هزینه های پنهان فمینیسم شغلی؛ زندگی عاطفی بی رمق نسل هزاره

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: اول توضیح بدهیم که «نسل هزاره» به چه نسلی اطلاق می شود؟ «نسل هزاره» یا Millennials به نسلی گفته می شود که معمولاً متولد اوایل دهه ۱۹۸۰ تا اواسط دهه ۱۹۹۰ هستند؛ یعنی در سال ۲۰۲۶ تقریباً ۳۰ تا ۴۵ ساله اند. این نسل بعد از نسل X و پیش از نسل Z قرار می گیرد. ویژگی مهم آن این است که دوران کودکی را پیش از فراگیرشدن اینترنت گذراند، اما جوانی و ورودش به بازار کار همزمان با گسترش اینترنت، شبکه های اجتماعی و تغییرات اقتصادی بود. منظور از «فمینیست های نسل هزاره» عمدتاً زنان غربی این نسل است که در دهه های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ با تأکید بر تحصیلات، استقلال مالی، پیشرفت شغلی و به تعویق انداختن ازدواج و فرزندآوری وارد زندگی بزرگسالی شدند.

نسل هزاره با این وعده وارد بزرگسالی شد که زنان می توانند همزمان به استقلال مالی، موفقیت حرفه ای و آزادی فردی دست یابند و ازدواج و فرزندآوری را به سال های بعد موکول کنند. با نزدیک شدن این نسل به ۴۰سالگی، اما محدودیت های این الگو آشکارتر شده است؛ کاهش روابط عاطفی، گسترش تنهایی، فشارهای اقتصادی و افت نرخ فرزندآوری از مهم ترین نشانه های این وضعیت است.

ساوربی در مقاله ای با عنوان «زندگی های بی رابطه فمینیست های نسل هزاره» در وب سایت «آن هِرد»، تصمیم الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا، برای فریز تخمک را نمونه ای از این چالش می داند. این اقدام امکان به تعویق انداختن تصمیم درباره مادرشدن را فراهم می کند، اما پرهزینه است و موفقیت در بارداری آینده را تضمین نمی کند. از این منظر، تصور حفظ کامل مسیر شغلی و فردی بدون پرداخت هزینه های زیستی و عاطفی، با محدودیت های واقعی زندگی روبه رو شده است.

به باور نویسنده، کاهش ازدواج و فرزندآوری را نمی توان صرفاً به خودخواهی زنان یا بی میلی آنان به مادرشدن نسبت داد. شکاف فزاینده میان زنان و مردان، نقش شبکه های اجتماعی و فشارهای اقتصادی، شکل گیری روابط پایدار را دشوارتر کرده و به گسترش بیگانگی عاطفی انجامیده است.

فشارهای اقتصادی و محدودیت های بازار کار نیز این وضعیت را تشدید کرده اند. بسیاری از افراد در شرایطی قرار گرفته اند که دستیابی به ثبات مالی، مسکن و امنیت شغلی، پیش شرط تشکیل خانواده، بیش از گذشته دشوار شده است. در چنین فضایی، روابط عاطفی نه تنها دیرتر شکل می گیرند، بلکه در برابر بی اعتمادی، انتظارات متناقض و تغییرات سبک زندگی نیز آسیب پذیرترند.

مقاله در نهایت تأکید می کند که بحران موجود، حاصل تصمیم های فردی زنان به تنهایی نیست؛ بلکه به جامعه ای مربوط می شود که در آن جمع کردن همزمان موفقیت شغلی، آزادی فردی و زندگی خانوادگی، بیش از گذشته دشوار شده است. حل این وضعیت، به کاهش فاصله میان دو جنس و بازنگری در وعده های ساده انگارانه درباره سبک زندگی مدرن نیاز دارد

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین