مخالفت نولان با ستاره فیلم جدیدش - دیمون: (اودیسه) آخرین فرصت است؛ نولان: این طور نیست!

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: این کارگردان برنده اسکار که این هفته فیلم حماسی و اسطوره ای «اودیسه» را روی پرده دارد، در گفت وگویی با «تلگراف» به اظهارات اخیر مت دیمون، بازیگر اصلی فیلم، واکنش نشان داد. دیمون پیش تر گفته بود هنگام ساخت «اودیسه» احساس نوستالژیکی داشته، زیرا این پروژه او را به یاد فیلم هایی انداخته که در آغاز دوران حرفه ای اش ساخته می شدند؛ فیلم هایی که به باور او در حال ناپدید شدن هستند.

او گفته بود: «احساس می کردم دوباره به دوران شروع کارم برگشته ام، اما می دانم که آن دوران دارد از بین می رود.» دیمون همچنین افزوده بود: «می دانستم این آخرین فرصتی است که چنین کاری انجام می دهم. فکر نمی کنم برای مدت زیادی دیگر به فیلمسازان منابع و امکانات لازم داده شود تا بتوانند فیلم ها را به این شیوه بسازند.»

اما نولان که هم زمان ریاست انجمن کارگردانان آمریکا را نیز بر عهده دارد، برداشت متفاوتی از ماجرا دارد. او گفت: «فکر می کنم می دانم مت دقیقاً به چه چیزی اشاره می کرد، چون واقعاً مدت زیادی است که کسی فیلمی در این مقیاس و به این شیوه نساخته؛ اینکه به نقاط مختلف جهان سفر کنی، هزاران نفر را گرد هم بیاوری و چنین پروژه ای را پیش ببری.» با این حال نولان تأکید کرد: «اما در چنین نگاهی نوعی جنبه شکست طلبانه وجود دارد که با آن موافق نیستم. من فکر می کنم سینما همچنان زنده، ضروری و پویاست و مدام خودش را دگرگون می کند. امروز صداهای جوان و فوق العاده ای در سینما حضور دارند که این رسانه را از آنِ خود کرده اند و آن را به جلو می برند.»

نولان از کِری بارکر، نویسنده و کارگردان فیلم «وسواس»، و کِین پارسونز، کارگردان «درهای پشتی»، به عنوان نمونه هایی از فیلمسازان نسل زد نام برد که با آثار اورجینال خود توجه مخاطبان و گیشه را جلب کرده اند. او افزود: «به همین دلیل هیچ وقت این استدلال را نپذیرفتم که دامنه توجه نسل جوان آن قدر آسیب دیده که دیگر نمی تواند از یک حماسه سه ساعته یونانی لذت ببرد.» نولان ادامه داد: «آن فیلم ها بسیار رازآلود و تأمل برانگیزند. بعضی بخش های «درهای پشتی» شبیه آثار دیوید لینچ در مبهم ترین و پیچیده ترین حالتش هستند. با این حال جوان ها نمی توانند از آن ها دل بکنند.»

در گزارش آمده است که هرچند نولان درباره استقبال مخاطبان جوان از آثار اورجینال درست می گوید، اما فیلم هایی مانند «وسواس» و «درهای پشتی» پروژه های کم هزینه ای بوده اند. در مقابل، ادعای مت دیمون مبنی بر اینکه استودیوها روزبه روز تمایل کمتری به تأمین بودجه برای تولیدات عظیم مبتنی بر جلوه های عملی و فیلمبرداری در لوکیشن های واقعی دارند نیز چندان دور از واقعیت به نظر نمی رسد؛ مگر برای فیلمسازی مانند نولان که پس از موفقیت غیرمنتظره یک میلیارد دلاری «اوپنهایمر» در جایگاه ویژه ای قرار دارد.

نولان همچنین از علاقه فیلمسازان جوان به جلوه های ویژه عملی ابراز خرسندی کرد و گفت همین مسئله یکی از دلایلی است که او درباره تسلط هوش مصنوعی بر مشاغل سینمایی نگران نیست.

او درباره هوش مصنوعی گفت: «در تمام عمرم هیچ وقت ندیده بودم فناوری ای که قرار بود یک جهش بنیادین و انقلابی باشد، تا این حد سریع و گسترده کنار گذاشته شود. انرژی عظیمی صرف وارد کردن هوش مصنوعی شد، اما اگر به واکنش نسل جوان نگاه کنید، آن ها تقریباً به طور کامل آن را رد کرده اند.»

نولان برای اثبات حرفش به واکنش چهار فرزند خود اشاره کرد و گفت نسل های جوان تر در حوزه روایت تصویری معمولاً نگاه انتقادی تری به هوش مصنوعی دارند.

او توضیح داد: «قضاوت آن ها درباره محتوای بی کیفیت و تولیدشده با هوش مصنوعی، فوری و بسیار سختگیرانه بوده است. آن ها خیلی سریع متوجه می شوند با چه چیزی طرف هستند، چون این فناوری از دل همان دنیای آنلاین بیرون آمده که به خوبی می شناسند.» نولان در پایان تأکید کرد که این به معنای بی فایده بودن تمام کاربردهای هوش مصنوعی نیست، اما معتقد است در سینما این فناوری در زمان نامناسبی وارد شده است.

او گفت: «سال ها صنعت به سمت محیط های کاملاً مجازی حرکت می کرد، اما حالا شاهد علاقه ای دوباره به شکل های ملموس تر، واقعی تر و فیزیکی تر روایت داستان هستیم.»

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین