(فقط یک بار سیدنی سوئینی را ببینم!)؛ شبی که طرفداران برای دیدن ستاره ها روی آسفالت ونیز خوابیدند

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: ونیز این روزها فقط شهر کانال های آبی و فیلم های هنری نیست؛ اگر شب هنگام سری به اطراف «پالاتزو دل سینما» بزنید، ممکن است با صحنه ای روبه رو شوید که بیشتر به اردوگاه یک جشن موسیقی شباهت دارد تا یکی از معتبرترین جشنواره های سینمایی جهان.

ساعت ۱۱:۳۰ شب است. هنوز یک روز کامل تا ورود نخستین ستاره ها به فرش قرمز باقی مانده، اما «دلسینا دسانکتس» ۱۹ ساله، با چمدان، چتر، کیسه خواب و حتی چادر، جای خود را در مقابل محل برگزاری جشنواره فیلم ونیز محکم کرده است. مأموریت او؟ شاید دیدن سیدنی سوئینی، کندال جنر و جاناتان بیلی؛ آن هم در فاصله ای که احتمالاً به اندازه چند فریم از دوربین موبایل دوام دارد! البته او تنها نیست. هر سال، گروهی از طرفداران دوآتشه، ساعت ها و گاهی بیش از یک شبانه روز زودتر از ستاره ها به محل می رسند. مجهز به آب، اسپری ضدپشه، پاوربانک، سه پایه، چتر و هر چیزی که برای زنده ماندن در انتظار طولانی لازم است. تصویری که به گفته گزارش اصلی، اگر کمی چشم ها را ریز کنید، چیزی میان یک اردوگاه موقت و جشنواره موسیقی است؛ فقط بدون گردوخاک و البته بدون تضمین اینکه ستاره مورد علاقه تان اصلاً از جلوی شما رد شود!

دلسینا که هفتمین سال حضورش در جشنواره را تجربه می کند، از گرما و ساعت های طولانی انتظار چندان نمی ترسد. او حتی اعتراف می کند که خودش آن قدرها هم شیفته ستاره ها نیست؛ در واقع جای صف را برای دوست صمیمی اش نگه داشته که به هتل برگشته تا پیش از آغاز ماجرا کمی استراحت کند. تقسیم کار، در عالی ترین شکل ممکن! در گوشه ای دیگر، «میکله»، طرفدار ۲۹ ساله ایتالیایی، که یک دهه است به جشنواره می آید، برای گرفتن جای بهتر حتی از محل کارش مرخصی گرفته و از عصر روز قبل به صف رسیده است. او از تجربه سال گذشته درس گرفته؛ وقتی ساعت ۹ شب آمده و فهمیده دیگر برای یک جای خوب روی فرش قرمز خیلی دیر است. میکله صادقانه می گوید که وقتی ستاره های درجه یک بالاخره از راه می رسند، جمعیت گاهی به صحنه یک «بتل رویال» تبدیل می شود! خودش هم اعتراف می کند که در گذشته برای جلو رفتن، کمی دیگران را هل داده؛ اما امسال تصمیم گرفته «آدم بهتری» باشد و رستگار شود. شاید رستگاری از صف اول فرش قرمز آغاز شود!

جالب اینجاست که حتی «آلبرتو باربرا»، مدیر هنری جشنواره ونیز، نیز از دیدن افرادی که حاضرند دو روز تمام در خیابان بمانند، شگفت زده شده است. او این رفتار را عجیب می داند، اما در عین حال آن را نشانه شور و اشتیاق واقعی طرفداران می خواند. پلیس محلی اما هنوز نتوانسته با این میزان از عشق به سلبریتی ها کنار بیاید. خوابیدن و کمپ زدن در اماکن عمومی ونیز اصولاً می تواند جریمه داشته باشد، اما مأموران فعلاً تصمیم گرفته اند مزاحم این عاشقان فرش قرمز نشوند.

برای «بیانکا» ۲۰ ساله و مادرش «سامانتا»، این شب زنده داری حتی تبدیل به یک سنت خانوادگی شده است. آن ها در سال های گذشته ویدئوهایی از برد پیت، جورج کلونی و لیدی گاگا گرفته اند و حالا دوباره با دوستانشان برگشته اند.

شاید از بیرون، خوابیدن روی آسفالت برای دیدن چند ثانیه یک ستاره مشهور کمی دیوانه وار به نظر برسد؛ اما برای این طرفداران، ونیز فقط یک جشنواره فیلم نیست. اینجا جایی است که خستگی، پشه، گرما و ساعت ها انتظار، در برابر احتمال یک سلفی، یک امضا یا حتی یک نگاه کوتاه، ناگهان به «خاطره ای جادویی» تبدیل می شود.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین