآمد ساختند؟

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - ایمان گودرزی؛ حضور بازیکنان ایرانی در لیگ حرفه ای امارات، پس از جام جهانی ۲۰۲۶ تنها یک دستاورد فنی برای باشگاه های این کشور به همراه نداشت؛ بلکه بخشی از آنها را به دریافت کنندگان مستقیم پاداش فیفا تبدیل کرد. جام جهانی ۲۰۲۶ برای برخی باشگاه های لیگ حرفه ای امارات، حتی پس از پایان مسابقات نیز درآمدزایی داشته است؛ درآمدی که نه از فروش بازیکن یا قراردادهای تجاری، بلکه از محل برنامه مزایای باشگاه های فیفا به دست می آید.

بر اساس سازوکار این برنامه، باشگاه هایی که بازیکنان خود را برای حضور در تیم های ملی حاضر در جام جهانی در اختیار فدراسیون ها قرار می دهند، بابت مدت حضور این بازیکنان در اردوهای ملی، پاداش دریافت می کنند. برای جام جهانی ۲۰۲۶، فیفا در مجموع ۳۵۵ میلیون دلار برای این برنامه در نظر گرفته است؛ رقمی که حدود ۷۰ درصد بیشتر از دوره قبلی جام جهانی در قطر است. در این میان، باشگاه های اماراتی سهم قابل توجهی از این درآمد را به خود اختصاص داده اند و مجموع دریافتی آنها از این محل حدود یک میلیون و ۷۵۶ هزار دلار، معادل ۶.۴ میلیون درهم برآورد شده است. نکته قابل توجه اما نقش بازیکنان ایرانی در این چرخه مالی است؛ ملی پوشانی که حضورشان در جام جهانی، برای باشگاه های اماراتی علاوه بر ارزش فنی، ارزش اقتصادی مستقیم نیز ایجاد کرده است.

سهم ملی پوشان ایرانی

در مجموع، پنج ملی پوش ایرانی که در باشگاه های مختلف اماراتی حضور داشتند، در افزایش سهم این باشگاه ها از برنامه فیفا نقش داشتند. باشگاه کلباء یکی از اصلی ترین برندگان این طرح است. حضور سامان قدوس، مهدی قایدی و شهریار مغانلو در تیم ملی ایران، حدود ۳۱۲ هزار دلار درآمد برای این باشگاه ایجاد کرده است. شباب الاهلی نیز به واسطه حضور سعید عزت اللهی، مهدی قایدی و عزیز غنی اف حدود ۱۶۰ هزار دلار از محل برنامه مزایای باشگاه های فیفا دریافت خواهد کرد. در الوحده نیز حضور محمد قربانی در تیم ملی ایران، نزدیک به ۷۹ هزار دلار درآمد به همراه داشته است. نام مهدی قایدی همچنین در فهرست باشگاه النصر نیز دیده می شود؛ موضوعی که به نحوه محاسبه سهم باشگاه ها بر اساس دوره های مختلف حضور بازیکن در آنها بازمی گردد و نشان می دهد یک بازیکن می تواند در مقاطع مختلف، برای بیش از یک باشگاه درآمد فیفایی ایجاد کند.

جیب پر پول اماراتی ها از ملی پوشان ایرانی

العین در صدر درآمدها

با این حال، بیشترین درآمد در میان باشگاه های اماراتی به العین اختصاص دارد؛ باشگاهی که با اتکا به حضور بازیکنانی همچون سفیان رحیمی، آلخاندرو رومرو کاکو و رامی ربیعه حدود ۴۶۰ هزار دلار دریافت خواهد کرد. پس از العین، باشگاه های کلباء، البطائح، الجزیره، شباب الاهلی، دبا، بنی یاس، الوحده، النصر و الظفره در رده های بعدی درآمدزایی از این برنامه قرار دارند. این ارقام یک واقعیت مهم را درباره اقتصاد فوتبال حرفه ای نشان می دهد؛ جذب بازیکن ملی پوش دیگر صرفاً یک تصمیم فنی نیست. باشگاهی که بازیکن ملی پوش جذب می کند، در صورت حضور او در یک تورنمنت بزرگ مانند جام جهانی، می تواند بخشی از هزینه سرمایه گذاری خود را از مسیرهای اقتصادی دیگری نیز جبران کند.

سازوکار فیفا نیز در این میان جالب توجه است. برای هر بازیکن، حداقل ۵ هزار دلار به ازای هر روز حضور در اردوی تیم ملی محاسبه می شود و مبلغ نهایی به تعداد روزهای حضور بازیکن در اختیار تیم ملی بستگی دارد؛ نه تعداد دقایق حضور او در مسابقات. به این ترتیب، حتی بازیکنی که فرصت چندانی برای بازی پیدا نمی کند، می تواند برای باشگاهش درآمد ایجاد کند؛ کافی است در فهرست تیم ملی قرار داشته باشد و در بازه موردنظر در اختیار تیم ملی باشد.

جیب پر پول اماراتی ها از ملی پوشان ایرانی

یک سؤال برای فوتبال ایران

ماجرای درآمد باشگاه های اماراتی از ملی پوشان ایرانی، یک سؤال مهم را نیز پیش روی فوتبال ایران قرار می دهد. بازیکنان ایرانی طی سال های اخیر به یکی از سرمایه های قابل توجه لیگ امارات تبدیل شده اند. باشگاه های این کشور از حضور آنها در رقابت های داخلی سود فنی می برند، از فروش و قراردادهای تجاری بهره می گیرند و حالا در سطحی دیگر، از حضور همین بازیکنان در جام جهانی نیز درآمد مستقیم دریافت می کنند. در واقع، بخشی از سرمایه انسانی فوتبال ایران، برای باشگاه های خارجی به یک دارایی چندمنظوره و درآمدزا تبدیل شده است.

این اتفاق البته بیش از آنکه صرفاً یک موفقیت برای فوتبال امارات باشد، باید یک زنگ هشدار برای فوتبال ایران تلقی شود؛ فوتبالی که همچنان درگیر مشکلات ساختاری باشگاهداری، درآمدزایی و اقتصاد حرفه ای است و هنوز نتوانسته از بسیاری از ظرفیت های اقتصادی بازیکنان ملی پوش خود به شکل مستقیم بهره ببرد.

باشگاه های اماراتی نشان داده اند که بازیکن ملی پوش فقط برای داخل زمین خریداری نمی شود؛ او می تواند یک سرمایه اقتصادی نیز باشد. سؤال اصلی اینجاست که چرا سهم فوتبال ایران از این سرمایه، تا این اندازه محدود است؟

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین

اخبار گوناگون در خبر ناب