غیبت سوال برانگیز کادر فنی تیم ملی در لیگ برتر؛ قلعه نویی همه جا هست جز ورزشگاه!

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین -  تیم ملی ایران در نخستین فیفادی بعد از جام جهانی باید هفته آینده به میدان برود تا فعالیت تیم ملی برای جام ملتهای آسیا رسما آغاز شود. 

فیفادی نزدیک است، لیگ در جریان است، بازیکنان در حساس ترین مقطع فصل زیر ذره بین هستند، اما جای کادر فنی تیم ملی در ورزشگاه ها خالی است؛ غیبتی که دیگر نمی توان آن را صرفاً یک اتفاق معمولی تلقی کرد.

در فوتبال حرفه ای، وقتی قرار است تیم ملی تشکیل شود، طبیعی است که سرمربی و دستیارانش یکی از مهم ترین وظایف خود را تماشای مستقیم مسابقات لیگ و شناسایی بازیکنان بدانند. اما ظاهراً در فوتبال ایران این قاعده فعلاً شکل دیگری پیدا کرده؛ کادر فنی تیم ملی در لیگ غایب است و کسی هم توضیح روشنی درباره چرایی این غیبت نمی دهد.

عحیب اینکه امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی، این روزها در بسیاری از مراسم و برنامه ها دیده می شود؛ از جشن تولد گرفته تا افتتاحیه رستوران، اما حضور او در ورزشگاه ها برای تماشای مسابقات لیگ و بررسی مستقیم عملکرد بازیکنان که وظیفه اصلی اوست، انجام نشده. 

این پرسش شاید ساده به نظر برسد اما پاسخ آن چندان ساده نیست: اگر سرمربی تیم ملی برای تماشای بازیکنان به ورزشگاه نمی رود، پس دقیقاً چه زمانی و کجا قرار است بازیکنان تیم ملی را ارزیابی کند؟

موضوع وقتی عجیب تر می شود که بدانیم هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال تصمیم گرفته قرارداد قلعه نویی را تا پایان جام ملت های آسیا تمدید کند، اما با وجود این تصمیم، تکلیف اعضای کادر فنی هنوز به شکل کامل مشخص نشده. یعنی فدراسیون برای ادامه همکاری با سرمربی تصمیم گرفته، اما ظاهراً هنوز برای تیمی که قرار است در کنار او کار کند به جمع بندی نرسیده! این دیگر یک تناقض ساده نیست؛ یک علامت سؤال بزرگ درباره نحوه مدیریت تیم ملی است.

سعید الهویی، رحمان رضایی، آندرانیک تیموریان، آلین دینکا و هومن افاضلی اعضای کادر فنی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ بودند. اگر قرار است همین مجموعه ادامه دهد، چرا قراردادهای آنها تعیین تکلیف نشده و اگر قرار است تغییراتی ایجاد شود، چرا فدراسیون آن را شفاف اعلام نمی کند؟

از سوی دیگر، بعضی منابع از مسائل مالی و مطالبات اعضای کادر فنی و همچنین نهایی نشدن قراردادهای جدید سخن می گویند؛ موضوعی که اگر صحت داشته باشد، غیبت کادر فنی در ورزشگاه ها می تواند معنای دیگری پیدا کند: اعتراض خاموش به فدراسیون! یعنی کادر فنی تیم ملی به جای اینکه در ورزشگاه ها باشد و بازیکنان را ببیند، ظاهراً منتظر است ابتدا فدراسیون تکلیف قرارداد و مطالبات را روشن کند. اگر چنین برداشتی درست باشد، پرسش بزرگ تر و کلیدی تر این است: چرا باید تیم ملی قربانی اختلافات قراردادی شود؟

تیم ملی قرار است متعلق به فوتبال ایران باشد، نه محل چانه زنی بر سر قرارداد و مطالبات. اختلافات مالی و اداری هرچه هست باید پشت درهای فدراسیون حل شود، نه اینکه آثار آن به زمین فوتبال و فرآیند انتخاب بازیکنان برسد.

از طرفی، فدراسیون فوتبال در آستانه فیفادی قرار دارد و باید فهرست بازیکنان دعوت شده را مشخص کند. اما وقتی کادر فنی حتی در یکی از مسابقات این فصل لیگ حاضر نشده، این پرسش افکار عمومی کاملاً منطقی است که لیست تیم ملی بر اساس چه چیزی بسته می شود؟ آمار ویدئویی؟ گزارش دستیاران؟ فیلم مسابقات؟ یا همان شناخت قبلی از بازیکنانی که پیش از این بارها به تیم ملی دعوت شده اند؟

این در حالی است که گفته می شود کادر فنی برخی اقدامات اولیه برای زیر نظر گرفتن بازیکنان را انجام داده و مسابقات لیگ را نیز از راه های مختلف دنبال می کند. اما فوتبال فقط عدد و ویدئو نیست. گاهی یک بازیکن باید از نزدیک دیده شود؛ واکنش او پس از اشتباه، رفتار او در فشار، ارتباطش با هم تیمی ها و ده ها جزئیات دیگر چیزی نیست که صرفاً با تماشای چند کلیپ قابل ارزیابی باشد.

از همه عجیب تر اینکه گفته می شود علاوه بر مسائل قراردادی، دلخوری هایی درباره نحوه تدارک و برنامه ریزی تیم ملی نیز وجود دارد. پس ظاهراً ماجرا فقط قرارداد نیست؛ پای مجموعه ای از نارضایتی ها در میان است. فدراسیون فوتبال اگر چنین اختلافاتی را می داند، چرا آن را حل نمی کند؟ اگر نمی داند، چرا کسی مسئولیت توضیح دادن درباره این وضعیت را بر عهده نمی گیرد؟

این همان جایی است که سکوت فدراسیون، بیشتر از هر پاسخی، پرسش های مهمی را ایجاد می کند. قلعه نویی تا جام ملت های آسیا تمدید شده، اما کادر فنی اش بلاتکلیف است؛ فیفادی نزدیک شده، اما کادر فنی در ورزشگاه ها دیده نمی شود؛ بازیکنان در لیگ بازی می کنند، اما مشخص نیست چه کسی قرار است آنها را برای تیم ملی ارزیابی کند.

این تصویر بیشتر از آنکه نشانه یک تیم ملی آماده باشد، شبیه تیمی است که هنوز تکلیف مدیریت داخلی خودش را روشن نکرده. 

اگر فدراسیون فوتبال برای ادامه همکاری با قلعه نویی تصمیم گرفته، باید بلافاصله تمام الزامات این همکاری را فراهم کند. نمی شود سرمربی را تمدید کرد، اما تیم او را معطل قرارداد و مطالبات نگه داشت و بعد انتظار داشت فرآیند آماده سازی تیم ملی بدون مشکل پیش برود.

فوتبال ایران یک بار دیگر در آستانه فیفادی با همان سؤال همیشگی مواجه است: چه کسی پاسخگوی این بلاتکلیفی است؟ چرا کادر فنی تیم ملی در لیگ نیست؟ چرا قراردادها هنوز تعیین تکلیف نشده؟ چرا مطالبات باید به مانع فعالیت کادر فنی تبدیل شود؟ و مهم تر از همه؛ تیم ملی قرار است با چه معیاری بسته شود؟

شاید وقت آن رسیده که فدراسیون فوتبال به جای سکوت، پاسخ های روشنی بدهد. چون این بار موضوع نه یک قرارداد باشگاهی و نه یک اختلاف داخلی است؛ پای تیم ملی فوتبال ایران در میان است.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین