فایننشال تایمز: ترامپ از ریاست جمهوری کناره گرفته است - غرق شدن در توهم طاق نصرت در اوج بن بست جنگ با ایران

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - ادوارد لوس، ستون نویس برجسته روزنامه فایننشال تایمز در یادداشتی تحلیلی با بررسی دومین سال از دور دوم ریاست جمهوری ترامپ نوشت که مفهوم «ثبات راهبردی سازنده» که هدف رسمی روابط پکن و واشنگتن عنوان می شود، در مواجهه با رفتارهای رئیس جمهور کنونی آمریکا به طنزی تلخ شباهت پیدا کرده است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در شرایطی که با چشم انداز تیره ای در انتخابات میان دوره ای کنگره و جنگ های مهارناپذیر روبه روست، در روزهای گذشته اعلام کرد قصد دارد یک «طاق نصرت پیروزی» اختصاصی در واشنگتن بسازد که در زیر آن یک مجتمع نظامی پیشرفته شامل آشیانه پهپادها، جایگاه تک تیراندازان و انبار بزرگ مهمات تعبیه شود.

نویسنده با اشاره به اینکه هنوز مشخص نیست این تجهیزات جنگی قرار است علیه چه کسی به کار گرفته شود یا این «طاق نصرت» بناست بزرگداشت کدام پیروزی خیالی باشد، یادآور شد که رئیس جمهور این روزها تقریباً درباره هیچ موضوع دیگری جز این پروژه های نمایشی سخن نمی گوید.

به باور تحلیلگر فایننشال تایمز، گفتن اینکه ترامپ از امور اجرایی و وظایف ریاست جمهوری دست کشیده، حتی کوچک نمایی واقعیت است؛ چرا که او در سال نخست برنامه های مشخصی نظیر معافیت های مالیاتی گسترده، جنگ تعرفه ای علیه جهان، اخراج مهاجران توسط اداره مهاجرت، ماموریت های ساختارشکنانه ایلان ماسک در دستگاه بوروکراسی و پاکسازی های اداری را با جدیت پیگیری می کرد.

اما در دومین سال حضور در کاخ سفید، ذهن او به تسخیر نمادهای یادبود و بناهای تجملاتی درآمده است؛ تا جایی که ریچارد پینتر، رئیس سابق دفتر اخلاق کاخ سفید در دوران بوش پسر به کنایه گفت طاق نصرت ترامپ باید به متمم ۲۵ قانون اساسی آمریکا (مربوط به برکناری رئیس جمهور به دلیل عدم سلامت روان) اختصاص یابد.

بی تفاوتی مطلق به بحران های اقتصادی و جنگ بی پایان با ایران

نویسنده فایننشال تایمز با تاکید بر اینکه احتمال فعال سازی متمم ۲۵ توسط جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا حتی از بودایی شدن ترامپ هم کمتر است، اشاره می کند که رئیس جمهور آمریکا آرامشی عجیب و بی تفاوتی محض نسبت به شکست احتمالی حزبش در پیش گرفته است.

ترامپ با وجود وعده مهار گرانی ها، با تعرفه های متغیر و آغاز عملیات موسوم به «خشم حماسی» (Operation Epic Fury) علیه ایران که اکنون وارد هفتمین ماه خود شده، عملاً آتش تورم را برافروخته تر کرده است.

علاوه بر این، بدهی عمومی دولت فدرال ماه گذشته از مرز ۴۰ هزار میلیارد دلار عبور کرد که رقمی معادل دو برابر زمان آغاز اولین دوره ریاست جمهوری او در سال ۲۰۱۷ است، اما او هیچ واکنشی به این کسری بودجه نشان نمی دهد.

در پرونده توسعه هوش مصنوعی نیز رفتارهای وی شگفتی ناظران را برانگیخته است؛ او با وجود نگرانی عمیق رای دهندگان جمهوری خواه از گسترش مراکز داده، اعلام کرد داده ها باید بر جهان حکومت کنند و مناطقی که از پذیرش این مراکز سر باز می زنند محکوم به فقر خواهند بود.

او در برابر وحشت عمومی از تهدید بشریت توسط فناوری های نوظهور، در شبکه اجتماعی تروث سوشال یک نظرسنجی برای تغییر نام «هوش مصنوعی» به راه انداخت و ترجیح شخصی خود را عبارت «هوش برتر و عالی» اعلام کرد، و در نهایت با رد خطرات و «فریب» خواندن آن، از ایجاد نیروی ویژه و انتصاب تزار هوش مصنوعی بدون اعمال مقررات بازدارنده خبر داد؛ وضعیتی که سبب شده کاندیداهای جمهوری خواه در ایالت های چرخشی، دیگر تمایلی به حضور ترامپ در میتینگ های تبلیغاتی خود نداشته باشند.

بحران معماری در کاخ سفید؛ وقتی مشکلات لاینحل به فراموشی سپرده می شوند

اصطلاح «اردک لنگ» (رئیس جمهور سال آخری با کنگره اپوزیسیون Lame Duck) که خواب را از چشمان هر رئیس جمهوری در پایان دوره می رباید، برای ترامپ مفهومی کاملاً بیگانه است.

او بیش از آنکه به پرونده فرسایشی جنگ ایران، لجام گسیختگی هوش مصنوعی یا شاخص های رو به افول اقتصاد فکر کند، وقت خود را صرف گفتگو پیرامون طرح های ساختمانی اش می کند، زیرا مشکلات لاینحل جذابیتی برای او ندارند.

پروژه های سطحی و عینی مانند احداث سالن رقص جدید کاخ سفید—که ترامپ اصرار دارد یک مجتمع زیرزمینی عظیم نظامی نیز در زیر آن ساخته شود—تمرکز اصلی او را شکل داده اند.

همچنین پس از آنکه مراجع قضایی تصمیم وی برای تغییر نام «مرکز هنرهای نمایشی کندی» به نام خود را باطل کردند، ترامپ هفته گذشته دستور داد بازسازی این مجموعه متوقف شود؛ تصمیمی که نماد شکوفای فرهنگی پایتخت را با خطر فرسودگی و تخریب روبه رو کرده است.

نویسنده فایننشال تایمز در پایان هشدار می دهد که در جنگ جاری با ایران، هیچ راه خروجی پیش روی واشنگتن قرار ندارد و منتقدان باید بدانند که تا ژانویه ۲۰۲۹، هیچ راه خروجی از خود ترامپ نیز متصور نیست.

در تاریخ معاصر ایالات متحده سابقه نداشته که رئیس جمهوری در حالی که بیش از دو سال و نیم از دوره کاری اش باقی مانده، این چنین علاقه خود به اداره امور کشور را از دست بدهد؛ این رویکرد، جهان را با منظره ای هولناک مواجه کرده است: در شرایطی که بی ثباتی جهانی به مرز سقوط رسیده، رئیس جمهور آمریکا به جای چاره اندیشی، هم زمان به این بحران دامن می زند و اشتیاقی برای مهار آن نشان نمی دهد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین