مدال طلا برای سفره گیلانی - غذاهایی که فرهنگ ایران را معرفی کردند

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین، راحله عبدالحسینی : در پنجمین جشنواره بین المللی پیوند فرهنگ و گردشگری خوراک ایران و ارمنستان «ناواسارد ۲۰۲۶»، مرضیه رهبر، سرآشپز، مدرس و داور آشپزی، با چیدن یک میز غذای گیلانی مدال طلای این جشنواره را به دست آورد. او معتقد است وقتی گردشگر طعم غذای یک منطقه را بپسندد، احتمال اینکه برای آشنایی با فرهنگ و خاستگاه آن غذا به مقصد سفر کند، بیشتر می شود.

میز رنگین غذاهای گیلانی

میرزا قاسمی، باقلا قاتق، زیتون پرورده، بادمجان شکم پر، کباب ترش، مرغ شکم پر، حلوای محلی و رشته خشکار از جمله خوراک هایی بودند که برای حضور در مسابقه تهیه شدند.
مرضیه رهبر به همشهری می گوید: «مجموعه ای شامل پیش غذا، غذای اصلی و دسر که قرار بود تصویری کوچک اما قابل لمس از سفره گیلان به مخاطب آن سوی مرز ارائه دهد. عناصر سفره مانند گمج هم بخشی از داستان غذا هستند و من با خودم ظروف سفالی و سفره حصیری برده بودم. زیرا می خواستم مخاطب با تصویری از یک فرهنگ مواجه شود.»
به اعتقاد او، بشقاب غذا می تواند به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل شود. رهبر ادامه می دهد: «گردشگری خوراک فقط خوردن یک غذای محلی نیست، بلکه می تواند گردشگر را با بازار، تولیدکننده، شیوه زندگی، دانش سنتی و فرهنگ یک مقصد آشنا کند.»
او که تجربه حضور در رقابت های بین المللی را دارد، می گوید برخی طعم ها برای مخاطبان آشناترند و می افزاید: «ذائقه مهمان را باید شناخت. مثلاً بادمجان از موادی است که ارمنی ها با آن آشنایی دارند و میرزا قاسمی نیز به دلیل ترکیب بادمجان و سیر برایشان جذاب است. غذا زمانی می تواند سفیر یک فرهنگ باشد که گردشگر بتواند با آن ارتباط برقرار کند.»

فرهنگ خوراک در گیلان

از نگاه مرضیه رهبر، وقتی گردشگر با طعم یک منطقه آشنا می شود و آن را دوست دارد، احتمال اینکه برای شناخت بیشتر آن فرهنگ و تجربه اصل غذا در خاستگاهش به آن مقصد سفر کند، بیشتر می شود.
او ادامه می دهد: «رشت سال ۲۰۱۵ به عنوان شهر خلاق خوراک به شبکه شهرهای خلاق یونسکو پیوست. بنابراین، وقتی از معرفی غذاهای گیلانی در یک رویداد خارجی حرف می زنیم، موضوع فقط معرفی چند غذای خوش طعم نیست. پشت هر بشقاب غذا، شبکه ای از مهارت های آشپزی، حافظه خانوادگی و دانش بومی قرار دارد.»
او که خود دانش آموخته تاریخ است، می گوید آشپزی را فقط از زاویه حرفه ای دنبال نکرده و تلاش کرده ریشه تاریخی غذاها را نیز بشناسد؛ اینکه هر غذا متعلق به کدام منطقه است، چه تفاوتی با غذاهای مشابه دارد و چگونه در فرهنگ غذایی گیلان شکل گرفته است.
رهبر ادامه می دهد: «آشپزی را از مادر بسیار خوش دست وپخت و سختگیرم آموختم. ذائقه قوی در تمایز مزه ها و طعم ها داشت و من هم این ویژگی را به ارث بردم.»
او می گوید: «در یکی از جشنواره های رشت، حدود ۲۵ غذای کمترشناخته شده از مناطق مختلف گیلان را معرفی کردم و با استقبال روبه رو شد. ایران به دلیل پیشینه تاریخی و تنوع غذایی خود ظرفیت بزرگی برای معرفی در جهان دارد، اما هنوز در ارائه و معرفی این ظرفیت، آن گونه که باید موفق نبوده ایم.»

گردشگری خوراک؛ معرفی فرهنگ، هویت و سبک زندگی ملت ها

معاون گردشگری وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیز گردشگری خوراک را یکی از ظرفیت های مهم برای معرفی فرهنگ، هویت و سبک زندگی ملت ها می داند که می تواند در توسعه تعاملات فرهنگی و گردشگری میان کشورها نقش داشته باشد.
انوشیروان محسنی بندپی با اشاره به اهمیت رویدادهای بین المللی گردشگری خوراک می گوید: «خوراک بخشی از میراث فرهنگی ناملموس و یکی از عناصر هویت بخش جوامع است که از ظرفیت بالایی برای ایجاد ارتباط میان ملت ها و معرفی مقاصد گردشگری برخوردار است.»

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین