رامین و یک شب تلخ مقابل استقلال؛ صدی که صفر شد!

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرگزاری خبرآنلاین؛ رامین رضاییان بی تردید مهمترین چهره بازی فولاد و استقلال بود. ستاره فصل گذشته آبی ها پس از درخشش در جام جهانی با استقلال به مشکل خورد و با دلخوری از جمع آبی ها جدا شد و در نهایت به اهواز رفت تا دوباره پیراهن فولاد را بر تن کند. رامین خیلی زود به استقلال رسید و تقابل او با تیم سابقش جذابیت اصلی هفته به شمار می رفت.

رامین رضاییان برای این بازی کم نگذاشته بود؛ البته نه در زمین فوتبال، بلکه پیش از آن! از ۲۴ ساعت قبل کری خوانی را شروع کرده بود و با انتشار فراخوان، به استقبال تقابل با تیم سابقش رفت؛ تقابلی که قرار بود شاید تبدیل به یکی از شب های ویژه دوران فوتبال او شود. اما وقتی سوت پایان زده شد، چیزی که از رامین باقی ماند، یک نمایش ضعیف و ناامیدکننده بود؛ نمایشی که اگر نگوییم ضعیف ترین بازیکن زمین، دست کم یکی از ضعیف ترین های فولاد بود.

از آن همه سر و صدا و کری خوانی، در زمین خبری نبود. نه خبری از آن سانترهای خط کشیده همیشگی بود، نه نفوذهای مداوم و مؤثر، نه پاس گل و نه حتی یک حرکت جدی که بتواند خط دفاع استقلال را به دردسر بیندازد. رامین تقریباً در تمام طول مسابقه در حاشیه بود و هر بار که تصمیم گرفت خودش را به دروازه استقلال نزدیک کند، در کمند مدافعان آبی گرفتار شد.

حسین گودرزی در یکی از بهترین نمایش هایش، عملاً رامین رضاییان را از بازی حذف کرد. هر توپی که رامین گرفت، گودرزی بالای سرش بود و اجازه نداد مدافع راست فولاد حتی برای چند متر صاحب فضا شود. کنایه آمیز اینکه گودرزی هر بار در دوئل با رامین موفق می شد، سکوها را هم علیه او تحریک می کرد؛ انگار خودش هم می دانست که بهترین راه برای به حاشیه بردن رامین، یادآوری همین دوئل های از دست رفته است!

البته رامین فقط با گودرزی مشکل نداشت. عارف آغاسی و حتی علیرضا کوشکی هم در مواقعی که او قصد نزدیک شدن به محوطه استقلال را داشت، راهش را بستند. حاصل کار؟ بازیکنی که قرار بود یکی از مهره های خطرناک فولاد باشد، عملاً به بازیکنی بی اثر تبدیل شد که حضورش در زمین بیشتر به چشم می آمد تا تأثیرش در بازی.

مهم ترین صحنه مسابقه هم البته صحنه ناکامی رامین بود! جایی که رامین می توانست تمام این نمایش ضعیف را با یک گل مهم جبران کند. موقعیتی تک به تک که شاید اگر تبدیل به گل می شد، حالا همه درباره «بازگشت بزرگ رامین» حرف می زدند. اما حتی همان موقعیت هم به شکلی عجیب از دست رفت. رامین ابتدا با یک استپ ناشیانه فرصت را خراب کرد و وقتی بالاخره به سمت دروازه رفت، حتی در دوئل تک به تک با حبیب فرعباسی هم مغلوب شد. تازه ماجرا زمانی عجیب تر می شود که پیش از ضربه، هند هم مرتکب شده بود؛ یعنی حتی اگر توپ وارد دروازه می شد، احتمالاً گل او دوام زیادی روی تابلو نمی ماند!

این گونه بود که تقابل رامین با تیم سابقش به جای یک پایان باشکوه، به یکی از تلخ ترین شب های او تبدیل شد؛ شبی که کری خوانی های ۲۴ ساعت قبل، در زمین فوتبال هیچ پشتوانه ای پیدا نکرد. مردی که قبل از بازی ادعا کرده بود صد خود را برای برد فولاد می گذارد، در عمل در زمین صفر بود!

اما ماجرا فقط به ۹۰ دقیقه محدود نمی شد. رفتار سرد و تلخ رامین پیش از مسابقه، از برخورد با برخی همبازیانش، از جمله آسانی و حردانی، گرفته تا نحوه مواجهه اش با نیمکت استقلال، حاشیه دیگری برای این بازیکن ساخت. گویی رامین آمده بود تا این بازی را به یک اتفاق شخصی تبدیل کند، اما در نهایت خودش بیشتر از همه در این بازی شکست خورد.

فوتبال البته جای کری خوانی نیست؛ یا بهتر بگوییم، کری خوانی بدون پشتوانه فوتبالی خیلی زود تبدیل به یک شوخی می شود. رامین رضاییان برای این بازی وعده هیجان داده بود، اما آنچه در زمین تحویل داد، چیزی جز یک نمایش کم رمق نبود. گاهی بهترین پاسخ به تیم سابق، یک گل است؛ نه یک فراخوان ۲۴ ساعت قبل از بازی.  رامین این بار، فرصت پاسخ دادن را هم داشت؛ اما هم در برابر مدافعان استقلال و هم در برابر فرعباسی، کم آورد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین