نشنال اینترست: چرا آمریکا به توافق هسته ای با عربستان نیاز دارد؟

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» در تحلیلی به قلم «پل جی. سندرز»، رئیس مرکز منافع ملی آمریکا و ناشر این نشریه با اشاره به منافع اقتصادی این توافق برای واشنگتن آورده است: «آشکارترینِ این منافع، منافع اقتصادی، تجاری و فناورانه آمریکاست. فروش راکتورهای هسته ای ایالات متحده به عربستان سعودی هزاران شغل و میلیاردها دلار درآمد ایجاد می کند و هم زمان فناوری و استانداردهای فنی آمریکا را ترویج می دهد. ساخت راکتور در عربستان همچنین می تواند به شرکت های آمریکایی در ایجاد زنجیره تأمین، ظرفیت تولید داخلی و مقیاس لازم برای کاهش هزینه ها کمک کند؛ امری که انرژی را در داخل آمریکا مقرون به صرفه تر کرده و توان رقابت بین المللی را افزایش می دهد.

بنابر روایت ایسنا، این نشریه آمریکایی می افزاید: «نکته حیاتی اما این است که همکاری در حوزه انرژی هسته ای فقط به فروش راکتور محدود نمی شود، بلکه شامل فروش خدمات مستمر — مانند نگهداری و تعمیرات — و همچنین سوخت و قطعات یدکی نیز هست. از آنجا که راکتورهای هسته ای می توانند ۶۰ تا ۸۰ سال یا حتی بیشتر به صورت ایمن کار کنند، این منافع تجاری را تثبیت کرده و روابطی عمیق و پایدار ایجاد می کنند. این روابط شامل یک بُعد انسانی حیاتی از طریق آموزش و همکاری مهندسان، اپراتورها و سایر نیروهای کلیدی نیز می شود.»

به نوشته این روزنامه، «حساسیت فناورانه و دوام تجاری در کنار هم، به روابط واشنگتن- ریاض خصلتی راهبردی می بخشند. به همین دلیل، فروش راکتورهای هسته ای عرصه ای کلیدی در رقابت ژئوپلیتیکی است.»

این مجله آمریکایی در ادامه این مطلب با اشاره به عقب ماندگی واشنگتن از مسکو و پکن در زمینه برنامه هسته ای عنوان می کند: «آمریکا با چالش های جدی مواجه است. روسیه هم به عنوان صادرکننده راکتورهای هسته ای و هم به عنوان ارائه دهنده خدمات غنی سازی، نقشی مسلط را در این بازار دارد؛ شرکت دولتی روس اتم ۲۰۰ میلیارد دلار سفارش عمدتاً برای نیروگاه های هسته ای دریافت کرده و حدود ۴۰ درصد از ظرفیت جهانی غنی سازی اورانیوم را در اختیار دارد. ایالات متحده بسیار عقب تر است. چالش دوم، برنامه هسته ای غیرنظامی چشمگیر چین — با ساخت ۳۷ راکتور توسط شرکت های این کشور — و توانمندی قابل توجه پکن در این حوزه است. هنگامی که چین صادرات راکتور در مقیاس گسترده را آغاز کند، رقیبی بسیار سرسخت با فناوری اثبات شده، زنجیره تأمین مستقر و هزینه های پایین خواهد بود. بدتر آنکه شرکت های دولتی چین و روسیه می توانند بسته های قراردادی جامعی با تأمین مالی ارزان و مزیت های متعدد دیگر ارائه دهند.»

نشنال اینترست با اشاره به سه اصل بنیادین در بررسی این توافق آورده است: «نخست، غنی سازی حقی تضمین شده بر اساس معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای (ان پی تی) است. روشن نیست که رهبران سعودی حاضر به چشم پوشی از این حق باشند. بر این اساس، اگر ایالات متحده بر این خواسته اصرار کند — به ویژه پس از مذاکره و امضای توافقی که بنا بر گزارش ها غنی سازی تحت شرایطی خاص را مجاز می داند — این امر می تواند به فروپاشی توافق منجر شده و ریاض را به همکاری با دیگران سوق دهد، هرچند این گزینه به وضوح انتخاب دوم عربستان خواهد بود.»

سندرز می افزاید: «دوم، واشنگتن ۷۰ سال است که در حال مذاکره و امضای توافقنامه های هسته ای غیرنظامی بوده و با حدود ۵۰ کشور چنین توافق هایی دارد. ما توافق های آسان را به پایان رسانده ایم. اگر می خواهیم در ۱۴۰ کشور دیگر با چین و روسیه رقابت کنیم، باید توافق های دشوار را نیز امضا کنیم. در غیر این صورت، رقبای ما این بازارها را تصاحب خواهند کرد. آمریکا منافع اقتصادی و راهبردی خود را از دست خواهد داد و مهندسان هسته ای جهان در مؤسسات چینی و روسی آموزش خواهند دید.»

تحلیلگر این نشریه آمریکایی درباره اصل سوم خاطرنشان می کند: «سوم، همان طور که رئیس جمهور دونالد ترامپ به خوبی درک می کند، اهرم فشار زیربنای توانایی آمریکا برای دستیابی به خواسته هایش است و ما می توانیم اهرمی را که امروز در اختیار نداریم، ایجاد کنیم. بدترین سناریو را تصور کنید: کشوری — نه عربستان سعودی — دقیقاً به قصد توسعه توانمندی تسلیحات هسته ای خواستار توافق هسته ای غیرنظامی است و رهبرانش این نیت را از همتایان آمریکایی خود پنهان می کنند. آیا واشنگتن اهرم فشار بیشتری خواهد داشت اگر مقامات آمریکایی توافقی شامل غنی سازی را رد کنند یا شرایط مداخله جویانه تحمیل نمایند و آن دولت را به سمت رابطه راهبردی با دشمن آمریکا سوق دهند — رابطه ای که آن کشور را در برابر تحریم ها یا فشارهای دیگر آمریکا محافظت می کند — یا اینکه توافق را بپذیرند و بدین ترتیب دید بیشتری نسبت به برنامه هسته ای آن کشور به دست آورند و هم زمان توانایی قطع یا تهدید به قطع بخشی از آنچه ارائه کرده اند را داشته باشند؟ قطعا گزینه دوم برای آمریکا و متحدانش بهتر است.»

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین