ترامپ دنبال صلح نیست، دنبال امضای خودش پای یک توافق است

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از همشهری - نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» در گزارشی با عنوان «روح آلاسکا یک سال بعد؛ دیپلماسی بدون راهبرد» نوشت، روند صلح آمریکا و روسیه به یکی دیگر از قربانیان ترجیحات دیپلماتیک معامله محور دونالد ترامپ تبدیل شده است.

این نشریه با اشاره به دیدار ۱۵ اوت ۲۰۲۵ ترامپ و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در آلاسکا نوشت، رهبران اوکراین به طور کامل از آن نشست کنار گذاشته شده بودند. در آن زمان، برای دولت ترامپ، حمایت از کی یف بیش از حد پرهزینه به نظر می رسید و مذاکره با مسکو گزینه ای عملی تر تلقی می شد.

با این حال، به نوشته نشنال اینترست، آن نشست نه به آتش بس منجر شد و نه به توافق صلح؛ در مقابل، پوتین بدون آنکه امتیازی بدهد، از نوعی بازسازی وجهه عمومی برخوردار شد.

این نشریه می نویسد، یک سال بعد، روسیه حتی از تعبیر مورد علاقه کرملین یعنی «روح آلاسکا» برای توصیف تفاهمی که مدعی است ترامپ و پوتین در آن نشست به آن رسیدند، استفاده می کند؛ اما در عمل «هیچ توافقی برای بسته بندی، هیچ صلحی برای بزرگداشت و هیچ پیشرفت راهبردی برای حفظ کردن وجود نداشت؛ فقط یک فضا و حال وهوا باقی ماند.»

سیاست خارجی به سبک معامله

به گزارش نشنال اینترست، ترامپ رئیس جمهوری است که می خواهد سیاست خارجی را تماماً معامله محور مدیریت کند و مسئله اصلی این است که پوتین و زلنسکی چه دارند تا به ترامپ عرضه کنند.

براساس این تحلیل، مسکو می تواند دسترسی، انرژی و معاملات ژئوپلیتیکی عرضه کند و کی یف نیز فناوری های آزموده شده در میدان نبرد و دانش صنعتی دارد. هر ۲ می توانند برای ترامپ مفید باشند، اما «هیچ یک نباید مفید بودن خود را با تعهد آمریکا اشتباه بگیرند.»

نشنال اینترست یادآوری کرد، ترامپ حتی پیش از دیدار با پوتین، روابط آمریکا و اوکراین را با ادبیاتی تجاری تعریف کرده بود و در اوایل سال ۲۰۲۵ کی یف را برای امضای توافق مواد معدنی تحت فشار قرار داد؛ توافقی که قرار بود در برابر حمایت واشنگتن، بازدهی ملموسی برای آمریکا ایجاد کند.

این پیشنهاد در اوکراین نگرانی هایی ایجاد کرد مبنی بر اینکه این کشور بار دیگر صرفاً به عنوان تأمین کننده مواد خام دیده شود، نه به عنوان شریکی در زنجیره های تولید با ارزش افزوده بالاتر.

اوکراین برای ترامپ ارزشمندتر شده، نه امن تر

این گزارش در ادامه به همکاری رو به گسترش دفاعی آمریکا و اوکراین اشاره کرد و نوشت، کی یف اکنون سامانه های آزموده شده در میدان جنگ، داده های رزمی و چرخه نوآوری را عرضه می کند که بر اثر سازگاری دائمی با اقدامات متقابل روسیه شکل گرفته است؛ قابلیت هایی که آمریکا هنوز در اختیار ندارد.

۲ کشور همچنین در حال پیشبرد برنامه هایی برای تولید مشترک پهپاد هستند؛ از جمله کارخانه ای در آمریکا که از فناوری اوکراینی استفاده خواهد کرد.

طبق این گزارش، اوکراین انتظار دارد در سال ۲۰۲۶ بین ۶ تا ۷ میلیون پهپاد تهاجمی کوچک تولید کند، در حالی که برنامه ۱.۱ میلیارد دلاری پنتاگون تا فوریه ۲۰۲۷ کمتر از ۲۰۰ هزار فروند سفارش خواهد داد.

نشنال اینترست می نویسد، آمریکا هرچند برتری عظیمی در سرمایه، قطعات و ظرفیت صنعتی دارد، اما در تولید این نوع سلاح با آهنگ زمان جنگ، هنوز سال ها از اوکراین عقب تر است.

با این حال، نتیجه گیری این نشریه این است که این همکاری لزوماً به همسویی راهبردی منجر نمی شود: «اوکراین ممکن است برای ترامپ ارزشمندتر شده باشد، اما امن تر نشده است.»

به نوشته این گزارش، این مشارکت تازه اهرم دیگری در واشنگتن در اختیار کی یف قرار می دهد، اما اصل رابطه همچنان مشروط باقی مانده است؛ حمایت آمریکا همچنان به چیزی گره خورده که دولت ترامپ بتواند آن را به عنوان یک «معامله» به افکار عمومی عرضه کند.

ترامپ فقط به یک توافق نیاز دارد

نشنال اینترست در یکی از صریح ترین بخش های گزارش نوشت، با وجود همکاری های اخیر میان واشنگتن و کی یف، واقعیت سیاست خارجی ترامپ بسیار ساده تر است: «او فقط به یک توافق نیاز دارد. دیگر چندان مهم نیست چه کسی از جنگ بیرون می آید و در چه وضعیتی. اگر ترامپ بتواند توافقی را امضا کند که نام خودش بر آن باشد، همین برای رئیس جمهور آمریکا کافی خواهد بود.»

به نوشته این رسانه، چنین توافقی می تواند به ترامپ این امکان را بدهد که بار دیگر مدعی استحقاق دریافت جایزه صلح نوبل شود و در عین حال این بخش از جهان را به فراموشی بسپارد.

بر اساس این گزارش، دوام یک معاهده، پایبندی متقابل طرفین به اصول آن یا روند زمان برِ احیای روابط میان دشمنان سابق، برای دولت ترامپ اهمیت چندانی ندارد.

این نشریه برای توضیح این رویکرد به دیگر مناقشات نیز اشاره کرد و نوشت، ترامپ نسبت به نقض توافق آتش بس میان رژیم صهیونیستی و حماس یا ازسرگیری جنگ میان برخی کشورهای دیگر واکنش تعیین کننده ای نشان نداده است.

آلاسکا؛ بدون صلح، بدون راهبرد

نشنال اینترست با اشاره به اینکه خود ترامپ نیز دیدار با پوتین در آلاسکا را موفق ارزیابی نکرده، نوشت پس از آن نشست هیچ پیشرفتی درباره ابتکارهای مختلف پیشنهادی طرف روسی حاصل نشد.

این نشست البته ممکن است یک نتیجه داشته باشد: «سردتر شدن نسبی روابط آمریکا و اوکراین.»

به نوشته این گزارش، یک سال پیش کی یف تازه در حال ایجاد روابط عادی دوجانبه با دولت جدید آمریکا بود و اکنون، یک سال پس از نشست آلاسکا، همان وضعیت نامشخص همچنان ادامه دارد.

از یک سو روسیه با تحریم های جدید روبه رو شده و شرکای آن با تعرفه ها و محدودیت های تجاری تازه مواجه هستند و از سوی دیگر، اوکراین ممکن است در سخت ترین زمستان زمان جنگ، توان دفاع در برابر موشک های بالستیک را نداشته باشد.

نشنال اینترست در پایان نوشت، همانند تابستان ۲۰۲۵، امروز نیز بر هر ۲ طرف فشار وارد می شود تا هرچه سریع تر به توافق برسند، اما «هیچ برنامه راهبردی برای اجرای چنین توافقی وجود ندارد» و همچنان مشخص نیست کاخ سفید دقیقاً می خواهد به چه چیزی دست پیدا کند.

این نشریه نتیجه گرفت آنچه از «روح آلاسکا» باقی مانده، نه یک توافق پایدار و نه معماری تازه ای برای صلح، بلکه نمونه ای از دیپلماسی معامله محور بدون راهبرد بلندمدت است.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین