کارگردان (صدای هند رجب): تحقیق لازم نیست؛ عدالت لازم است

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، هند رجب، دختر پنج ساله فلسطینی، در جریان حمله اسرائیل به غزه داخل خودرویی گرفتار شد. شش نفر از اعضای خانواده اش در خودرو کشته شده بودند و هند، در حالی که زنده مانده بود، برای درخواست کمک با امدادگران هلال احمر فلسطین تماس گرفت. تماس تلفنی او ساعت ها ادامه داشت؛ صدای کودکی که در میان ترس و تنهایی، برای نجات خود کمک می خواست. آمبولانسی نیز برای رسیدن به او اعزام شد، اما امدادگران بعداً ارتباط خود را از دست دادند. ۱۲ روز بعد، اجساد هند، اعضای خانواده اش و دو امدادگر پیدا شد.

همین ماجرای واقعی اساس فیلم «صدای هند رجب» ساخته کوثر بن هانیه، کارگردان تونسی، است. فیلم در ظاهر یک درام جنگی است، اما بخش عمده روایتش نه از تصاویر میدان نبرد، بلکه از صدای واقعی تماس هند با امدادگران ساخته شده است. بن هانیه این صدای مستند را درون یک بازسازی سینمایی قرار می دهد و تلاش می کند مخاطب را در موقعیت کسانی قرار دهد که پشت خط تلفن، صدای کودک را می شنوند اما نمی توانند به سادگی به او برسند. ورایتی هنگام معرفی فیلم در جشنواره ونیز نیز بر استفاده بن هانیه از نوارهای واقعی تماس تلفنی هند تأکید کرد. مخاطب به جای دیدن یک بازسازی پرخرج از جنگ، با یک موقعیت محدود و خفه کننده روبه رو می شود: یک کودک، یک خودرو و صدایی که برای نجات کمک می خواهد.

فیلم در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و بیش از ۲۰ دقیقه با تشویق تماشاگران روبه رو شد. سپس جایزه بزرگ هیئت داوران ونیز را به دست آورد و در ادامه نامزد اسکار و بفتا شد.

اکنون، بیش از دو سال پس از مرگ هند، پرونده او بار دیگر به موضوع خبرهای سینمایی و سیاسی تبدیل شده است. ارتش اسرائیل در اوت ۲۰۲۶ اعلام کرد که پس از بررسی داخلی، پذیرفته است نیروهایش به خودروی حامل هند و خانواده اش شلیک کرده اند و همچنین یک گلوله به آمبولانس هلال احمر که برای نجات او اعزام شده بود، اصابت کرده است. ارتش اسرائیل سپس از آغاز تحقیقات جنایی خبر داد.

اما بن هانیه این تحقیقات را کافی ندانسته و آن را «پرده دود» خوانده است. او استدلال کرده که شواهد درباره این حادثه مدت ها پیش وجود داشته و آنچه اکنون مورد نیاز است، نه یک عملیات روابط عمومی، بلکه عدالت از سوی یک مرجع مستقل است.

اهمیت «صدای هند رجب» در همین نقطه روشن تر می شود: فیلم صرفاً درباره یک حادثه جنگی نیست؛ درباره این پرسش است که وقتی صدای قربانی شنیده می شود، چه کسی مسئول پاسخ دادن به آن است؟ و آیا سینما می تواند صدایی را که در لحظه حادثه نادیده گرفته شده، سال ها بعد دوباره به گوش جهان برساند؟

بن هانیه هنگام دریافت جایزه ونیز نیز همین ایده را مطرح کرد: سینما نمی تواند هند را بازگرداند یا جنایتی را که رخ داده از بین ببرد، اما می تواند صدای او را حفظ کند.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین